Millî Reasürans Sanat Galerisi yazı dizimizin yeni konuğu Anadolu kilimleri. Koleksiyoner Ayan Gülgönen’in yazısı Argonotlar Kütüphanesinde.

Yazının tamamı bağlantıda!

Seyirci imgeyi nasıl tamamlar? Yoko Ono’nun “İçses ve İçyapı” sergisi üzerine

Sabancı Müzesi’nde gerçekleşen Yoko Ono’nun “İçses ve İçyapı” sergisi izleyicileri katılmaya, kendi varlığıyla serginin anlamını yeniden üretmeye çağırıyor.

Ono’nun yetmiş yılı aşan üretiminden seçilen altmış yedi eseri/üretimi bir araya getiren “İçses ve İçyapı”, izleyicilere sanatçının şiir, müzik, performans, film, enstalasyon ve katılımcı sanat arasında dolaşan üretim pratiğini bütünlüklü bir biçimde görme/izleme imkânı sunuyor. İzleyicilere kronolojik bir anlatı kurmak yerine sanatçının farklı dönemlerde ürettiği işleri aynı düşünsel eksen üzerinde buluşturma düşüncesiyle ön plana çıkan sergi, aynı zamanda inşa ettiği “süreklilik” fikriyle de dikkat çekiyor. Bütün bir yaşamını ve sanat yolculuğunu süreklilik düşüncesi üzerinden şekillendiren Ono, böylelikle ortaya çok yönlü, zaman içerisinde değişen ama aynı yatak üzerine ilerleyen bir anlayış çıkarıyor.

Büşra Tan'ın yazısı bağlantıda!

Suyun ehlileştirilmesinin uluslararası tarihi: “Wild Waters: Dams & Deltas After Modernity” sergisi üzerine

Bu yaz, Àngels Miralda’nın küratörlüğünü üstlendiği “Wild Waters: Dams & Deltas After Modernity” sergisinde, Amsterdam’dan Bangladeş’e uzanan bir nehir gezintisine çıkıyoruz. Aralarında Suat Öğüt’ün de bulunduğu 12 uluslararası sanatçının bir araya geldiği sergi, insanın su ve coğrafyayla kurduğu ilişkinin modernite sonrasında nasıl politik, ekonomik ve toplumsal bir meseleye dönüştüğünü düşünmeye davet ediyor. Amsterdam’a yolu düşecekler için sergi 30 Ağustos’a kadar Framer Framed’de devam edecek. Serginin bir sonraki durağının İstanbul olması için çalışmalar devam ediyor; birazdan detaylarına gireceğimiz kavramsal çerçevesi gereği de bu serginin seyahat etmeye devam etmesi ve bir sonraki durağının İstanbul olması çok anlamlı.

İrem Sezer Kalyoncu'nun yazısı!

“Holding My Drink in the Corner”

Umut Azad Akkel’in Haus am Lützowplatz’da gerçekleşen sergisinin Ozan Ünlükoç tarafından kaleme alınan küratör metni Argonotlar Kütüphanesinde.

Yazının tamamı bağlantıda!

Bir sonraki bültende görüşmek üzere.

Yeni serimiz Meseleler’de sanat dünyasında tartışma yaratan konuları ilgili kişilerle konuşacağız. Serinin bu ilk bölümünde Erbirer’in yazısında ismi geçen muhataplara sorduk. Beral Madra, Derya Yücel, Bige Örer ve Merve Elveren’in verdikleri cevaplarla tartışmayı genişlettik. (Bu notumuzda pek anlatamamışız , ancak şunu belirtelim, Erbirer’in yazısında adı geçen herkese sorularımızı yönelttik.)

Dosyanın tamamı bağlantıda!

Görünmez kılınan ressam: Agop Arad

İnci Aydın’ın kaleme aldığı Renklerin Diyojen’i: Ressam Agop Arad kitabı resmi tarihin dışında bırakılan sanatçının yaşamını ele alıyor.

Alâra Kuset'in yazısı bağlantıda!

Queer Feminist Atlas devam ediyor

Avrupa Birliği Sivil Düşün Programı desteğiyle yürüttüğümüz Queer Feminist Atlas projemiz devam ediyor. Son içerikler şöyle:

Tekstil ve dokumayı sanata dönüştüren kadın sanatçılar

1500’lü yıllardan 8 kadın sanatçı

1600’lü yıllardan 7 kadın sanatçı

Argonotlar Telif Kumbarası kampanyası devam ediyor

Argonotlar Telif Kumbarası kampanyası dördüncü döneminde sürprizlerle karşınızda!

Destek olmak için bağlantıyı inceleyebilirsiniz. Sorularınız ya da önerileriniz için bizimle bu e-postayı cevaplayarak iletişime geçebilirsiniz.

Bir sonraki e-bültenimizde görüşmek üzere!

Alper Turan’ın 61’inci Venedik Bienali Türkiye Pavyonu’nda yer alan Nilbar Güreş’in “Gözlerinizden Öperim” sergisi üzerine yazdığı “Seni Seviyoruz, Nilbar” yazısını okumuş muydunuz mesela?

Argonotlar’ın eleştirel içeriklerine devam etmesi ve yeni sezona hazırlanması için desteğinize ihtiyacımız var. Dördüncü Telif Kumbarası Kampanyası’na desteğinizi bekliyoruz. Detaylar şöyle:

Nasıl destek olacağım?

1000 TL destek veren okurlarımıza Argonotlar Almanak 2022, 2023 ve 2024 edisyonlarının dijital versiyonlarını hediye ediyoruz.

2500 TL destek veren okurlarımıza sınırlı sayıda kalan Argonotlar Almanak 2024’ün basılı versiyonunu hediye ediyoruz. Ayrıca Argonotlar Almanak 2022, 2023 ve 2024 edisyonlarının dijital versiyonlarını hediye ediyoruz.

15.000 TL destek veren okurlarımıza sanatçı Enis Malik Duran’ın Argonotlar Almanak 2024 için ürettiği sadece 50 edisyon üretilen Huş Ağaçları gravürlerinden bir adet hediye ediyoruz. Detaylı bilgi için bu e-postayı cevaplayarak bizimle iletişime geçebilirsiniz.

50.000 TL destek veren okurlarımıza sanatçı Şafak Şule Kemancı’nın Argonotlar Telif Kumbarası kampanyası için ürettiği yalnızca 5 edisyon olan İsimsiz işinden hediye ediyoruz. Detaylı bilgi için bu e-postayı cevaplayarak bizimle iletişime geçebilirsiniz.

Her türlü soru ve öneriniz için bizimle iletişime geçebilirsiniz. Yeni bültenimizde görüşmek üzere.

Millî Reasürans Sanat Galerisi yazı dizimizin yeni konuğu Murat Germen. “%5” sergisi için Akgün İlhan’ın kaleme aldığı metin Argonotlar Kütüphanesinde.

Yazının tamamı bağlantıda!

Zamanın ruhunu yansıtan 9 genç sanatçı!

Anna Laudel İstanbul’un, açık çağrıyla gerçekleştirdiği grup sergisi “Zeitgeist” 34 sanatçıyı ağırlıyor. Serginin ismini aldığı “Zeitgeist” kavramı, yalnızca bir dönemin ruhunu tanımlamakla kalmıyor; aynı zamanda o ruhun nasıl üretildiğini, dolaşıma girdiğini ve yeniden yazıldığını da ifade ediyor.

Biz de “Zeitgeist” sergisinde yer alan dokuz sanatçıyla üretim süreçlerini ve zeitgeist kavramının işlerindeki yerini konuştuk.

İçeriğin tamamı bağlantıda!

Yaratıcılığı misafir etmek: Misafir sanatçı programları ve YASME örneği

Yeşim Akçakaya Sanatçı Misafir Evi katılımcılarından Ayberk Köklü, misafir sanatçı programlarının tarihini ele aldı.

Yazının tamamı bağlantıda!

“Deftere Düşen Sabah Işığı” ve Merve Dündar’ın sanatı üzerine

8 Nisan’da kaybettiğimiz Merve Dündar’ı, yaşarken hazırladığı Quick Art Space’te açılan sergisi “Deftere Düşen Sabah Işığı”nın küratörü Nergis Abıyeva’yla konuştuk.

Yazının tamamı bağlantıda!

Haftaya yeniden görüşmek üzere!

LGBTİ+ Onur Ayı vesilesiyle başlattığımız serimizde dünyadan queer sanata ve LGBTİ+ kültürüne adanmış müzelere bakıyoruz. Listemiz aşağıdaki gibi. Başka hangi müzeleri önerirsiniz? Bu e-postayı cevaplayarak bize iletebilirsiniz.

Schwules Museum, Berlin, Almanya

Leslie+Lohman Museum of Gay and Lesbian Art, New York, ABD

Queer Britain, Londra, Birleşik Krallık

The Charlotte Museum, Auckland, Yeni Zelanda

Museu da Diversidade Sexual, São Paulo, Brezilya

Qtopia Sydney, Sidney, Avustralya

Queer Muzeum, Varşova, Polonya

Stonewall National Museum & Archives, Fort Lauderdale, ABD

Yazının tamamı bağlantıda!

Queer sanatın kadın öncüleri

Şimdi biraz geçmişe gidiyoruz ve queer sanatın kadın öncülerine bakıyoruz! Queer sanatı günümüze dair bir kavram ve olgu olarak düşünüyoruz. Ancak tarihi geri sarıp geçen yüzyılın başlarında izlerini görmek de mümkün. Bu içeriğimizde queer sanatın izlerini bulabileceğimiz beş kadın öncüyü inceliyoruz.

Gluck (1895–1978)

Romaine Brooks (1874–1970)

Una Vincenzo, Lady Troubridge (1887–1963)

Rosa Bonheur (1822–1899)

Claude Cahun (1894–1954)

Yazının tamamı bağlantıda!

21. yüzyıl sanatında LGBTİ+ aktivizmini dönüştüren 5 sanatçı!

Queer sanat ve LGBTİ+ aktivizmi her zaman kol kola yürüdü. İlk dönemlerdeki çıkışlardan HIV/AIDS krizine, anti-militarist hareketlerden görünürlük politikalarına kadar birçok aktivist başlık queer sanatta kendine yer buldu. İçinde bulunduğumuz yüzyılda da bu birlikteliğin devam ettiği örnekleri görüyoruz.

İşte karşınızda LGBTİ+ aktivizmiyle queer sanatı birleştiren beş sanatçı!

Zanele Muholi

Amy Sherald

Fyodor Pavlov-Andreevich

Osinachi

Alex Margo Arden

Yazının tamamı bağlantıda!

Güncel sanatı dönüştüren ABD’den 10 fotoğrafçı

Fotoğraf sanatı her zaman LGBTİ+ sanatçılar için dönüştürücü bir araç oldu. Alternatif görünürlük biçimlerinin inşa edildiği, toplumsal normların sordulandığı ve aynı zamanda arşiv işlevi gören bir mecra olarak fotoğraf günümüz queer sanatçıları tarafından yeniden biçimlendiriliyor.

İşte karşınızda fotoğraf sanatını bir direniş biçimi olarak ele alan ABD’den 10 fotoğrafçı!

Yazının tamamı bağlantıda!

Dünya fotoğraf sanatından az bilinen 5 queer fotoğrafçı!

Queer fotoğraf deyince Batı’nın baskın olduğu bir gerçek. Ancak bunun dışında üretim yapan, Batı dışındaki LGBTİ+’ların görünürlüğünü öne çıkaran birçok fotoğrafçı da var. Bu içeriğimizde dünyanın farklı bölgelerinden fotoğrafçılara göz atıyoruz.

Sunil Gupta

Lin Zhipeng

Laura Aguilar

Mahmoud Khaled

Ka-Man Tse

Yazının tamamı bağlantıda!

Bugün bildiğimiz anlamıyla queer sanatın tarihine politik gelişmeler, türler ve katkı sunan sanatçılar üzerinden bir bakış!

Muhafazakâr ve dini gruplardan oluşan sağ, birçok kez toplumdaki queer sesi bastırmaya çalışsa da otorite karşıtı yeni bir politik ve kültürel dalga baş gösterdi. Kimlik Siyaseti, belirli geçmişlere sahip kişilerin, daha geniş siyasi örgütlenmelerden bağımsız olarak, belirli çıkarlar ve ortak nedenler için savaşmak üzere bir araya geldiği sosyal grupların oluşumunu ifade eder. Eşcinsel topluluklarda bu, insanların protestolara, yürüyüşlere ve doğrudan eylemlere katılarak arkadaşlarına ve ailelerine açılmaya ve seslerini duyurmaya teşvik edilmesi anlamına geliyordu. Bu durumun eşlikçisi olarak sanat; sesini yükseltiyordu, tartışma yaratıyordu ve her yerde sanatın ne olduğu ve kimin tarafından yapılabileceği konuşuluyordu.

The Art Story makalesi bağlantıda!

Güncel sanatta terso pratikler

“Dikkat Aile Var!” temasıyla 2010’da gerçekleştirilen İstanbul LGBTT Onur Haftası etkinliği kapsamında düzenlenen “Zeki Müren’i seviniz!” başlıklı panelden Erden Kosova’nın sunum metni Argonotlar Kütüphanesi’nde.

12 Eylül darbesinin dayattığı karantina halinin zayıflaması, Soğuk Savaş paradigması çerçevesinde Türkiye’nin içine girdiği yalıtım atmosferinin seksenli yılların sonuna doğru dağılması ve farklı politik ve kültürel kompartmanlarda doksanlı yıllar boyunca yaşanan farklılaşmaların etkisiyle pek çok hiyararşik yapı ve tabu tartışmaya açılmıştı. Bu sunum bir tür öncesi-sonrası perspektifiyle cinsellik ve toplumsal cinsiyet teması bakmak üzere tasarlanmıştı. Aykan Safoğlu’nun inisiyatifi, yakın dostum Erinç Seymen’in cesaretlendirmesi, Murat Morova ve Fatih Özgüven yardımlarıyla kısa bir sürede hazırlandı. Sonrasında ben öncelikli ilgi alanım olan milliyetçilik eleştirisine geri döndüm. Sunumun yapıldığı tarihten sonra cinsellik konusundaki normatif yapıyı çözümleyen, zorlayan, kıran pek çok sanat yapıtı, kültürel üretim ve uzun soluklu akademik çalışmalar gerçekleştirildi. Kronolojik açıdan görece erken bir döneme denk geldiği için Argonotlar sunumu çevrimiçi ortama taşımak istedi. Kendilerine ilgileri için teşekkür ediyorum. Eksiği, gediğiyle sanat ve cinsellikler üzerine düşünen insanlara belli bir dönem hakkında fikir verebileceği umuduyla…

Erden Kosova'nın yazısı bağlantıda!

Öyle Sınırsız Öyle Derin Öyle Çok:* Onur Haftası sergilerine günümüzden bir bakış

Furkan Öztekin’in Sanat Dünyamız dergisi için 2000’lerden günümüze Onur Haftası kapsamında gerçekleştirilen sergiler üzerine kaleme aldığı yazı Argonotlar Kütüphanesinde.

Dolu dizgin geçen 2000’lerden bugünlere, Türkiye’deki Onur yürüyüşlerinin ana hattını oluşturan İstiklal Caddesi’nden Tünel’e doğru süzülmeden hemen önce aklıma bazı sorular takılıyor; güncel sanat yıllardır binbir emekle örülen LGBTİ+ hareketine görünürlük sağlayabilir mi? Bu görünürlük, bireysel aktivizm üzerinden yeni bir dile dönüşebilir mi? 2000’lerin ortasından itibaren bağımsız sanatçıların kıymetli eforuyla açılan Onur Haftası sergileri, bugünlerde üzerine sıklıkla kafa yorduğumuz kuir sanata yön verebilir mi? Büyük bir zaman dilimine yayılan bu zor soruların cevabını aramak üzere 2008’de Lambdaistanbul’un düzenlediği ve bir zamanlar Türkiye güncel sanatının önemli mekânlarından Hafriyat Karaköy’de gerçekleşen “Makul” sergisinin metnine^[1] göz atıyorum. 2015- 2016 yılları arasında Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nden mezun olurken lisans bitirme tezi olarak sunduğum, 1990 Sonrası LGBTİ+ Aktivizmi ve Sanat Pratiklerine Olan Yansıması isimli metnim de yazı boyunca bana eşlik ediyor. Sergiye dair belgeleri incelerken, Onur yürüyüşlerinin usulsüzce yasaklandığı, LGBTİ+’lara ait güvenli alanların giderek daraldığı, gökkuşağı renklerinin kriminalize edildiği günümüzde her bir kelime daha da anlamlı geliyor. 2000’lerin politik atmosferini de göz önünde bulundurarak sergi dokümanlarının içine dalıyorum.

Yazının tamamı bağlantıda!

Queer direniş, sokak ve ütopya

Queer sanat yazı dizisi kapsamında akademisyen Evren Savcı ve Sinan Göknur queer direniş, sanat ve ütopyaları konuştu.

Biz ABD’de yaşayan iki arkadaşız. Birimiz doktorasını yeni bitirmiş sanatla uğraşan biri. Diğerimiz bir akademisyen. Birlikte queer hayat, sanat ve direniş üzerine bir sohbet gerçekleştirdik. Bu başlıklar üzerinden derinlik kurmadan önce biraz da kendimizi nasıl konumlandırdığımız üzerine konuşalım istedik. Ayrıca fark ettik ki queer sanat ve onun tarihinden konuşmak çoğu zaman için nostaljiye kayabiliyor. Biz de bu defa bunun aksine ütopya(lar)dan konuşmak istedik. Sürçülisan ettiysek affola.

Konuşmanın tamamı bağlantıda!

Queer Sanat Forumu: Bir felsefe, tutum, yaşam etiği olarak queer

Onur Ayı kapsamında Argonotlar olarak hazırladığımız özel içerikler queer sanat üzerine bir forum gerçekleştirdik.

“Sizin için queer sanat, queer üretim, queer sergileme pratikleri ne demektir?” sorusuyla başlayan bu forum, Can Akgümüş, Kübra Uzun, Şafak Şule Kemancı, Çınar Eslek, Yekhan Pınarlıgil, Ulya Soley, Aylime Aslı Demir, Leman Sevda Darıcıoğlu ve Fisun Yalçınkaya gibi sanatçılar, küratörler ve eleştirmenleri bir araya getiriyor.

İçeriğin tamamı bağlantıda!

Queer festival deneyimi: Baki Koşar Kültür ve Sanat Festivali

Türkiye’deki ender queer sanat festivallerinden, Siyah Pembe Üçgen İzmir Derneği tarafından düzenlenen Baki Koşar Kültür ve Sanat Festivali’nin hikayesini Erdem Gürsu kaleme aldı.

Yazının tamamı bağlantıda!

Pozitif Alan: Queer, kirli, tehlikeli

1 Aralık 2018’de Amerikan Hastanesi bünyesindeki Operation Room’da gerçekleşen Pozitif Alan sergisini HIV’li queer bedenin bulaşıcılığını, riskliliğini, tehlikeliliğini ve biyopolitik transgresif potansiyelini vurgulamak istedik.

Bu yazı Alper Turan’ın Sabancı Üniversitesi Kültürel Çalışmalar yüksek lisans programı kapsamında 2020 tarihinde yazdığı Pozitif Alan: HIV/AIDS Üzerine Küratöryel Bir Proje başlıklı tezinden alınmıştır. Bu tez, estetik bir bileşenin çalışmanın ayrılmaz bir parçası olduğu araştırma- yaratma (research-creation) metodolojisini kullanmaktadır. Turan, 2018 yılında, HIV/AIDS üzerinde çoğunlukla Türkiyeli sanatçılar tarafından üretilen sanat işlerinin gösterildiği bir çağdaş sanat sergisi olan Pozitif Alan’ın küratörlüğünü yapar ve bu sergi HIV/AIDS üzerine yaptığı araştırmanın da temelini oluşturmaktadır. Sergiyle birlikte ve onun aracılığıyla oluşan, araştırmanın yazılı bileşeni olan bu tez, HIV/AIDS’le yüzleşmenin doğal olarak travmatik bir olay olduğu fikrini kabul etmeden, HIV/AIDS’ in travmatik yapısını analiz eder.

Yazının tamamı bağlantıda

Queer sanatçılara ilham veren isimler

Argonotlar olarak Onur Ayı vesilesiyle sanatçılara sorduk: Sanatsal ve düşünsel yaratıcılığınıza katkıda bulunan, size üretmek için cesaret ve ilham veren sanatçı/lar kimlerdir?

2022 ve 2023 yıllarında yaptığımız iki dosya bağlantılarda!

Son olarak dünyaya bakıyoruz:

Sakıp Sabancı Müzesi’nde izleyiciyle buluşan sergisi vesilesiyle yirminci yüzyılın en etkili sanatçılarından biri olan David Hockney’nin altmış yıla yayılan sanat hayatında bir yolculuğa çıkıyoruz.

Ana akımda ya AIDS krizi bağlamında ya da Minimalist sanatın estetik dertlerini çarpıtması üzerinden konuşulan Félix González-Torres’in işlerine Marksist bir bakış.

The Shining filminin açılış müziğiyle tanıdığımız Wendy Carlos’u doğum gününde detaylı inceliyoruz.

1 Aralık Dünya AIDS günü vesilesiyle AIDS aktivizmine yön vermiş ve arkalarında kuir sanatın başyapıtları arasına girmiş eserler bırakmış üç sanatçıya yakından bakıyoruz.

Ay boyunca queer sanat ve LGBTİ+ aktivizminin sanatta yansımaları üzerine birçok yeni içerikle karşınızda olacağız.

Uras Kızıl’ın hazırladığı Yeni Materyalizm dosyasının üçüncü bölümünde geniş bir kitap seçkisiyle karşınızdayız!

- Gilles Deleuze & Félix Guattari; Bin Yayla: Kapitalizm ve Şizofreni 2
- Bruno Latour; Biz Hiç Modern Olmadık: Simetrik Antropoloji Denemesi
- Manuel DeLanda; Çizgisel Olmayan Tarih: Bin Yılın Öyküsü
- Manuel DeLanda; Yeni Bir Toplum Felsefesi: Öbekleşme Teorisi ve Toplumsal Karmaşıklık
- Jane Bennet; Canlı Madde: Şeylerin Politik Ekolojisi
- Rosi Braidotti; İnsan Sonrası
- Benedictus Spinoza; Etika: Geometrik Düzene Göre Kanıtlanmış ve Beş Bölüme Ayrılmış Olan
- Graham Harman; Tool-Being: Heidegger and the Metaphysics of Objects
- Graham Harman; Nesne Yönelimli Ontoloji: Her Şeyin Yeni Bir Teorisi
- Timothy Morton; Hipernesneler: Dünyanın Sonundan Sonra Felsefe ve Ekoloji
- Martin Heidegger; Varlık ve Zaman
- Quentin Meillassoux; Sonluluğun Sonrası
- Levi R. Bryant; The Democracy of Objects
- Karen Barad; Meeting the Universe Halfway: Quantum Physics and the Entanglement of Matter and Meaning
- Rick Dolphijn ve Iris van der Tuin (ed.); Yeni Materyalizm: Görüşmeler ve Kartografiler
- Diana Coole ve Samantha Frost (der.); New Materialisms: Ontology, Agency, and Politics

Dosyanın tamamı bağlantıda!

Argonotlar’da her ay sanat ve kültür yayınları!

Argonotlar’da her ay kültür ve sanat alanından yeni yayınlara yer veriyoruz. Siz de yayınınızın bu kategorimizde yer almasını isterseniz, info@argonotlar.com adresinden bizimle iletişime geçebilirsiniz.

Şu ana kadar yer alan yayınlara göz atmak isterseniz, sizi bağlantıya alalım.

7. Mardin Bienali’yle yokuş çıkarken konuşmak

“7. Mardin Bienali’yle birlikte kendi adıma belli bir düzlüğe, orada nasıl yüründüğü hiç deneyimlenmemiş düzlüğe, bir ovada olmamıza rağmen yabancısı olduğumuz düzlüğe, biraz daha yaklaştığımızı söyleyebilirim.”

Mahsum Oral'ın yazısı bağlantıda!

Bayramdan sonra yeniden görüşmek üzere. İyi bayramlar ve iyi tatiller!

Millî Reasürans Sanat Galerisi dizimizin yeni konuğu Polonya! 1989 sonrası ülkenin dönüşümünü fotoğraflarla ele alan serginin küratör metnini sunuyoruz.

Millî Reasürans Sanat Galerisi, 2014 yılında Polonya-Türkiye diplomatik ilişkilerinin başlamasının 600. yılı kapsamında düzenlenen kutlamalar çerçevesinde “Shock Therapy: 1989 Sonrası Polonya’dan Dönüşüm Fotoğrafları” sergisine evsahipliği yaptı. Küratörlüğünü Adam Mazur’un üstlendiği sergi, Polonya’nın 1989 sonrası geçirdiği toplumsal ve siyasal dönüşümü fotoğraf aracılığıyla ele almaktadır.

“Şok Terapi” sergisi 38 milyon nüfuslu ülkenin genel ve son derece etkileyici belgesel bir portresini sunuyor. Belgeleme, içinde yaşadığımız dönemde Polonyalı sanatçıların gerçekliğe en esinleyici yaklaşımlarından biri. Son yirmi yılda sık sık sanal gerçeklik çağında yaşadığımızdan söz edilse de, çağdaş sanatın yaşamın politik, toplumsal ve ekonomik boyutlarına gittikçe daha canlı bir ilgi duyduğu, yalnızca toplumsal bağlanımdan yana olan akımlarla sınırlı kalmayacak biçimde ortaya çıkıyor. Öte yandan çağdaş sanat ve görsel kültür alanlarında Polonya’da gerçekleştirilen araştırmalar, Polonyalı tarihçilerin açıkça ortaya koyduğu gibi belgesele yönelik daha derin çözümlemelerin eksikliğini ortaya koyuyor. “Şok Terapi: 1989 Sonrası Polonya’dan Dönüşümün Fotoğrafları” sergisi Polonya’nın önde gelen fotoğrafçılarının, tamamlanmamış ve gerilimlerle dolu bir süreç olarak gördükleri dönüşümü konu alan fotoğraflarından oluşuyor. Polonya’nın en ünlü fotoğrafçıları (Anna Beata Bohdziewicz, Chris Niedentahl, Wojciech Wieteska, Szymon Roginski), reel sosyalizmle turbo kapitalizm arasında kimliğini arayan ülkenin bir ekonomik, toplumsal ve kültürel bunalım içine düştüğünü gösteriyor. Toplumsal konulardaki haber fotoğrafçılığı örnekleriyle (Tadeusz Rolke, Kuba Dabrowski, Witold Krassowski) kısa mesafeden çekilmiş belge niteliğindeki fotoğraflar (Wojciech Wilczyk, Elzbieta Janicka, Konrad Pustola), bin yıl dönümündeki Polonya toplumunun özgün bir panoramasını sunuyor. Milton Friedman’la Jeffrey Sachs’ın neoliberal ekonomi teorisine gönderme yapan sergi başlığı, merkezi planlamaya dayanan ve iyi işlemeyen bir komünist ekonomiden uzaklaşmayı dile getiriyor.

Adam Mazur'un yazısı bağlantıda!

“Sanatçı sistemin dışında değil, içindedir.”

Fahrettin Örenli ile .artSümer’deki solo sergisi “Şehrin Genleri -> Zihindeki Baloncuk” üzerinden şehir tahayyüllerini konuştuk.

Bir sanatçı olarak, bu güç yapılarına üretimlerim aracılığıyla açık uçlu sorular sorarak yanıt veriyorum; izleyicilerin kendi sonuçlarını çıkarmalarına alan açıyorum. İnsanların kendi çevrelerinde hayatta kalma ya da uyum sağlama hâlleri, yanılsamaları sorgulama ve bu sistemlere karşı körlüğe direnme arasındaki boşlukla ilgileniyorum. Sözgelimi 17. yüzyıldan bu yana bir finans merkezi olarak Londra’yı inceliyor; dünyadaki en etkili, en güçlü ve en pahalı şehirlerden biri olarak Londra’nın nasıl da küresel finans sistemleri ve vergi cenneti yapılarıyla yakından bağlantılı bir hale geldiğini araştırıyorum.

Abdullah Ezik'in söyleşisi bağlantıda!

Yazı, ekonominin çocuğudur

Hale Albayrak’ın Black Light Gallery’de yer alan “Okunamayan” sergisi için kaleme aldığı küratör metni Argonotlar Kütüphanesinde.

O hâlde şunu sormak gerekir: Yazının sonuna mı yaklaşıyoruz, yoksa sadece biçim mi değiştiriyor? Daha da önemlisi, yazı ortadan kalkarsa, onunla birlikte düşünmenin belirli bir biçimi de kaybolur mu? Ya da mesele hâlâ aynı: Kim yazar, kim konuşur, kim sadece izler? Ama bu kez cevap hiç olmadığı kadar belirsiz.

“Okunamayan” sergisi, yazının bu geri çekilme sürecini bir veda yerine bir potansiyel olarak sunuyor. Yazı, imaj karşısında yenilmiyor; aksine, resmin, heykelin ve yerleştirmenin içine sızarak kendine yeni bir varoluş alanı açıyor. 10 Nisan – 23 Mayıs 2026 tarihleri arasında Karaköy, Fransız Geçidi’nde ziyaretçileriyle buluşan sergi, yazının kadim iktidarının ve günümüzün hızlı dijital akışının ötesinde, her birimizi anlamı yeniden örmeye davet ediyor.

Hale Albayrak'ın yazısı bağlantıda!

Bildiğimiz dünyanın sonunda eleştiriye hâlen talep var mı?

Sanırım hepimiz bildiğimiz dünyanın sonuna geldiğimizi hissediyoruz. Bildiğimiz hali de harika değildi belki, ancak yenisinin nasıl olacağını bilmememiz ürkütücü geliyor. Savaşlar ve soykırımlar, çığrından çıkmış politikacılar ve yeni kâbusumuz tekno oligarklar, toplumsal çılgınlık ve bezginlik hali… İyi tarafından bakarsak da uzayan ve iyileşen yaşam standartları, teknolojiyle entegrasyonumuzun gelişmesi, dünyanın daha iyi bir yer olması için uğraşan kişiler ve kurumlar…

Meselenin bizi ilgilendiren kısmına gelirsek… Dünyanın prestijli üniversitelerinde sosyal bilimler bölümleri kapatılıyor, derinlikli medya organları bir bir elden gidiyor, eleştirel içerikler azalıyor ya da ilgi görmüyor, sanat kurumları son 20 yılda gördüğümüz ilericiliklerini bir yana bırakıyor. Yine iyi tarafından bakarsak da sosyal bilimlere ve dünyayı anlamaya yönelik içeriklere yönelik ilgi artıyor, yeni nesil medya organları ayakta kalmak için yeni yollar deniyor, eleştirel içerikler format değiştirerek dolaşıma giriyor, bağımsız sanat kurumları küçük adımlarla büyük işler yapmanın yollarını arıyor.

Yazarlarımızın telif ücretlerini karşılamak için ilk Telif Kumbarası kampanyasını 2022 yılında başlatmıştık. Sonrasında her yıl kampanyamızı yeniledik, bağımsız medyanın dünyadaki bütçe metodu örneklerini ekosistemimize uyarlayarak geliştirdik. Şimdi 2026 yılı içeriklerini kapsayan dördüncü kampanyamızla karşınızdayız.

Destek olmak için şuraya alalım!

Turan Aksoy’la ARUCAD Art Space’te yer alan, sanatçı kitapları ve fotobooklardan oluşan “İçeriye Doğru” sergisini konuştuk.

Metin ve görüntünün birlikte çalıştığı işler tabii ki grafik tasarım alanıyla, kavramsal sanatla ve günümüzde pek çok sanatçının pratiğinde etkili olan araştırma temelli sanat üretimlerinin biçimsel yapılarıyla-estetikleriyle ilişkili. Ben yaptığım kitap formatındaki sanat çalışmalarında birbirlerinin açıklaması sayılabilecek düzenden kaçarım, ancak birlikteliklerinin izleyicilerin farklılıklarına göre iletişimi kolaylaştırdığını düşünüyorum.

Abdullah Ezik'in söyleşisi bağlantıda!

Resmi anlatının “Toprakaltı”na gömdüğü hakikat

Onur Gökmen’in “Toprakaltı” sergisi, Çernobil felaketinin radyoaktif izini, hakikatin sistematik olarak gömülmesiyle paralel arkeolojik kazı nesnesi haline getiriyor. Sanatçıyla serginin detaylarını konuştuk.

Asıl hikâye çok daha uzun bir süreye yayılıyor. Bir devlet kurumu (Türkiye Atom Enerjisi Kurumu) önce çay içmekte bir zarar olmadığını belirtiyor, daha sonra basın çayda radyasyonu tespit ediyor, bu baskıyla birlikte bakan gazetelerin karşısında çay içiyor ama bu sefer radyasyonun yalnızca yüzde ikisinin deme geçtiğini iddia ediyorlar. ODTÜ’deki bilim insanları ise bu oranı yüzde 65 olarak buluyorlar. 1993’teki meclis soruşturmasını ve olayın tekrar medyaya yansımasını da dahil edersem hikâye, kazadan çok daha uzun bir zaman dilimine yayılıyor.

Uğur Ugan'ın söyleşisi bağlantıda!

Edirne Bienali: Zamanın, mekânın ve hafızanın üzerinde kurulan sanat köprüsü

Argonotlar’ın medya sponsorlarından olduğu, bu yıl ilk kez düzenlenecek Edirne Bienali, “Köprüler” temasıyla yalnızca sanat eserlerini değil; sanatçıları, mekânları, kültürel ve tarihsel katmanları bir araya getirerek kenti baştan sona deneyimlenen bir düşünce alanına dönüştürüyor.

Detaylar bağlantıda!

Arşivden:

1 Mayıs bayramının Türkiye’de uzun bir tarihi var. Bu uzun tarihte geniş bir kültürel, görsel üretim de yer alıyor. Bu vesileyle 1 Mayıs afişlerine katkı koyan iki sanatçıyla söyleşilerimizi hatırlatmak istedik.

1970’li yıllarda TİP’in ve çeşitli sendikaların görsel işlerini üreten ve ortaya uzun yıllar konuşulacak, kullanılacak işler çıkaran Orhan Taylan’la solun görsel serüvenini konuşmuştuk.

1977 1 Mayıs’ı için ürettiği afişler emekçi tarihinin en güçlü görselleri arasında yer alan Gülsün Karamustafa’yla dönemin politik atmosferi ve harekete sanatsal katkıları üzerine konuşmuştuk.

Tüm kültür emekçilerinin 1 Mayıs İşçi Bayramı kutlu olsun.

Millî Reasürans Sanat Galerisi, 2006 yılında Balkan Naci İslimyeli’nin MATAH başlıklı sergisine ev sahipliği yaptı. Sanatçının 35. sanat yılı kapsamında gerçekleştirdiği bu proje, gelenek ile evrensel olan arasında kurduğu ilişkiyi merkezine alır; kültür, doğa ve gelenek arasındaki süreklilikler üzerinden şekillenen bir düşünsel zemin önermektedir.

Sergiyle eşzamanlı olarak yayımlanan kitap, Balkan Naci İslimyeli’nin MATAH projesini çok yönlü bir içerikle ele alır. Amelié Edgü’nün küratörlüğünde gerçekleştirilen yayında, Beral Madra’nın metni ve sanatçının “şiir senaryoları” başlığı altında yer alan yazıları yer alır. İngilizce çeviriler Robert Bragner’a aittir. Giysi uygulamaları Vezire Temel tarafından gerçekleştirilirken fotoğrafik konsept ve grafik tasarım Balkan Naci İslimyeli’ne aittir.

Beral Madra'nın yazısı bağlantıda!

Bir direniş ve deneyim arşivi olarak Kadınlar Atlası

Alaca Heyheyler Kolektifi’nden Sevil Tunaboylu, Güneş Terkol ve Arzu Yayıntaş ile Kadınlar Atlası kitabını, kolektif üretim süreçlerini ve sanatla feminist aktivizm arasındaki bağları konuştuk.

Projeleri yürütürken, her aşamayı birlikte tasarlamaya ve üretmeye özen gösteriyoruz. Atölyelerden sergilere, kitaplardan metinlere kadar her adımda, hiyerarşi olmadan, herkesin eşit söz hakkı olduğu bir yaklaşımı benimsiyoruz. İlk sergimizde doğurganlık alanında çalışan kadın sanatçılara alan açtık ve onları sergiye davet ettik. Bugünün baskıcı düzeni açısından bakıldığında sergide kadınlar oldukça cesur ve özgürlükçü performanslar ve atölyeler gerçekleştirdiğini fark ediyorsunuz. Kadınlar Atlası projesinde ise soruları cevaplayan kadınların seslerine sergi mekânında yer açarak, sergiyi onların etrafında şekillendirdik. Sergi ve metin üretim süreçlerinde görev dağılımı yapmaktan ziyade, birlikte yoğrularak ve şekillendirilerek oluşan otantik bir anlatı sağlıyoruz. Süreçlerimiz lineer değil; bir metin ya da sergi fikri bazen bir atölyede, bazen bir tanıklık anlatısında doğuyor. Bu yaklaşım, feminist politika ile uyumlu olarak duygulara, karşılaşmalara ve gündelik deneyimlere alan açmamızı sağlıyor.

Hale Albayrak'ın söyleşisi bağlantıda!

Hatırlamanın kesintisiz evreni

“Durmadan Hatırlamaya Koşmak”, 6 Mart – 6 Nisan tarihleri arasında, Antalya’da yer alan Türkan Şoray Kültür Merkezi’nin galerisinde izleyiciyle buluştu. Kardelen Semerci, Gülden Ataman ve Ayşegül Yapar’ın çalışmalarını bir araya getiren serginin küratörlüğünü Şebnem Bahar, asistanlığınıysa Gökçen Mete Yazgan üstlendi. Hafızayı sabit ve düzenli bir arşiv olarak değil, parçalanan, eksilen ve her seferinde yeniden kurulan bir süreç olarak ele alan “Durmadan Hatırlamaya Koşmak” sergisini sanatçılar ve küratoryal ekiple konuştuk.

Özge Yağcı'nın söyleşisi bağlantıda!

Arşivden:

Manuel Çıtak’ın ilk kişisel sergisi “islomania” 2022 yılında Depo’da gerçekleşmişti. Serginin küratörleri Refik Akyüz ve Serdar Darendeliler’in sergi metni Argonotlar Kütüphanesi’nde.

Eczacıbaşı fotoğraf serisinden çıkan Manuel Çıtak kitabı Yeni Yayınlar’da! Yeni Yayınlar bölümümüzde her ay sanat ve kültür yayınlarına yer veriyoruz. Siz de kitaplarınızın bu bölümde yer almasını isterseniz, bizimle info@argonotlar.com adresinden iletişime geçebilirsiniz.

Haftaya yeniden görüşmek üzere. Bültenimizi dostlarınızla paylaşmayı unutmayın.

İGA İstanbul Havalimanı’nın Türkiye’nin kültür ve sanat ortamına katkı sağlamak amacıyla hayata geçirdiği ve her öneriye, her tekniğe, her sanatçı ve tasarımcıya açık İGA ART Sanat Projeleri Yarışması’nın kazananı 2023 yılında sanatçı Hayri Karay olarak açıklanmıştı. Karay’ın eseri İGA İstanbul Havalimanı Giden Yolcu Katında, Terminal’in tam kalbinde yerini aldı.

Karay’ın 37,7 metre yüksekliğindeki ve devinim halindeki iki parçadan oluşan kinetik heykeli, Anadolu kültürünün çeşitliliğini ve etnografik sosyalliğini ışık-gölge-biçim oyunlarından yararlanan görsel bir dille anlatıyor. İGA İstanbul Havalimanı’nın merkezinde konumlanan heykel dinamik yapısıyla izleyenleri estetik bir yolculuğa davet ediyor. Havalimanındaki kültür ve sanat faaliyetlerini tek çatı altında toplayan İGA ART markasının tüm faaliyetleri Instagram hesabından takip edilebilir.

Bu vesileyle 50 yıldan uzun süredir sanat yaşamını sürdüren Karay’la heykelin dönüşümünü, kinetik heykellerin izleyiciyle ilişkisini ve eserini konuştuk.

Elli yıldan uzun süredir heykelle uğraşıyorsunuz. 70-75 arası Akademi’de okumuşsunuz. Bu süreçte sizin heykel anlayışınız ne gibi değişikliklere uğradı? Dönemin heykel tartışmalarıyla bugünkü heykel tartışmaları arasında ne gibi farklar var?

Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nde okudum. 70’li yıllar çok da farklı değildi aslında. Her heykeltıraşın kendine göre bir dünyası vardır ve kendine göre bir biçim anlayışı vardır. Özgün sanatçıların farklı farklı biçim anlayışları vardır. Ben, biçim anlayışımda geometrik ve organik formun, iki zıt formun bir dengede buluşmasını hedefliyorum.

Bu yarışmaya katılmaya nasıl karar verdiniz?

Yarışma açılmışsa, heykeltıraşın oraya verecekleri ve söyleyecekleri varsa, katılır o yarışmaya. İnsan, heykeltıraş daha doğrusu, bir düşünür; “O yarışmaya katılayım mı, benimseyeyim mi?” diye. Bu istekle ve orada bir eser üretme dürtüsüyle yani… Bu da öyle bir düşünceden doğdu.

Heykel ebatıyla da çok konuşuluyor. Bu ebatta daha önce iş üretmemişsinizdir tabii ki. Ama genel olarak büyük ebatlı işleriniz var mı?

Genelde yok. En fazla aşağı yukarı 2-3 metre civarında işlerim var. Ama ben genelde daha ufak heykeller yapıyorum, fakat ufak yaptığım zaman bile onun büyüğünü düşünerek yapıyorum.

Ben burayı gördüğüm anda “Benim heykelimin yeri burası” dedim. İGA’nın havalimanında heykel için ayırdığı alan etkileyiciydi. Ve benim bu iş için yaptığım ilk eskiz 11 cm boyundaydı. Dünyanın en büyük iç mekân heykellerinden biri oldu.

Genelde form olarak daha organik formlar tercih ediyorsunuz, bildiğim kadarıyla.

Organik ve geometrik, ikisinin dengesi.

Malzeme olarak, hiç daha önce paslanmaz çelik – ki çok parlak bir malzeme, kullandınız mı? Aslında görüntü olarak inorganik bir malzemeyi de hissettiriyor, değil mi?

Tabii işte; orası işin organik tarafı, daha düz olan tarafı da geometrik olan tarafı. Şimdi baktığınız zaman bu ikisi farklı; aynı zamanda heykel döndüğü için de bir farklılık görüyorsunuz. On metre ilerlerseniz başka, orada çok daha farklı bir siluet göreceksiniz. Sonsuz bir seyir hâli var bunda. İGA İstanbul Havalimanı çok kalabalık ve sirkülasyonu çok fazla olan bir yer. O kalabalığı da heykelde de vermek istedim, o yansımalarla. Heykelin malzemesini paslanmaz çelik olarak düşündüm. Yansıtıcı bir yüzey olması lazımdı. Çünkü etraftaki ışıkları alıp size yansıtması lazımdı.

Aslında en başında sorduğum “dönemin heykel tartışmaları” ile şunu kastettim: genç heykeltıraşlar ve o dönemin heykeltıraşları arasında bence biraz uçurum var. Siz de bunu gözlemliyor musunuz?

Yok, çok iyi heykeltıraşlar var Türkiye’de. Ama gençleri çok fazla tanıyamıyorum çünkü sergi çok az oluyor. Bir de iş televizyondaki o hıza çok kaydı… Türkiye’de çok iyi heykeltıraşlar var. İsimlerini burada saymakla bitmez, hepsi benim abilerim, dönem arkadaşlarım, benden sonra olanlar… Ama maalesef bu tür kamusal heykel yarışmaları çok az açılıyor. Daha başka mekânlar da düşünülebilir.

Mesela Kuzgun Acar’ın Manifaturacılar Çarşısı’ndaki heykeli vardır. Sonra Ankara’da bir parkın oradaki heykeli vardı; o bir anda kayboldu, gitti. Cumhuriyet’in 50’inci yılında yapılmış olan aşağı yukarı 20 heykel falan vardı İstanbul’da, çoğu yok ortalıkta. Metin Haseki’nin heykeli vardı, ertesi gün çalındı çünkü bakırdan yapılmıştı.

Bir de Türkiye’de çok fazla kinetik heykel görmüyoruz aslında.

Evet, kinetik heykel bir dönemimde vardı ama onda da kendisi motorla falan dönmüyordu, seyirci döndürüyordu. Seyirci döndürerek onun duruşunu, yönünü değiştirerek hem kendisi katkı sağlıyor hem de heykel seyirciye katkı sağlıyor.

O yüzden bu heykel hem hareketli hem de durağan. Bakıyorsunuz ve biraz sonra gideceksiniz, unutacaksınız. Halbuki devingen bir nesnede, değişken bir yapıtın karşısında biraz daha zaman geçireceksiniz ve göreceksiniz. Bu da misafirlerde farklı hisler ve düşüncelerin doğmasına olanak sağlayacaktır.

Bu arada, eğitimci tarafınız da var aslında. Gençlere ne söylemek istersiniz son olarak, genç sanatçılara…

Bence çalışmak ve görmek çok önemli. Hem gezmesi hem de çok çalışması lazım. Uğraşması lazım, çünkü heykel farklı bir alan.

Son olarak İGA ziyaretçilerine ne söylemek istersiniz?

Orada duracak, İGA İstanbul Havalimanı’nda ve sonsuza kadar dönecek. İnsanlar bakacak, değişecek. İnsanlar değişecek ama o orada duracak. Bu çok önemli.

Söyleşimiz aynı zamanda Argonotlar'.com’da yayında!

Çin’in sanat piyasasındaki yükselişine tanık oluyoruz. Ancak Çinli sanatçıları pek tanımıyoruz. Hele Çinli LGBTİ+ sanatçıları hiç tanımıyoruz. Fotoğrafçı ve şair Ren Hang yeni kuşak Çinli sanatçılar içinde ayrıksı bir yerde duruyor. Doğum günü vesilesiyle Hang’ı tanıdık.

Dikkat: Cinsellik ve tetikleyici içerik yer almaktadır!

İçeriğin tamamı bağlantıda!

Disiplinler arasında bir kurmaca alanı

Eli Bensusan ile ArtOn’da gerçekleşen “Bir Damlanın Not(a)ları” sergisinden başlayıp tasarım, sanat, müzik, metin, doğaçlama ve kurmaca arasında dolaşan pratiği üzerine konuştuk.

Sergiyi bir bütün olarak, bir damlanın seyahatnâmesi ya da notları gibi düşündüm. Not-nota sözcüklerinin ortak kökeni bana işlerin içindeki müziksel karşılığı irdelemem konusunda ipuçları sağladı. İşlerin notaların bir araya gelişi ile oluşan akorlar gibi gruplanması, bir nota kâğıdı gibi dizilmesi fikirleriyle müzikle olan bağı oluşmaya başladı. Daha sonra da bu çalışmaya müzisyen arkadaşım Arad Musosoğlu, yine müzisyen arkadaşım Yusuf Hacıalioğlunun katkılarıyla bir ses albümü hazırladı.

Naz Kocadere'nin söyleşisi bağlantıda!

Bir belediye koleksiyonu bize ne anlatır?

Feshane’de gerçekleşen “Kolektifin Belleği: İBB Koleksiyonları” sergisi üzerinden kamu koleksiyonculuğunu ele aldık.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB), yüzyılı aşan sanat birikimini “Kolektifin Belleği: İBB Koleksiyonları” başlıklı sergiyle ilk kez büyük bir ölçekte izleyiciyle buluşturuyor. Aralık 2025’te açılan ve 2026’nın sonuna kadar Artİstanbul Feshane’de devam edecek sergi, 187 sanatçının 627 yapıtını bütünlüklü bir çerçevede bir araya getiriyor.

Sergiyi görmeye giderken bu kadar kapsamlı ve çeşitli şeyler görmeyi beklemiyordum. Sergiyi gezmeye başladığınızda bir yandan görmeyi beklediğiniz, diğer yandan hiç karşılaşmayı ummadığınız yapıtlarla yüz yüze geliyorsunuz; kimi zaman aşinalık, kimi zamansa şaşkınlık duygusu eşlik ediyor bu karşılaşmalara. Bu yoğunluk içinde insanın aklına ilk gelen soru, böylesi kapsamlı bir koleksiyonun tek seferde sergilenmesinin ne denli zorlayıcı olduğu. Ancak sergi tam da bu noktada takdiri hak ediyor: Ne yaptığını bilen, neyi öne çıkardığını açıkça gösteren ve izleyiciyi bu çok katmanlı birikimle baş başa bırakırken yönsüzleştirmeyen bir yerleşim sunuyor.

Uğur Kocager'in yazısı bağlantıda!

Argonotlar Almanak 2024’ü edinmiş miydiniz?

Dördüncü dönem Telif Kumbarası kampanyamız kapsamında 2500 TL destek veren okurlarımıza Argonotlar Almanak 2024’ü hediye ediyoruz.

Edinmek için tıklayın!

Haftaya yeniden görüşmek üzere!

Ancak her zaman okur desteğinin bu alanda kritik olduğunu vurguladık. 2022 yılında ilkini başlattığımız Telif Kumbarası kampanyasının dördüncü versiyonuyla karşınızdayız.

Ancak öncesinde son dönemde ürettiğimiz birkaç içeriğe göz atalım;

• Kendisi de bir sanatçı olan Furkan Öztekin, Okyanus Çağrı Çamcı’nın Depo’da gerçekleşen “Sub Rosa” sergisini Türkiye’deki queer aktivist sergiler bağlamında inceledi.

• Emre Erbirer, Frieze’de yayımlanan “Bağımsız küratörü kim öldürdü?” makalesi üzerinden Türkiye’deki durumu inceledi.

• Fatih Özgüven, İstanbul Modern’de gerçekleşen “Semiha Berksoy: Tüm Renklerin Aryası” sergisi üzerinden sanatçının kuir bir okumasını sundu.

• Nergis Abıyeva, Salt Beyoğlu’ndaki “90’lardan Beri Halı’dayız” sergisinin görmedikleri, ayıkladıkları ve dışarıda bıraktıklarını yazdı.

Bu tarz içerikleri devam ettirebilmemiz için desteğinize ihtiyacımız var! Aşağıda Telif Kumbarası kampanyamızın detaylarını bulabilirsiniz!

Her zaman vurguladığımız gibi, gönderdiğiniz desteklerin tamamı Argonotlar Telif Kumbarası kampanyasına aktarılacak. Telif Kumbarası bütçesiyle hazırladığımız içeriklerin altında bu içeriğin kampanya çerçevesinde desteklendiği ibaresi yer alacak ve kampanya sonunda destekçilerimize içeriklere dair toplu bir rapor ileteceğiz.

1000 TL destek veren okurlarımıza Argonotlar Almanak 2022, 2023 ve 2024 edisyonlarının dijital versiyonlarını hediye ediyoruz.

2500 TL destek veren okurlarımıza sınırlı sayıda kalan Argonotlar Almanak 2024’ün basılı versiyonunu hediye ediyoruz. Ayrıca Argonotlar Almanak 2022, 2023 ve 2024 edisyonlarının dijital versiyonlarını hediye ediyoruz.

15.000 TL destek veren okurlarımıza sanatçı Enis Malik Duran’ın Argonotlar Almanak 2024 için ürettiği sadece 50 edisyon üretilen Huş Ağaçları gravürlerinden bir adet hediye ediyoruz. Detaylı bilgi için bizimle info@argonotlar.com adresinden iletişime geçebilirsiniz.

50.000 TL destek veren okurlarımıza sanatçı Şafak Şule Kemancı’nın Argonotlar Telif Kumbarası kampanyası için ürettiği yalnızca 5 edisyon olan İsimsiz işinden hediye ediyoruz. Detaylı bilgi için bizimle info@argonotlar.com adresinden iletişime geçebilirsiniz.

Detaylı bilgi almak için bu e-postaya cevap vererek ya da info@argonotlar.com adresinden her zaman bizimle iletişime geçebilirsiniz.

Ozan Ünlükoç

Argonotlar, Genel Yayın Yönetmeni

Geçtiğimiz ay Frieze’de Àngels Miralda imzasıyla “Who Killed the Independent Curator?” (Bağımsız küratörü kim öldürdü?) başlıklı bir makale yayımlandı. Bu güçlü cümleyle başlayan makale; Venedik’ten São Paulo’ya, Taipei’den Lyon’a dünyanın farklı bölgelerinde gerçekleşen bienallerdeki küratör seçimlerinin yönetimsel rollerle ilişkisine ve bunun iktidar ve güç dengeleri açısından nasıl sorunlu bir tablo oluşturduğuna bakıyordu. Miralda, kariyerleri oturmuş küratörlerin iktidara tutunma eğiliminin, bağımsız ve gelişmekte olan küratörlerin kariyerlerinde ilerlemesine engel olduğunu ve bunun da sektörde yapısal bir durağanlığa yol açtığının altını çiziyordu. Yazıda, güncel sanat alanından pek çok uluslararası örnekle müze, kurum, galeri ve bienaller arası gidip gelen küratörler ve onların zaman içinde değişen pek çok farklı yönetsel rolleri aktarılıyordu. Miralda’nın tespitleri sadece bienaller odağında olsa da bu konuyu gündeme getirmesi ve uluslararası dolaşıma sokması açısından önemliydi. Bu yazı, benim de çok uzun zamandır üzerine düşündüğüm ve farklı ortamlarda tartıştığım, Türkiye’de kültür sektörünün her alanına sirayet eden birbiriyle bağlantılı pek çok konuyu da gündemime tekrar soktu. Bu vesileyle bu konuları biraz açalım ve biraz da yerel örneklerle tartışalım istedim.

Emre Erbirer'in yazısı bağlantıda!

Kırılgan ama inatçı bir yan yanalık ihtimali: “Sub Rosa”

Okyanus Çağrı Çamcı’nın Depo’da gerçekleşen “Sub Rosa” sergisini Türkiye’deki queer aktivist sergiler bağlamında inceledik.

“Sub Rosa”, sadece bireysel bir yüzleşme alanı olmaktan öteye geçerek bir aradalığın mümkünlüğünü hatırlatan bir alan açıyor. Titrek ve çekingen bir sesle kurulan bu anlatı, kendi olma yolculuğunu paylaşmanın riskini alırken, kolektif bir deneyim alanına açılıyor. Rüyalarla anılar arasında sıkışıp kalan özne, simli ojeleriyle kutladığı küçük zaferleri görünür kıldıkça, bu hikâye tek bir bedene ait olmaktan çıkıp çoğul bir hatıraya dönüşüyor. Sergiden çıkarken geriye kalan şey, belki de tam olarak bu: kırılgan ama inatçı bir yan yanalık ihtimali.

Furkan Öztekin'in yazısı bağlantıda!

Esnek düzlemde futbol

Pınar Bora’nın 3-28 Mart tarihleri arasında Brielfyart’ta gerçekleşen “Esnek Alanda Futbol” sergisinin Emre Zeytinoğlu tarafından kaleme alınan metni Argonotlar Kütüphanesinde.

Yenilenen Argonotlar Telif Kumbarası kampanyası sürprizlerle karşınızda! Detayları görsele tıklayarak görebilirsiniz!

Haftaya yeniden görüşmek üzere!

Millî Reasürans Sanat Galerisi arşivi dizimizin yeni konuğu Yurt Gezileri! Sergi kitabında yer alan Murat Ural’ın araştırması Argonotlar Kütüphanesinde.

938–1943 yılları arasında gerçekleştirilen “Yurt Gezileri” projesi, Cumhuriyet’in erken dönem kültür politikalarının en önemli girişimlerinden biri olup, devletin sanat aracılığıyla toplumla kurduğu ilk kapsamlı temaslardan birini temsil eder. Ancak zaman içinde koleksiyonun büyük bir bölümü kaybolmuş; projeye ilişkin en temel kaynak olarak 1944 tarihli sergi kataloğu ve sınırlı sayıdaki belge günümüze ulaşabilmiştir.

Yurt Gezileri’ne ilişkin bu eksikliği gidermeye yönelik en önemli adımlardan biri, Millî Reasürans Sanat Galerisi’nin 1998 yılında başlattığı araştırma ve sergi projesi olmuştur. Proje kapsamında 4 Kasım – 6 Aralık 1998 tarihleri arasında Amélie Edgü küratörlüğünde “Cumhuriyet’in Romansı: Yurt Gezileri (1938–1943)” başlıklı bir sergi düzenlenmiş; Yurt Gezileri sırasında üretilmiş resimler ve döneme ait fotoğraflar bir araya getirilmiş, ayrıca konunun farklı yönlerinin ele alındığı bir panel gerçekleştirilmiştir. Bu proje, Cumhuriyetin 75. Yılına armağan olarak hayata geçirilmiştir. Sergi hazırlıkları sürecinde yürütülen araştırmalar sonucunda, uzun yıllar kayıp olduğu düşünülen eserlerin izine ulaşılmış ve 75 resim yeniden tespit edilerek sanat tarihine kazandırılmıştır.

Murat Ural'ın yazısı bağlantıda!

Semiha Berksoy: Erken bir kuir hassasiyet

İstanbul Modern’de gerçekleşen “Semiha Berksoy: Tüm Renklerin Aryası” sergisi üzerinden sanatçının kuir bir okuması

Semiha Berksoy’un gerçek eseri, o “büyük teatral jest” akıl karıştırıcıdır. Wagner ya da Strauss’u nasıl söylemiştir, Muhsin Ertuğrul filmindeki “Feministim ben!” şarkısının hikâyesi nedir, “yüksek dramatik soprano” sesi bir ihtiyaca mı denk düşmüştür, Nâzım Hikmet’in “Hitler’in değil Beethoven’in Almanya’sına gidiyorsun,” demesine rağmen von Ribbentrop’un karşısında konser verirken aklından neler geçmiştir, “Ankara operası primadonnası” olarak Cumhuriyet ideolojisine nerde uymuş, nerede ters düşmüştür, bir Robert Wilson kolajında nerede durur, sanat sahasında her şeyi denemiş olması yararına olmuş mudur, olmamış mıdır? Efsanelere karışmış olaylar…

Fatih Özgüven'in yazısı bağlantıda!

Kesintiye uğramış bir hafızanın tutulamayan kaydı

Resmi tarih anlatılarında yer bulamayan bir kuşağın hafızası fotoğraflar, mektuplar ve kişisel tanıklıklarla yeniden canlanıyor. Doğa Yirik’le bir dönemin politik tarihini kendi aile arşivi üzerinden tartışmaya açtığı “Kesintisiz” sergisini konuştuk.

Uğur Ugan'ın söyleşisi bağlantıda!

“Form Dışı Sapmalar”

Rast Gallery’de gerçekleşen “Form Dışı Sapmalar” sergisinin kavramsal metni Argonotlar Kütüphanesinde.

“Form Dışı Sapmalar”; üç sanatçının farklı üretim pratiklerini ortak bir paydada bir araya getirmeyi, mekânı edilgenliğinden uzaklaştırmayı, içeri- dışarı/ varlık/ geçmiş ve izler üzerinden ele almayı hedefleyerek izleyeni özellikle hafıza, beden ve zaman bağlamında düşünmeye davet ediyor.

Berka Beste Topuz, Damla Yalçın ve Sinan Logie’nin kolektif bir düşünce sunumu olarak da ele alabileceğimiz sergide mekân; kendi olgusal özelliklerinden uzaklaştırılarak adeta hatırlatmaya odaklı bir yazılı bellek edasıyla barındırdığı tekrarlar, gölgeler, boşluklar, kapılar, pencereler, sahip olduğu tüm aralıkları ile ele alınıyor, anlamlandırılıyor.

Ebru Nalan Sülün'ün metni bağlantıda!

Yenilenen Argonotlar Telif Kumbarası kampanyası sürprizlerle karşınızda!

Bültenimizde de gördüğünüz üzere her hafta hem güncel tartışmalara dair önemli başlıklar açan, hem de sanat tarihsel alana damga vuracak özel içeriklerle karşınızda oluyoruz.

Argonotlar Telif Kumbarası kampanyamızın dördüncü döneminde de Enis Malik Duran ve Şafak Şule Kemancı’nın kampanyamız için hazırladığı özel işlerle karşınızdayız.

Siz de Argonotlar’ın bağımsız eleştiri yazılarına ve söyleşilerine, özgün içeriklerine destek olmak isterseniz 1000, 2500, 15.000, 50.000 ve 100.000 TL’lik bütçelerle katkı koyabilirsiniz.

Argonotlar Telif Kumbarası Kampanyası!

Herkese iyi haftalar…

Salt Beyoğlu’ndaki “90’lardan Beri Halı’dayız” sergisinin görmedikleri, ayıkladıkları ve dışarıda bıraktıkları

Nergis Abıyeva yazdı ✍️

Begüm Özden Fırat, “temkinli eleştiri” ve “idareten eleştiri” olarak tarif ettiği “şimdi zamanı değil”, “hâlden anlayalım”, “bizimkine kıymayalım” gibi yaklaşımlarla oluşturula(maya)n eleştiri türlerinden söz ediyordu. Umberto Eco ise kütüphaneler üzerine yazarken “kurumların orada bizler için bulunduklarını ve aslına bakarsak genelde biz onlardan talepte bulunmadığımız için işlemediklerini” dile getiriyordu. Hesap verebilirlik, şeffaflık, kapsayıcılık gibi Halı Atölyesi’yle de özdeşleştirdiğimiz, son dönemde kültür sanat ortamında talep edilen ilkelerin sergiye sirayet etmediğini üzülerek görüyorum. Kuruluşundan itibaren araştırmaya ve arşive yaptığı vurguyla öne çıkan Salt’ın bu sergideki kurumsal sorumluluğunu yerine getirmediğini düşünüyorum. Bu durumun yalnızca Salt’ı ilgilendiren bir meseleye indirgenemeyeceğini de vurgulamalıyım. Türkiye’de kültür sanat kurumlarının uzun zamandır içinde olduğu bu haletiruhiye, kurumsallık iddiasını sürdürürken kurumsal sorumluluğu askıya alan bir işleyiş biçiminde açığa çıkıyor. Yine de eleştirinin dolaşıma girmesi, askıya alınmış bu sorumluluğu yeniden hatırlatmanın imkânını taşıyor.

“90’lardan Beri Halıdayız” sergisi hakkında siz ne düşünüyorsunuz?

Yazının tamamı bağlantıda!

Kıyameti, ötesini ve kelimeleri düşlemek

Murat Gülsoy’un kitabından ilham alan “Kıyamet Sonrası Olağan Bir Gün” sergisini kitabın editörü Abdullah Ezik değerlendirdi.

Yazıya bağlantıdan erişebilirsiniz!

Bildiğimiz dünyanın sonunda eleştiriye hâlen talep var mı?

Yenilenen Argonotlar Telif Kumbarası kampanyası sürprizlerle karşınızda!

Argonotlar’ın en güçlü yönü çok sesli yazarları ve editoryal bağımsızlığı. Bu gücümüzü artırmak, okurlarımıza özgün içerikleri sunmaya devam edebilmek ve sürekliliğimizi sağlayacak bağımsız bir bütçeye sahip olabilmek için sizi Telif Kumbarası kampanyamıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz.

Kampanya detayları bağlantıda!

“Basınç Altında Suyun Üstünde” sergisi kapsamında Arter’de konuşma düzenleyen Zeynep Talay ve Özge Ejder’in metni Argonotlar Kütüphanesinde.

Yazıya bağlantıdan erişebilirsiniz

Serdar Acar: “Ben kendi içinde pek çok zıtlık barındıran bir insanım.”

Serdar Acar’la Burda’daki Tayyare Kültür Merkezi’nde gerçekleşen “Günler” sergisini konuştuk.

Güzel okullardan mezun oldum ancak piyasaya dair çok fikrim yoktu, bu yönde bir eğitim ya da yönlendirme olmadığından. Kendi hâlindeliğini seven birisiyim. Atölyede, üretim sürecinde bir idealden bahsederken piyasada da böyle olacağını düşünüyordum ancak iç dinamiklerin farklı olduğunu anladığım, bu dinamiklere uygun bir yapımın olmadığını anladığım an ve kendime “kendi kendini temsil edebilmelisin” dediğim an sanırım en önemli dönüşümün ilk anıydı. Hem karakterimde hem de kariyer yönetimimde. Sanatsal anlamda soruyorsanız da pandemi diyebilirim. 2 yıla yakın süre ciddi bir izolasyon sürecim oldu ve o süreçte ilk defa renk kullandım. Renk kullanımı da hem çalışmalarımı hem beni hem de önceki siyah beyaz çalışmalarımı daha görünür hâle getirip daha geniş bir çevreye ulaşmamızı sağladı.

Abdullah Ezik'in söyleşisi bağlantıda!

Monifesto

• Hiçbir sergiye katılmadı.

• Hiçbir yarışmaya katılmadı.

• Hiçbir ödül ya da mansiyon kazanmadı.

• Başı belada…

Sanatçı Moni Salim Özgilik’in 1989’da yazmaya başladığı ve Salt tarafından yayımlanan Moni kitabı için güncellediği biyografisi Argonotlar Kütüphanesinde.

Aynı zamanda Sezin Romi’nin yine kitap için sanatçıyla yaptığı söyleşiye bağlantıdan erişebilirsiniz.

Durup ince şeyleri anlamak, anlamlandırmak

Gonca Sezer’in Quick Art Space’te gerçekleşen “Yaşarken Açılan Kapı” sergisinin küratör metni Argonotlar Kütüphanesinde.

Nergis Abıyeva'nın yazısına bağlantıda!

Yeni Yayınlar bölümümüz hizmetinize açılmıştır!

Sanat ve kültür kitapları, sergi katalogları, sanatçı kitapları… Instagram sabitlenen hikâyeyelerden takip edebilirsiniz!

Siz de kitaplarınızın bu bölümde yer almasını isterseniz info@argonotlar.com adresinden bizimle iletişime geçebilirsiniz.

Haftaya yeniden görüşmek üzere! Bültenimizi bağlantıya tıklayarak ya da bu e-postayı ileterek dostlarınızla paylaşabilirsiniz.

Başak Şenova: “Bugünün Akdeniz’i, göç, sınırlar, kaynak paylaşımı ve ekolojik kırılganlıklar üzerinden son derece politik bir zemine sahip.”

Girne’deki Art Rooms galerisinde gerçekleşen “Soil & Water: Mediterranean Crossing” sergisini küratörü Başak Şenova’yla konuştuk.

“Soil & Water: Mediterranean Crossing” Güney Afrika’da UNESCO mirası Cradle of Humankind bölgesindeki su kirliliğinden yola çıkan, araştırmaya dayalı “Soil & Water” (Toprak ve Su)projesinin kavramsal bir uzantısı olarak gelişti. Küratoryal çıkış noktası, toprağı ve suyu yalnızca doğal kaynaklar olarak değil, tarih, hafıza, ideoloji ve politik süreçleri taşıyan etkin aktörler olarak ele almaktı. Bu yaklaşım, projeyi başından itibaren salt ekolojik bir çerçevenin ötesine taşıyarak, sosyal, kültürel ve tarihsel katmanları birlikte düşünen bir araştırma alanı olarak kurgulamayı mümkün kıldı.

Söyleşiyi okumak için tıklayın!

İrfan Önürmen: Parçalanan Kimlik ve Değişen Roller

Millî Reasürans Sanat Galerisi arşivi dizimizin yedinci konuğu İrfan Önürmen. Sergi kitabında yer alan Levent Çalıkoğlu’nun metni Argonotlar Kütüphanesinde.

İlk günden bu yana, kent kültürüne ait birey üzerinden, dev bir kolaj yığınına dönüşen toplumun yapaylık anlarını, müzminleşen “kültürel erozyon” söyleminin açmaz ve nedenlerini, özellikle 1980 sonrası kendisine tarih ve yaşam içerisinde kalıcı bir yer bulamayan yeni bir kuşağın sıkıntılarını, yabancılaşan, bir başkası olmak için çırpınan ama bir türlü “öteki” olamayan bireyin kadersizliğini, ana caddeye yanlışlıkla çıkmış alt kültürün, arka sokağın kimliksizleşen kahramanlarını ve medyanın günübirlik birer süper yıldıza dönüştürdüğü çaresizlerin sosyolojik seyirlerini deşifre etmeye çalışan bir gözlem ve ifade biçiminin olanaklarını araştırıyor İrfan Önürmen.

Yazının tamamı bağlantıda!

Kesintisizimsi

Emre Özakat, Kiralık Depo’daki “Dreamstime” sergisinde stok imajları soyutlayarak yeni bir hikâye anlatıyor.

✍️ Fatih Özgüven

Kiralık Depo’nun son sergilerinden “Dreamstime”da Emre Özakat’ın teklifi de bu mekânın üç duvarının ikisini kısmen, birini de tamamen kaplayan bir hat, bir friz yapmaktı. “Telifsiz olarak ticari dolaşıma dâhil edilen stok fotoğrafları yağlıboya ile dönüştürerek yeniden yorumluyor”, böylece “…yatay format, farklı zamanlar ve kültürel katmanlara ait nesneler arasında kurulan mecburi bir yakınlığa” yol açıyordu. “Cilalı makine parçaları ve türbin kanatları, paslanmış dişliler, bir tamircinin elleri, dallara takılmış ve terk edilmiş oyuncaklar, arkeolojik oyuncak figürleri, bir primat ve antik, mumyalanmış bir beden” yan yana frizi oluşturuyorlardı. “…fotoğraflar, boya katmanlarının altında kaldıkça (…) görseller birbirinin içine geçmiş”ti. Böylelikle resimlere baktığımızda fotoğraflardan artık çok uzaklaşmış olduğumuzu görüyorduk. Başka bir rüya zamanında, resmin rüya zamanındaydık.

Fatih Özgüven'in yazısı bağlantıda!

Roberto Musci: “Benim müzik anlayışım, farklı gelenek türleri arasındaki birlikteliktir”

Küresel sesleri harmanlayan Roberto Musci’nin It’s Psychedelic Baby! dergisinde yayımlanan söyleşisi Nalan Kurunç’un çevirisiyle Argonotlar Kütüphanesinde.

Söyleşisinin tamamı bağlantıda!

Instagram hesabımızı takip ediyor musunuz? Cumhuriyet sanatından 10 kadın portresi içeriğimiz şu ana kadarki en çok “like” alan içeriğimiz oldu. Teşekkür ederiz.

Bayetav Sanat’ta izleyiciyle buluşan “Altı Üstü İzmir” sergisi, belleğin izini yürüyerek sürüyor.

✍️ Sırma Zaimoğlu

Gerçeğin gözyaşları vardır – Sunt lacrimae rerum

Kemal Özen’in Rast Galeri’de 10 – 26 Temmuz tarihleri arasında izleyiciyle buluşan “Dünyadan Uzak” sergisi üzerine bir deneme.

✍️ Bihter Sabanoğlu

Ömer Uluç’un figürleri: Güç merkezi dağıldığında

Ömer Uluç’un İstanbul Modern’deki “Ufuk Çizgisinden Öteye” sergisi başka bir modernliğe işaret ediyor.

✍️ Oğulcan Yiğit Özdemir

Kütüphane: “Makas Bayramı”na taş koymak

Susma Platformu’nun otosansür temalı 2024 yılı raporu için Nazım Dikbaş’ın hazırladığı metin Argonotlar Kütüphanesinde

Sanatların kolay kolay birbirinden ayrılabileceğine inanmasam da, bu yazının çerçevesine sadık kalmak adına görsel sanatların, günümüzde nasıl “yaratıldığına” bakalım. Sanatın yaratıldığı süreci/ortamı anladığımızda, otosansürün nerede devreye girdiğini, nerede irade kırdığını, nerede susturduğunu anlamak mümkün olacak. Nerede dedim, evet, yaratma eyleminin yol haritasında hem bir an, hem de konumlu bir yer otosansür karşı-eylemi. Yeniye, henüz keşfedilmemişe, henüz söylenmemişe, henüz resmedilmemişe yönelen sanat eylemine karşı, “keşfetme, sus, bırak kapalı kalsın” diyen bir karşı-eylem otosansür ama o da bir eylem, bir kararın hatta kararlar dizisinin sonucu; bu kararlar dizisinin tekrarıyla yaygınlaşan bir kişisel-grupsal-toplumsal sinme hali.

Yazıyı okumak için tıklayınız.

Duyuru: Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa Yazıları (1986-2019)

Salt tarafından derlenen Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa’nın Yazıları e-yayını grafik tasarıma dair teorik ve pratik sorunları ele alıyor.

Salt’ın 2023 yılında başlattığı Grafik Tasarım Arşivi çalışmaları kapsamında hazırlanan Yolculuklar, Ayinler ve Bir Arşiv: Sadık Karamustafa Yazıları (1986-2019) adlı e-yayın, PDF ve EPUB formatlarında erişime açıldı.

Yayın, Sadık Karamustafa’nın 1980’lerden bu yana kaleme aldığı yazıları bir araya getiriyor. Yazılarında grafik tasarıma dair teorik ve pratik sorunları ele alan Karamustafa, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e bu alandaki üretimleri irdeleyerek Türkiye’nin görsel kültür tarihine de bir bakış sunuyor.

Ayrıntılı bilgi almak için tıklayınız.

Argonotlar Ajanda

Argonotlar Ajanda güncel sergileri takip edebileceğiniz bir rehber.

Devam eden sergiler

• Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi, Zihnin Sınırlarında Bir Rota: Fikret Muallâ, 7 Eylül

• İMALAT-HANE, TunState / Aslı Çavuşoğlu, 27 Eylül

• Arter, Heykel Olma Teşebbüsü / Franz Erhard Walther, 5 Ekim

• Hara, Tarihin Neresindeyiz?, 30 Kasım

• Salt Galata, Karanlık Dünya / Mike Bode&Caner Yalçın, 14 Aralık

• Arter, Duvar Çizimi / Can Aytekin, 14 Ocak 2025'ten itibaren

• Yapı Kredi Kültür Sanat, Bir Arada, 4 Ocak 2026

• Arter, Basınç Altında Suyun Üstünde, 11 Ocak 2026

• Meşher, Hikâye İstanbul’da Geçiyor, 18 Ocak 2026

• İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, Maceraperest Bir Mimarın Fotoğrafhanesi: Arif Hikmet Koyunoğlu, 17 Mayıs 2026

Görmek için son günler

• Zilberman Istanbul, Genç Yeni Farklı 2025, 2 Ağustos - 23 Ağustos

• Çağla Cabaoğlu Gallery, 25. Yıl: Yankı - Rezonans, 30 Ağustos

Ali Kazma’nın Şubat 2026’ya kadar İstanbul Modern’de yer alacak “Aklın Manzaraları” başlıklı sergisi, mercek temelli işleriyle tanınan sanatçının kitaplar, yazma eylemi ve düşünce süreçlerine odaklanan yakın dönem çalışmalarını bir araya getiriyor. Sergi, temelinde sanatçının yazarın zihnini bir manzara gibi ele aldığı video yapıtlarının yanı sıra 2010’lardan bu yana ürettiği işleri ve geniş fotoğraf arşivinden bir seçkiyi izleyiciyle buluşturuyor.

Kazma’nın sergisinde yazma eylemini merkezine alan üç önemli video iş bulunuyor: Orhan Pamuk’un ev ve arşivine dair ayrıntıları yansıtan Mürekkep Evi ve Sentimental ile Alberto Manguel’in kütüphanesinin Portekiz’e taşınma sürecini ele alan Alberto Lizbon’da. Söz konusu bu işler, bir yazarın düşünme, üretme ve çalışma sürecinin ne derece çetrefilli ve farklı olabileceğini çeşitli örnekler üzerinden tartışmaya açarak kayıt altına alıyor. İstanbul Modern’in yeni binasındaki Fotoğraf Galerisi’ne ilk günden itibaren destek veren Burgan Bank’ın dijital bankacılık markası ON Dijital Bankacılık sponsorluğunda gerçekleşen “Aklın Manzaraları” sergisi vesilesiyle Ali Kazma ve Alberto Manguel ile kitaplara, edebiyata ve sanata dair keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik.

Manguel: Ama bir kütüphaneyi taşımak, bu çok başka bir şey… Gerçekten büyük bir emek söz konusu çünkü ancak kitapları kutularken tam olarak neye sahip olduğunuzu fark ediyorsunuz. Benim kütüphane hafızam çok iyidir, dolayısıyla “Aa, bende bu kitap da mı varmış?” gibi bir keşif duygusu hissetmem. Hepsini hatırlarım zaten. Daha çok, “Benim elimde bu konuda şu kadar, şu konuda bu kadar kitap varmış,” diye fark etmek aslında bende farkındalık uyandırır. Ve hepsini tek tek kutulara koymak…

Kazma: Benim zihnimde hep şöyle bir ev düşüncesi vardı: Kütüphane etrafında inşa edilen bir ev… Normal şartlarda bunu hayatta yapmam, çünkü böyle bir işe en başından başlamam gerekirdi. En azından o ölçekte. Ama her yaşadığım yerde önemli bir kütüphane oluşturdum. Ama önce “Kitapları nereye koyacağım?” diye planlayıp hayatı onun etrafına inşa etme fikri beni çok etkiledi. Alberto’yu ve onun yazdıklarını tanıdıkça oraya olan ilgim arttı. Ben orayı; kusurlu dünyada kurulan bir cennet gibi gördüm, sanki korunan bir alan.

Söyleşiyi okumak için tıklayın.

In Vitro: İnsanın bağ kurma kapasitesini yitirdiği yer

Salt Beyoğlu’ndaki “Hayvanların Yaşamı” sergisi, insanın bütünden koptuğu yerde, ötekiyle bağ kurma kapasitesini nasıl yitirdiğini; fakat bu bağın izlerini sürmenin hâlâ mümkün olduğunu hatırlatıyor.

✍️ Meryem Koç

Salt Beyoğlu’nda izleyiciyle buluşan “Hayvanların Yaşamı” sergisi, insan ile hayvan arasındaki ilişkinin tahakkümle örülmüş sınırlarını ve bu sınırların ötesindeki müşterek yaşam ihtimallerini araştırıyor. Güney Afrikalı yazar J.M. Coetzee’nin aynı adlı romanından ilhamla şekillenen sergi, hayvanlara duyulan şefkati insan merkezli bir merhametin ötesine taşıma çabasında.

Yazının tamamı bağlantıda.

Kütüphane: Jak İhmalyan: Anadan Doğma Ressam, Doğma Büyüme İstanbullu

Dirimart Yayınları’ndan çıkan Jack İhmalyan kitabında yer alan Ömer Faruk Şerifoğlu’nun makalesi Argonotlar Kütüphanesinde.

Jak İhmalyan adı sanat tarihi kitaplarımızda geçmez. Çağdaş sanat tarihimiz onu “öteki” olarak dışarda tutsa da, o sanat çevrelerinde efsaneleşmiş bir karakter olarak kırık dökük hikâyeleriyle anılır…1947’de Türkiye’den ayrıldıktan sonra aklı hep burada olan Jak İhmalyan’ın gençlik yıllarından tanıştığı Ara Güler, Aziz Nesin, Nâzım Hikmet ve Türkkaya Ataöv gibi varlığından haberdar olan ve Moskova’ya gidip gelerek onuna görüşmeye devam eden çok az kişi vardır.

Yazının tamamı bağlantıda.

Argonotlar Ajanda

Argonotlar Ajanda güncel sergileri takip edebileceğiniz bir rehber.

Devam eden sergiler

• Istanbul Concept Gallery, Gündeliğin Florası / Çeyiz Makal Fairclough, 6 Ağustos - 16 Ağustos

• Zilberman Istanbul, Genç Yeni Farklı 2025, 2 Ağustos - 23 Ağustos

• Çağla Cabaoğlu Gallery, 25. Yıl: Yankı - Rezonans, 30 Ağustos

• Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi, Zihnin Sınırlarında Bir Rota: Fikret Muallâ, 7 Eylül

• İMALAT-HANE, TunState / Aslı Çavuşoğlu, 27 Eylül

• Arter, Heykel Olma Teşebbüsü / Franz Erhard Walther, 5 Ekim

• Hara, Tarihin Neresindeyiz?, 30 Kasım

• Salt Galata, Karanlık Dünya / Mike Bode&Caner Yalçın, 14 Aralık

• Arter, Duvar Çizimi / Can Aytekin, 14 Ocak 2025'ten itibaren

• Yapı Kredi Kültür Sanat, Bir Arada, 4 Ocak 2026

• Arter, Basınç Altında Suyun Üstünde, 11 Ocak 2026

• Meşher, Hikâye İstanbul’da Geçiyor, 18 Ocak 2026

• İstanbul Araştırmaları Enstitüsü, Maceraperest Bir Mimarın Fotoğrafhanesi: Arif Hikmet Koyunoğlu, 17 Mayıs 2026

Görmek için son günler

• Galeri / Miz, Miz Volume 11: Bir Arada, 8 Ağustos

• Salt Beyoğlu, Anadolu’nun Bitki Mirası, 10 Ağustos

• Yunt, Başıboşlar, Gergedanlar ve Yanlış Anlamalar Hakkında / Guido Casaretto, 15 Ağustos

• Borusan Contemporary, İçimdeki Şehir / Doug Aitken, 17 Ağustos

• Borusan Contemporary, Ebedi Prelüd, 17 Ağustos

• Pera Müzesi, Samih Rifat: "Çok İş Var Yapacak", 17 Ağustos

• Pera Müzesi, Ay Işığıyla Dans / Marcel Dzama, 17 Ağustos