Ama bu ajanda akademik veya düzenleyici değil günlük hislerim şeklinde oluyor. Örneğin iş yerinde sevdiğim bir iş arkadaşımın bana söylediği tatlı bir söz, yolda aldığım güler bir yüz, ya da yazdıklarımdan birebir bir örnek olarak “ (o an yanımda olan kişilerin isimleri) beraber çimlerde otururken kedilerimiz yanımıza gelip bizimle uzandı, o an çok huzurluydu” gibi anlık beni mutlu eden şeyleri yazıyorum.

Bazen bizi mutlu eden şeyleri fark edemiyoruz. Günlük hayat içinde o anı güzelleştiren küçük bir davranış o günü rutinden çıkarmış oluyor. Bu tarz şeyleri görmek başta zor oluyor. Yazdıkça farkındalığım arttı. Ve daha çok bilincinde olmaya başladım. Ama bunu yapabilmek için ajandamın sürekli elimin altında olması lazım çünkü anlık hissiyatlar olduğu için unutmadan yazmak gerekiyor.

Bu küçük farklılıklar bizi anlık depresyondan koruyor gibi hissediyorum. Benim hayatımda çok etkisi oldu bu yüzden size de yazmak istedim. Umarım beğenirsiniz. 🌸🌸

son açılan kanalda haber yayını var.

Hareketsiz kalıyorum.

Uzun süre önce kendime haber izlemeyi yasaklamıştım.

Şimdi televizyonda gördüğüm haberle

gerçek hayata dönüyorum.

İnsan bakmayı bırakınca,

başını başka tarafa çevirince

gerçekler yok olur.

Bir boşluğa düşüyorum.

İnsan olmaktan korkuyorum.

Bu kadar çabuk unutmaktan korkuyorum.

Görmezden gelmenin kolay olmasından korkuyorum.

Görmezden geldiğim her şey için önce kendimden sonra insanlıktan utanıyorum.

Fakat yapabildiğim tek şey köklerime tutunmaya çalışmak.

Köklerim bana iyiliği veriyor.

Bu beni çok yıpratıyor ama inadına köklerime tutunacağım.

Güzelleştirebildiğim kadar etrafımı güzelleştireceğim.

Bir de delirmemek için haberi geri kapatacağım.

Çünkü insan olmanın yükünü taşıyamıyorum.

• Virüsler katı yüzeylerde uzun süre canlılığını sürdürebiliyorlar ve bu da bulaşma riskini arttırıyor. Bilim insanları reçine içeren plastik bir yüzeyin 15 dakika içerisinde antiviral özellik gösterdiğini ortaya koydu. Çalışmanın sonucu olarak reçine içeren malzemeler üretmeye çalışıyorlar.

Şimdi de reçine fiyatlarına zam gelir mi dersiniz?

• İlaçlarını almayı unutan, içerken güçlük çeken hastalara yardımcı olması için kişiselleştirilmiş ilaç projesi üzerinde çalışılıyor. Bu projede farklı ilaçlarınız 3D yazıcı üzerinden tek bir ilaç halinde baskılanıyor. Peki bu proje neden hala yürürlükte değil, çünkü baskı işlemi sırasında bir ilacın içeriğinin küçük bir yanlış ölçümü veya karışımı bile hastaların sağlığını tehlikeye atabilir.

Peki bizim bir günde birkaç tane ilaca maruz bırakılmamız ne kadar doğru? İnsan sağlığı üzerinden para kazandıran bu ilaç sistemi bitseydi sonucunda neler olurdu acaba..

• Syntrichia caninervis; bilim insanlarının eline düşen o yosun türü. Mars’ın koşullarını yapay ortam olarak gerçekleştiren bilim insanları, bu yosun türünün bu koşullara dayanabildiğini ortaya koydu. Bunun sonucunda da gelecekte Mars’ta kurulabilecek olası kolonilerde tarım çalışmalarının temellerinin atılmasında faydalı olabilecek bilgiler sağlanabileceğini söylüyorlar.

İnsanlık tüketim açısından abartı bir dereceye geldi. Dünyadaki kaynaklar bize yetmediği, tarımda kullanılan araziler yetmediği için gözümüzü bu sefer Mars’a kaydırdık.

Sadece şunu merak ediyorum: dünyanın başlangıcında insanlar nasıl gelişim gösterdi bilsek de göremiyoruz ama Mars’a gidersek bir uygarlığın başlangıcını kendi gözlerimizle görebilmemize imkan olucak.

Fakat daha Dünya’nın kaynakları için bu kadar savaşlar oluyorsa Mars’a gidince neler olucak bilmek istemiyorum.

Aslında bunlar hepimizde var. Fakat bazılarımız bunları yönetemiyor. Yönetememek bir kusur değildir. Hiçbirimiz annemizin karnından bunları bilerek doğmadık. Hatta bence bebeklerin ağlamaları da bunlara benzetilebilir çünkü o korku, alışamamışlık, yabancılık, annenin güvenli karnından çıkış bunları doğruyor. Yeni doğan bebeklerin annenin güvenli kollarına gidene kadar ağlayışlarını düşünün.

Birçoğumuz bunları yaşadığının farkında bile olmadan atlatıp düzene sokabiliyor. Mühim olan bunları hastalık olarak görüp “ Bende panik atak var, Bende anksiyete var.” diye nitelendirmemek. Hepimizde olan bu durumlar kimimizde daha fazla görülür. Bunları yenebilmek için kişiliğimiz ile özdeşleştirmek yerine nasıl daha iyi olabilirim diye düşünmek olacaktır.

Ben bir psikolog değilim ya da alanında uzmanlaşmış biri hiç değilim fakat ben bir insanım. Ve insan olarak hepimizde kusur olarak nitelendirdiğimiz bu şeyler var. Fakat” kusur” demek doğru değil. Bazen kendimizi dinlemediğimizde ortaya çıkan bu durumlar, Kendimizi dinleyip rahatlatmak için vardır. Fakat kendimizi çok fazla dinlememek şartıyla. Bildiğiniz gibi her şeyin azı da çoğu da zarardır. Hayattan tecrübe edinmiş herkeste biraz bundan vardır. Ve bence çözümsüz hiçbir şey yoktur.

Dediğim gibi ben bir psikolog değilim ama insan olarak düşüncelerim bunlar. Belki faydası olur diye yazmak istedim. Yanlışım varsa düzeltebilirsiniz.🌸

Son olarak GPT’den yardım alarak oluşturduğum bu göreseli de eklemek istiyorum:

Okuyunca ilk düşüncem; insanların, doğadaki diğer canlıların üstünlüğünü kıskanıp ele geçirmek istemesi oldu. Mesela Baykuşun boynunu 360° çevirmesi olmasaydı insanlığın aklına böyle bir icat gelebilir miydi? Belki de bilimi başlatan güçlerden biri ele geçiremediğimiz her özelliğe sahip olmaktır. Bunun aksini kanıtlamak için gözlüğü kullandığımız alanlara bakmak gerekecek.

Bilimin çoğu zaman kaynağı doğanın sözcükler olmadan anlattıklarını teknolojiye dökme çabasıdır.

Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. 🌸

Alman asıllı İngiliz astronom William Herschel tarafından 1800 yılında tanımlanan bu radyasyon, keşfedilen ilk görünmez radyasyondur. İnsan gözünün göremediği, ancak vücudumuzun ısı olarak algıladığı dalga boyuna sahip elektromanyetik ışınımdır. Konumuzu ilgilendiren kısmı buydu ama kızılötesi ışın üzerinde biraz daha durmak istiyorum;

Isıtıcı cihazlarda ve gece görüş sistemlerinde kullanılan bu dalga boyunun, kullanım alanı çok geniştir.

• Mesela fizik tedavide derin dokulara nüfuz ederek ısı artışı sağlar. Bu işlem kan dolaşımını hızlandırır, kasların gevşemesine yardımcı olur, ağrıları hafifletir ve hücre yenilenmesini destekler.

• Termal kameralar, askeri gece görüş cihazları ve güvenlik kameralarında ortam karanlık olsa bile ısı kaynaklarını tespit etmek için kullanılır. Şimdi konumuza dönelim:

Araştırmacılar sıradan gözlüklere entegre edilerek kullanıcıların kızılötesi ve görünür ışığı aynı anda görmesini sağlayabilecek çok ince bir film geliştirdi. Bu gelişimin sonucunda yukarıda saydığım askeri görevler, avcılık ve fotoğrafçılık gibi alanlarda cihazlar kullanıldı. Ama bilim insanları bunun çok daha ötesine geçecek bir hedefin peşindeler: Kızılötesi ışığı görünür ışığa dönüştürebilecek hafif bir malzeme üretmek.

Lityum Bileşikle Kaplı Cam Gece Görüşü Sağlayabilir

“Kızılötesi ışığı görünür ışığa dönüştürebilecek hafif bir malzeme üretmek bilim insanlarının en az on yıldır peşinde olduğu bir hedef. Yakın zamana kadar buna yönelik en olası aday galyum arsenür adlı bileşikti. Bir çeşit silisyum dioksit kafesle kaplanan lityum niyobat yapılı bir filmin daha iyi performans gösterdiği ortaya kondu. Yeni film, galyum arsenür yapılı filme göre kızılötesi ışığın görünür ışığa dönüşümünü 10 kat daha yüksek oranda gerçekleştiriyor.

Lityum niyobat film, nesneden gelen kızılötesi ışınlara maruz bırakılıyor. Ancak nesne aynı anda lazer ışıkla aydınlatılıyor. Lityum niyobat film, kızılötesi ve lazer ışığı birleştiriyor. Bu sırada lazer ışık, kızılötesi ışığın frekansını yükselterek onu görünür ışığa dönüştürüyor. Düzenekteki lazer şu anki Ar-Ge aşamasında, nesneden gelen kızılötesi ışıkla birlikte kolayca filme yönlendirilebilecek şekilde ayarlandı.

Araştırmacılar şimdi de lityum niyobat filmin üzerine yerleştirilebilecek nanolazer dizileri oluşturmaya çalıştıkları deneyler yapıyor. Araştırma çok hafif gece görüş ekipmanları ve hatta normal gözlüklere uygulanabilecek filmler geliştirilmesine yönelik önemli bir basamak olarak değerlendiriliyor.“

Peki bu hedefe ulaşınca ne olacak? Bizim yapmamız gereken bu cihazın bizi ne kadar ileri taşıyabileceği, ne tür gelişmelerde rol alabileceğini tespit etmek olmalı. Askeri alanda kullanılabilir, baykuş gibi gece görüşü olan hayvanları takip etmede kullanılabilir. Ama asıl farkı yaratacak kullanım alanını bulabilirsek bizi ileri taşıyacağını düşünüyorum.

Ayrıca bir diğer sonuç olarak insanlığın kötüye kaymasında artış da gözlenebilir. Bilimsel açıdan doğru olan pek çok şey yanlış kullanımı sonucu ahlaki açıdan yanlış olabiliyor.

Siz ne düşünüyorsunuz? Bu malzeme üretilebilir mi, üretimi sonucu neler olabilir?

Çoğunluğunu kaynaklardan aldığım bu yazımda kendi cümlelerim biraz eksik kaldı, bu konuda ilk defa yazdığım için mazur görün. Daha iyilerini yazabilecek kadar gelişebilmem için yazmam gerektiğini de bilerek,çekinerek de olsa bu yazıyı paylaşacağım. Umarım beğenirsiniz.

Kaynaklar:

Bilim ve Teknik sayı-682

Google

Dakikalar İçinde Fizik

Bir not daha eklemek istiyorum, benim bu konularda çok fazla bilgim yok. Sadece Bilim ve Teknik dergisinde görünce biraz araştırıp yazdım bu yazıyı. Yanlışım varsa düzeltirseniz sevinirim.🌸

Mayıs ayının ilk kitabı İlyada oldu. İlyada Troya Savaşı’nın ilk 51 gününü anlatıyor. Mitolojik karakterleri, tanrıları tanıyabilmeniz için mutlaka okumanız gereken mitolojinin başyapıtı olan bir kitap. Ama mitolojiye ilginiz yoksa çok da beğeneceğinizi sanmam çünkü kitapta belirli bir olay yok. Sadece savaş anlatılıyor. Mitolojiye merakınız varsa aynı şeyi söyleyemem, bakmalısınız. Bu arada Zeus egoist, saçma ve çocukça hareketleri olan, tüm herkesi birbirine düşüren asalak adamın teki (bence):)

Gulyabani: Bu aralar Türk edebiyatı klasiklerine merak salmış bulunmaktayım. Gulyabani de bu merakımı arttırdı çünkü o kadar güzeldi ki. Olay akışı, kurgu,yazarın hayal gücü çok güçlü. Sonuna kadar merakla okudum. Bir oturuşta bitirecektim fakat gece okuduğum için korkmaya başlayınca bıraktım, sabah uyanınca hemen açıp okuyup bitirdim. Bayıldım. Öneririm.

Hazan Bülbülü: Gulyabani’den sonra Hüseyin Rahmi merakım arttı ve Hazan Bülbülü’ne başladım. Bu bir tiyatro kitabı.Yazar dönemin tiyatro anlayışına eleştiri olarak yazmış bu kitabı. Açıkçası beğendim diyemem. Hatta ilk bitirdiğimde nefret ettim fakat üzerine biraz düşününce kısa bir söz yazdım: Kaderimizin sonucu olan şey bizim başta yaptıklarımızdan bağımsız değildir.

Aşkname: İskender Pala’nın aşk üstüne hikayeler yazdığı romanı. Ben yazarın kitaplarına bayılıyorum. Bu kitabını da sevdim ama çok fazla tekrara düşüyordu. Yaptığı edebiyata bayılsam da bu kitabında ara ara edebiyat yapacağım diye saçma şeyler yazdığını düşünüyorum. Eğer İskender Pala okumak istiyorsanız mutlaka Katre-i Matem veya Od kitaplarına bakınız. En sevdiğim yazarlar arasındadır.

Silahlara Veda: Bu kitabı bir filmin sahnesinde karakter kitabı okuyup bitirince küfür edip camdan dışarı fırlattığını görünce almıştım. Hemingway kitapta savaşın ortasında rütbe atlamak isteyen bir askeri ve onun aşk hayatını anlatıyor. Kitapla ilgili başka bir paylaşımım daha var. Profilimden bakabilirsiniz.

Korkunun Krallığı: araya Attila İlhan’dan bir şiir kitabı sıkıştırdım. Pdf olarak okudum. Çok yorum yapabileceğim bir kitap olmadı.

Haziran Ayı:

İlk kitabım Efsuncu Baba oldu. Bu kitabı uçakta 45 dklık bir sürede okudum. Efsuncu Baba olarak adlandırılan karakterimiz cinler, şeytanlar ve melekler içeren yaşanmış olduğunu düşündüğü olaylar anlatıyor ve anlattığı iki Ermeniyle hazine avının peşine düşüyorlar. Yazarı anlamak biraz zor olsa da diline alışınca kitap akıp gidiyor. Eleştirel bir bakış açısıyla yazılmış. Yazar hem insanlara hem hükümete karşı gerek açıkça gerek üstü kapalı eleştirileriyle çok hoşuma gitti.

Osmanlı’yı Yeniden Keşfetmek: İlber Ortaylı’yı rahmetle anıyorum. Kendisi o kadar mükemmel bir insan ki bir yazarın hem kitaplarına hem kişiliğine hayran kalmak benim için nadir görülen güzelliktir. İlber Ortaylı diğer tarih yazarları gibi konuyu verip kendi fikrini dayatan bir insan değil. Objektif olarak yazıyor ve bu benim için tarih kitaplarında en önemli ve en olması gereken şeydir. Evet bazı yerlerde savunma gereği üstünde durduğu konular var ama bunu aklı olan her insan kabul eder. Kitapta ara ara dünyaca ünlü ressamların çizimleri var ve bu İstanbul’un ve Osmanlı’nın görmesini bilene ne kadar büyük bir sanat eseri olduğunu gösteriyor.

Bizim Büyük Çareziliğimiz-Barış Bıçakçı: bu kitabı storytelden birazını okudum, birazını dinledim. Açıkçası beğenmedim. Ara ara bana Kinyas ve Kayra’yı hatırlatması hoştu ama hiç beğenemedim. Sevenler neyi sevdi bilmiyorum eğer okuyup seveniniz varsa gerçekten merak ettiğim için öğrenmek isterim.

Mutluluğu Kaybettiğin Yerde Arama: ben genelde kişisel gelişim kitabı çok sevmem. Benim için felsefe kitapları bu eksiği kapatıyor. Fakat bu kitabı uçakta kitabım olmadığı için kuzenimden alıp okudum. Beğenince satın alıp gerisini kendi kitabım olarak okudum çünkü altını çizip yazılar yazarak kitapla konuşmak istedim. Beyhan Budak insana çok güzel bakış açıları kazandırıyor. Bence kişisel gelişim kitabı sevmiyor bile olsanız bakabilirsiniz.

Beyin Tanrısal Bir Parçacık: üzerinde çok da konuşmak istemediğim bir kitap. Bana hiçbir şey katmadı. Ben mi anlamadım yoksa yazarla anlaşamadık mı bilmiyorum ama beğenemedim. Hatta beğenemedim bile demem yanlış çünkü dediğim gibi ne düşünüyorum anlayamadım

Eylül: çok güzeldi. Çok çok güzeldi. Fakat sonlara doğru olan tekrar beni çok yordu ve atlayarak okumama sebep oldu, bu da beni kitaptan soğuttu. Aslında tekrar etse de güzelce okurdum ama karakterlerin hiçbirini sevemediğim için zorlandım. Ana karakterlerimiz Suat ve Süreyya, iki aşık sıkıcı hayatlarını değiştirmek ister. Nihat adlı arkadaşlarını da bu değişikliğe dahil ederler. İki karakterin aşkı Nihat’ın anlatımıyla dillere destandır. Yazarın duygu aktarımı, karakterlerin düşüncelerini aktarımı çok güzeldi. Bu yüzden kitabı sevdim zaten. Mehmet Rauf, diğer kitaplarınla görüşmek üzere.

Gazap ve Şafak: fantastik roman. Her şafakta bir genç kızla evlenip öldüren hükümdar Halid, Şehrazad’ın en yakın arkadaşı Şiva’yı da öldürtmüştür. Şehrazad, Şiva’nın ve diğer bütün kızların intikamını almak için gönüllü olarak Halid ile evlenir. Şehrazad şafakta sağ kalabilmek için hikayeler anlatıp yarıda bırakır. Yarım kalan hikayeleri merak eden Halid onu dinlemek için öldüremez. Aslında Halid’in de bir hikayesi vardır. Bu kitabı ortaokulda okumuştum fakat buradaki Şehrazad üzerine yazılan bir yazı tekrar okumama sebep oldu. Akıcılığı nedeniyle iki günde okuyup bitirdim bu kitabı. Fantastik, uçan halı, hükümdarlık gibi meseleler ilginizi çekiyorsa bakabilirsiniz.

İki ay sınavım olmasına rağmen kitap okuyabildiğim için mutluyum. Daha fazla okuyacağım ayların gelmesi dileğiyle. Umarım beğenmişsinizdir. Herkese keyifli okumalar.🌸🌸

Ama aynı evin içinde hayatı birbirimize zindan ediyoruz.

İkizim demişti ki “Siz evin içinde birbirinizi yiyorsunuz.” Bu beni üzmemişti çünkü fark etmemi sağladı. Bazen sorunun ne olduğunu fark edemeyiz ve fark edememek sorundan daha çok yorar insanı.

Konuya geri dönüyorum, birimizin ayağına taş değse kıyameti koparabilecekken neden bu kadar yıpratıyoruz? Sürekli beraber olduğumuz için etkisi de uzun sürüyor. Bu yüzden başlıkta da dediğim gibi: İnsan annesiyle arasına mesafe koymak ister mi?

Aile içinde beni en iyi o anlıyor. Bunu dile getirmesek de hareketlerimiz gösteriyor. Ve o geldiğinden beri yalnızlığım bitti. Halbuki o gelene kadar yalnız olduğumun bile farkında değildim.

Mesela bir iş yaparken o bana yardım etmese bile yanımda durunca yaptığım iş o kadar da zor gelmiyor. Yüküm hafiflemiş gibi.

Ya da bir konu hakkında fikrim diğer aile bireylerine zıt olunca susup konuyu kapatıyorum ama o varken benim gibi olduğu için, bir genç kız olduğu için, aynı düşüncede ve histe olduğumuz için susup kapatmak o kadar da zor gelmiyor.

Yani şimdiye kadar evin içinde yaptığım her şey aynı olmasına rağmen ikizim varken yaptıklarım çok daha farklı hissettiriyor. Günlük rutine rağmen yaşadığımı hissediyorum. Daha huzurlu daha mutlu.

Fark ettim ki bir kız kardeşe ne kadar çok ihtiyacım varmış. Bunu o gidip gelene kadar anlayamamıştım. Kız kardeşiniz varsa ona kocaman sarılın ve değerini bilin. 🫶🏻🫶🏻

Bu yazıyı hem size yardımcı olabilmek hem de kendim için bazen unuttuğumda hatırlayıp rehber olması için yazıyorum.

• 1. Ders sayısına bakmıyorum. Sadece o an çalıştığım dersi düşünüyorum:

Örneğin Patoloji sınavım yarınsa onu nasıl yapabilecegimi ve ne kadar konu çalışacağımı düşünüyorken iki gün sonra olan anatomi sınavımı düşünmüyorum, o an çalıştığım derse odaklanıyorum.

1. 2. Yapamadıklarıma değil yapabildiklerime odaklanıyorum

Sınava saatler az kaldığında O ana kadar öğrendiğim konulara odaklanıyorum. Tüm konuları düşününce büyüyor ama yapabildiklerimi tekrar edince rahatlıyorum.

1. 3. Karamsar ve stresli arkadaşlarımdan uzak duruyorum.

Bir arkadaşınız olumsuz konuşuyorsa ondan hemen uzaklaşın. Konuşmayı kesin demiyorum. Sadece sınava kadar kendinize odaklanın.

1. 4. Kendinize en uygun ortamı bulun

Mesela ben sesli ortamlarda ezber yapamıyorum. Okul kalabalık olduğu için kendimi bahçeye atıyorum veya mescide gidiyorum. Ya da koridorda merdivene oturup çalışıyorum. Yani kendinize en uygun ortamı yaratın. Bu süreci makine gibi değerlerin. Hatta bunu beşinci madde olarak koyabilirim.

• 5. Süreci makine gibi değerlendirin.

Bir robot gibi duygudan arınıp size en uygun şartları sağlayın.

Stres yapmak bildiklerinizi de unutturur diyip kapatmak istemiyorum. Çünkü bunu hepimiz biliyoruz. Bize yardımcı olan stresi nasıl yeneceğimiz. Benim aklıma gelenler bunlar. Hatırladıkça eklerim. Umarım bu yazı size yardımcı olur.

Bebekler yürümeye başladığı andan itibaren hevesle koşmak isterler. Bu merak ve heyecan duygusundan kaynaklıdır. Yaş büyüdükçe bu iki duygu azalır; koşmayı istediğimiz için değil sadece mecbur kaldığımızda, bir şeylere yetişmek istediğimizde hatırlarız.

Peki yaşlılar; Bizim temposundan sıkıldığımız bu yürüyüş onlar için normal olandır. Yolun devamında sıkılmayı bir kenara bırakıp yanında yürüdüğümüz insanın şefkat ve merhametini dost alırsak o yol yürüdüğümüz en huzurlu yol olur;

Çünkü saflık en çok bir bebekte ve bir yaşlıda görülür

Ve benim için huzur saf bir kalpten geçer…