Bence hiçbirimiz evlerimize tıkılmak için yaratılmadık. Dünyada binbir türlü güzellik, bambaşka hayatlar varken tüm hayatımızın evde geçmesi çok üzücü bir durum. İlla ki dışarı çıkıyoruz, geziyoruz, eğleniyoruz. Ama kaç tanemiz geriye dönüp baktığında “Ben hayatımı doya doya yaşadım” diyor? Diyenler varsa ne mutlu. Ama şahsen ben öyle düşünmüyorum. Ömrümüz alışveriş merkezlerinde, kafelerde geçip gidiyor. Oysa hayat bunlardan ibaret değil. Bence bu insanın doğasına da aykırı. Ben insanın ruhuna en iyi gelen şeyin doğa olduğunu düşünüyorum. Bir süreliğine her şeyden uzaklaşıp doğayla başbaşa kalmak, bir ağacın gölgesinde oturup şehrin gürültüsünden kurtulmak… Bunlar insanın ruh sağlığı açısından çok önemli.

Sadece doğayla da sınırlı değil. Hayatta yapılabilecek pek çok şey var. Tiyatrolara gitmek, sahaflarda dolaşıp ilgimizi çeken kitapları incelemek, bilmediğimiz yerleri keşfetmek ya da insanların hayatlarına bakıp farklı bakış açıları kazanmak. Aslında yapılabilecek bir sürü şey var. Ama biz durmadan kaydırmayı, bize hiçbir şey katmayan boş sohbetler etmeyi tercih ediyoruz. Tabii ki bunlar da olacak hayatımızda. Teknolojiyi hayatımızdan tamamen çıkaramayız. Ya da sadece kültür, sanat, bilim konuşamayız, rahatlamaya da ihtiyacımız var. Ama her şey dozunda olmalı. Tüm hayatımız böyle geçmemeli. Ben insanların bunlar için yaratıldığını düşünmüyorum. 1 kere yaşama şansımız var. Neden yapmak istediklerimizi erteliyoruz? Neden yeni şeyler denemiyoruz? Bu eleştirileri aslında kendime de yapıyorum. Hayat geçip gidiyor, kaybettiğimiz zamanı tekrar kazanamayız. Ama hala elimizde yarınlar var. Yarınlarımızı kurtarabiliriz. Geç kaldığınızı düşünmeyin, çünkü bugün başlamak için en erken gün.