Mevrouw Letschert,

Natuurlijk gaat u Ongehoord Nederland-directeur Peter Vlemmix dinsdag vertellen dat u de uitzendlicentie van die omroep gaat intrekken.

Amma Asante, de BIJ1-activiste die louter dankzij positieve discriminatie is omhooggevallen naar de hoogste functie bij het Commissariaat voor de Media, is u het laatste stukje munitie op een presenteerblaadje komen brengen.

Met dank aan Adolf Hitler.

Het zoeken naar dingen die Hitler wel goed zag of deed, wordt de omroep fataal.

Vooral omdat de zoektocht werd ingeleid met een fragment van een speech van Hitler over “een ontwortelde internationale kliek”, waarbij iemand uit het publiek dat invulde met: “Juden!”

Oliekoekendom.

Als je wilt provoceren (of hondenfluitjes wilt sturen naar het antisemitische deel van je aanhang) zijn er wel intelligenter methodes.

En dus gaat de stekker uit Ongehoord Nederland, waar sinds de coup tegen Arnold Karskens de facto oude geile mannetjes als drs. G.J. Mulder en zijn opvolgers bij de Raad van Toezicht én de veroordeelde crimineel Raisa Blommestijn (als peperdure woordvoerder, bedrijfsjurist, presentator en opiniemaker) aan de touwtjes trekken.

Extra pijnlijk voor Ongehoord Nederland is dat de bankrekening sinds de coup tegen Karskens bijna volledig is leeg getrokken.

Er is dus straks nauwelijks geld om te procederen tegen de beslissing die u gaat nemen en áls er al geprocedeerd kan worden (donateurs doen soms gekke dingen), zijn er geen kanalen meer waar Blommestijn en Vlemmix het martelaarschap kunnen exploiteren door termen als ‘censuur’ en ‘aantasting van de vrijheid van meningsuiting’ de wereld in te slingeren.

De waarheid is: ze kunnen gewoon blijven roepen wat ze riepen (op “negroïde primaten”, “kleuterneuker” en “de Holocaust bestaat niet” na), alleen krijgen ze er geen belastinggeld voor.

Ik kan die beslissing van u wel begrijpen.

En nu doorpakken!

Te beginnen met de NOS.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Dan snapt u waarom u verder moet kijken dan het Commissariaat.

Laat een reactie achter

Abonneer nu

Meneer De Jonge,

Zegt de ‘ene CDA-minister’ tegen de ‘andere CDA-minister’ over de leden van de Eerste Kamer der Staten-Generaal: “Ooit zullen ze hiervoor gestraft worden in het hiernamaals”.

Waarom?

Omdat de leden van de Eerste Kamer der Staten-Generaal in de coronaperiode hun wettelijke taak uitvoerden.

Ze controleerden de regering.

Die ‘andere CDA-minister’ had in diezelfde periode de CDA-burgemeester van Nijmegen “de ziekte toegewenst” en noemde die taakuitoefening door de leden van de Eerste Kamer der Staten-Generaal “geriatrische beunhazerij”.

Die ‘andere CDA-minister’, Ferd Grapperhaus, staat inmiddels niet meer op de loonlijst van de belastingbetaler.

Dus die laat ik hier even voor wat hij is: een respectloze corpsbal met anger management-issues.

Die ‘ene CDA-minister’ werd, na een mislukte sollicitatie naar het burgemeesterschap van Rotterdam, Commissaris van de Koning in Zeeland.

U.

Koning Willem-Alexander laat zich in Zeeland door u representeren.

Dus door iemand die leden van de Eerste Kamer der Staten-Generaal een straf toewenst in het hiernamaals.

(Waar ze, maar dat tussen haakjes, de vele doden zullen ontmoeten die in coronatijd vielen doordat ú als minister van Volksgezondheid de mensen in de zorg verbood om beschermingsmiddelen tegen verspreiding van corona te gebruiken.)

Er zijn mensen die vinden dat die ‘ene CDA-minister’ en die ‘andere CDA-minister’ in the heat of the moment leden van de Eerste Kamer der Staten-Generaal ‘de ziekte’ en ‘straf in het hiernamaals’ mogen toewensen.

Ik behoor niet tot die groep.

Ik vind dat u oneervol dient te worden ontslagen.

En ik neem aan dat CDA-leider Rolo Bontenbal, die van ‘fatsoen’ het centrale thema van zijn verkiezingscampagne maakte, dat volledig met mij eens is.

Wat denkt u?

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor als uw wachtgeldperiode bijna ten einde is.

Delen

Doneren

Laat een reactie achter

Abonneer nu

Een eeuwigheid geleden deed ik in Gouda bij het Arbeidsbureau een beroepskeuzetest, zodat ik na de Rijksscholengemeenschap een passende vervolgopleiding zou gaan kiezen.

‘Leraar aardrijkskunde’ en ‘registeraccountant’ kwam eruit (dus ik ging HEAO communicatie doen).

Bestaat dat nog, een beroepskeuzetest?

En wat zou er uit komen als ik nu zo’n test zou doen?

‘Influencer’ lijkt mij wel wat.

Dat je helemaal níets hoeft te kunnen.

Dat je wat matige videootjes maakt van jou en een product.

Dat je dat op internet pleurt.

En dat je daar dan géld voor krijgt.

Zal ik het gewoon gaan doen?

Kom maar door met nieuwe Mac Book Pro, meneer Apple!

Delen

Mevrouw Boekholt,

Normaal gesproken word je bij iemand als u overvallen door leedvermaak (als je geen D66’er bent) of plaatsvervangende schaamte (als je die ziekte wel hebt).

Maar deze keer was bij mij van leedvermaak geen sprake.

Respect voelde ik voor u.

Díep respect.

Ik ken namelijk niemand die het begrip ‘schaamteloosheid’ zo overtuigend als u naar een nieuwe dimensie heeft weten te tillen.

Wat is het geval?

In Deventer, Haarlem, Leeuwarden, Maastricht en Weert wordt al jaren gewerkt aan grootschalige woningbouwprojecten en gisteren kwamen u, uw partij én uw ministerie met ronkende berichten naar buiten dat u… in Deventer, Haarlem, Leeuwarden, Maastricht en Weert vijf grootschalige woningbouwprojecten heeft aangewezen.

Dat is toch hilarisch?

Het kan bijna niet anders of die toe-eigening van andermans successen verschijnt binnenkort als ‘boekholtje’ in de volgende editie van de Dikke Van Dale.

Dat moeten die andere prutsers van het kabinet Jetten nog maar zien te bereiken!

Hoewel…

Ik heb begrepen dat de mannetjesmakers van andere kabinetsleden gisteren meteen zijn gaan brainstormen over welk ‘boekholtje’ hun bewindslieden de wereld in konden gaan slingeren.

‘s Avonds ving ik op een terras op het Plein in Den Haag wat gesprekken van die lui op.

Vincent Karremans (Infrastructuur en Waterstaat) gaat binnenkort aan De Telegraaf lekken dat hij tussen de noord- en zuidoever van de Nieuwe Maas in Rotterdam de Van Brienenoordbrug gaat aanleggen, zodat het verkeer niet meer met het pontje op het IJsselmondse Hoofd over hoeft.

Rianne Letschert (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) laat via de RVD weten dat zij per 1 september 2027 een instituut gaat oprichten waar kinderen vanaf zes jaar op werkdagen worden opgesloten om te leren lezen, schrijven en rekenen, de zogenaamde basisschool.

Hans Vijlbrief (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) komt op zijn TikTok-kanaal met een vaste maandelijkse uitkering voor bejaarde bitches en gasten, de AOW.

Dilan Yeşilgöz (Defensie) presenteert bij ‘WNL Goedemorgen Nederland’ het ‘Project Water’, waarbij het Nederlandse leger wordt uitgebreid met een marine-tak.

Jaimi van Essen (Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur) deelt op X een wetenschappelijke doorbraak: dat witte spul dat bij koeien uit de uier komt als je in de tepels knijpt, is niet giftig. Hij voorziet “een geheel nieuw verdienmodel voor de sector”. Vanwege Jaimi’s melkmuil, krijgt het spul in de volksmond al snel de naam ‘melk’.

En premier Rob Jetten?

Die laat de RVD onthullen dat hij homo is.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Uw tekstschrijvers weten er vast wel raad mee.

Delen

Doneren

Laat een reactie achter

Abonneer nu

Ik schreef een stukje waaruit je zou kúnnen concluderen dat ik geen fan ben van die provocerende zakkenvullers bij Ongehoord Nederland.

Kees de Vries mailde.

“Dit moet je niet te vaak doen Jan Dijkgraaf! Dit is het begin van het einde.”

Ik ben netjes opgevoed, dus ik gaf antwoord.

“Jammer voor je.”

Kees de Vries nam daar geen genoegen mee.

“Misschien wel jammer voor jou Jan. Kun je niet tegen kritiek?”

Het is dat ik nog even wilde gaan kajakken vanmiddag, anders was ik Kees de Vries uitgebreid gaan uitleggen wat ‘niemands knecht’ betekent.

Én ik zou checken of-ie toevallig een van mijn betalende abonnees bij ‘Stukkiestikker te Eesterga’ is, of een donateur in het algemeen.

Dan kreeg-ie namelijk zijn geld terug.

Want het leven is veel te kort voor ontevreden klanten.

Laat een reactie achter

Delen

Beste Joost,

Ooit was jij een gerespecteerd journalist bij onder meer De Groene Amsterdammer, Nieuwe Revu en HP/De Tijd.

Maar wel eentje zonder goeie pensioenopbouw.

Dus toen je begin 2025 benaderd werd om hoofdredacteur te worden van de omroep Ongehoord Nederland, hapte je toe.

Anderhalf jaar lang was je vooral onzichtbaar.

De omroep liet zich bij conflicten en mediazaken vertegenwoordigen door de omhooggevallen cameraman Peter Vlemmix en met de inhoud van de programma’s hoefde je je ook al niet te bemoeien, want die werd bepaald door de Temu-versie van Eva Vlaardingerbroek, Raisa Blommestijn.

Je was een stroman.

En zolang je je koest hield en zoveel mogelijk buiten beeld bleef, liet de Raad van Toezicht onder leiding van Paul Cliteur je begaan.

Vorige week werd bekend dat Raisa Blommestijn en jij in het nauwelijks bekeken zomers programma ‘Let’s Twist Again’ hadden vastgesteld dat een voormalig Rijkskanselier uit ons grootste buurland, ene Adolf Hitler, in sommige dingen best een punt had.

Dat zeiden Raisa Blommestijn en jij nadat een fragment was uitgezonden waarin Hitler het had over een ‘ontwortelde internationale kliek’ en iemand uit het publiek dat invulde met: “Juden!”

Toen er ophef over ontstond, besloten Vlemmix, Blommestijn en jij die uitzending lekker nog een paar dagen online te laten staan (zodat alle Jodenhaters er nog even van konden genieten).

Pas na een paar dagen ging de complete serie ‘Let’s Twist Again’ offline.

En gisteren werd jij er dus uitgegooid.

“Wegens verschil van inzicht over het te voeren beleid”.

En ongetwijfeld met een zak (belasting)geld, waarmee je stilzwijgen werd gekocht.

Net zoals de omroep dat eerder deed bij een andere AOW’er, interim-directeur Harm Beertema, die over alles een mening heeft, maar over Ongehoord Nederland zwijgt als het graf.

Schending van geheimhoudingsclausules is een dure grap.

De Hitler-adoratie door de voor een ander misdrijf veroordeelde Blommestijn en jou leidde natúúrlijk in de Tweede Kamer weer tot de reflex dat Ongehoord Nederland nu echt uit het Publieke Bestel moet worden gegooid.

Het begint er steeds meer op te lijken dat de daadwerkelijke leiding van Ongehoord Nederland, het duo Vlemmix/Blommestijn, het erom doet.

Zodat ze na de langzamerhand onvermijdelijke beslissing van Letschert tijdens rechtszaken kunnen liegen dat de persvrijheid wordt aangetast.

Lekker weer het slachtoffer uithangen.

Op jacht naar ‘herstelbetalingen’.

Want zo zijn die eh... boreale primaten.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Want het is wel klaar nu, lijkt me.

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Beste Jesse,

Weet je nog?

Eind 2016, begin 2017.

Het VVD/PvdA-kabinet Rutte 2 zat in zijn nadagen.

Omdat PvdA-leider Diederik Samsom het zo goed kon vinden met VVD-leider Rutte, had Samsom de PvdA bij de formatie van dat kabinet uitgeleverd aan de VVD.

Dat de PvdA, toen goed voor 38 Kamerzetels, daar door de kiezers voor zou worden afgestraft, was duidelijk.

Het zorgde voor ongekende resultaten in de peilingen voor jou.

Je had met GroenLinks vier zetels in de Tweede Kamer, maar tikte in die periode in sommige peilingen zelfs de 25 zetels aan.

‘Jessemania’ ontstond.

Bij GroenLinks besloten jullie om jou neer te zetten als de Nederlandse John F. Kennedy en Barack Obama.

De media hadden hun darling gevonden en toonden zich maar al te graag bereid om je in de maanden voor de verkiezingen een kontje te geven.

Het premierschap lag voor het grijpen!

Het werden geen 25, maar 14 zetels.

Jij werd geen premier.

Zelfs geen minister.

In 2021, 2023 en 2025 ook niet.

En nu sta je, als leider van de fusiepartij PRO, in de meest recente peiling op 26 zetels.

Niet met twee partijen (PVV en VVD) boven je, zoals tien jaar geleden, maar als grootste partij.

Met vijf achtervolgers (PVV, FVD, JA21, D66 en VVD) op minimaal acht zetels afstand.

Dus jij staat voor de keuze van je leven.

Ga je Rob Jetten (die jou in de formatie als een baksteen liet vallen) de komende weken en maanden aan meerderheden helpen en in ruil voor wat aalmoezen de arbeiders, de zieken en de werkelozen naaien?

Of weiger je je oude achterban van de PvdA een mes in de rug te steken en ga je voor nieuwe verkiezingen?

Lijkt me geen rocket science.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Hopelijk kun je Engelstalige boeken lezen.

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Denise Dechamps.

Delmar Smit.

Máyás Bittenbinder.

Menen-Claire Seijkens.

Jos Claus.

Dolores Leeuwin.

Julia Mekkes.

Iris Rulkens.

Yassine Chigri.

Marieke Kuypers.

Jan van Overeem.

Rachel John.

Jan Reinder.

Ziehier de dertien BN’ers die deelnemen aan het nieuwe BNNVARA-programma ‘Wolven, het spel van list en bedrog’.

Da’s een televisieprogramma dat BNNVARA kopieerde van ‘De Verraders’, dat bij de commerciële omroep zo goed scoorde.

Ik zal niet gaan zeuren dat ik zeker tien van die BN’ers niet ken, want dat komt vast omdat ik een ouwe lul ben.

Of dat ik het jatten van concepten asociaal vind, want jatten is de core business in televisieland.

Waar ik wel over zeur?

Dat dit programma bij de omroep wordt uitgezonden die krokodillentranen huilde toen het zélf de stekker uit ‘Kassa’ trok, met als kutsmoes: bezuinigingen op de Publieke Omroep.

Vuile verraders.

Delen

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Beste Rob,

Weet je wat de inwoners van IJsland dachten?

Het kan wel!

Dus stemden ze in meerderheid tegen het heropenen van de onderhandelingen over toetreding van het land tot de EU.

Net zoals de Nederlandse bevolking op 1 juni 2005 deed tegen de Europese Grondwet, die ever closer union die van soevereine landen tandeloze provincietjes van het Groot Europeesche Rijk zou maken.

Verschil tussen IJsland en Nederland?

Dáár respecteert de regering de wil van het volk wel.

Zegt de bevolking ‘nee’?

Dan is het ‘nee’.

Niks geitenpaadjes, inlegvelletjes en andere smerige trucjes waarmee de middelvinger naar de kiezer wordt opgestoken.

Weet je wat ik dacht toen ik het hoorde?

“Ég er Íslendingur!”

Ik ben IJslander!

Ik verlang inmiddels zó ontzettend naar een waarlijk democratisch land, dat ik meteen mijn computer aanslingerde.

Emigreren? Appeltje, eitje!

IJsland maakt gewoon deel uit van de Europese Economische Ruimte. Dus even langs Registers Iceland voor een ‘kennitala’, het IJslandse BSN-nummer dat je nodig hebt om te bankieren, contracten af te sluiten en gebruik te maken van de zorg. En je kunt er vervolgens de rest van je leven wonen.

Belastingen? Zéér fatsoenlijk.

Drie belastingschijven: 31,49, 37,99 en 46,29 procent. Plus een persoonlijke belastingkorting van omgerekend zo’n 515 euro per maand.

Wonen?

Voor de prijs van een rijtjeshuis in Zoetermeer op 120 vierkante meter grond met uitzicht op de overburen, koop je in IJsland buiten de steden een vrijstaand huis met 5.000 meter grond en uitzicht op de bergen. En zonder peperdure gasrekening, want huizen worden verwarmd met aardwarmte.

En de taal dan?

Da’s wel een dingetje. IJslands is net als Nederlands weliswaar een Germaanse taal, maar het kost je wel even voor je die taal goed begrijpt en spreekt. Aan de andere kant: de hier oprukkende talen Arabisch en Berbers zijn ook geen makkie.

Ik werd dus steeds enthousiaster, Rob.

Zeker omdat ik getrouwd ben met een vrouw die beter gedijt in kou dan in hitte.

We gaan het natuurlijk niet dóen, want kinderen en kleinkinderen.

Maar het idee dat vluchten voor het Groot Europeesche Monster én de soldaten van de veroveringsreligie nog altijd een optie is (“Het kan wel!”), maakte me nóg vrolijker dan ik altijd al ben.

Wist je trouwens dat draagmoederschap wettelijk verboden is in IJsland?

Dus als jij en die malle verloofde van je een kindje willen kopen, ben je er niet welkom.

Rob Jetten niet tegenkomen op straat, nóg een voordeel.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Hou jij het maar lekker hierbij.

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Deugden politici vroeger wel?

Bij veel van die namen uit het verleden (zeker niet alle), was ik geneigd te denken van wel.

Of deugden ze toen ook al niet, maar hielden radio, televisie en kranten het goed voor ons verborgen?

Sinds ik de politiek op de voet volg, stel ik me die vraag steeds vaker.

Nog altijd ga ik er vanuit dat Joop den Uyl, Hans van Mierlo, Ruud Lubbers en Hans Wiegel (ja, zo oud ben ik al) minder ratterig waren dan de beroepsleugenaars, de plucheplakkers en de marketingbedenksels op wie wij tegenwoordig kunnen stemmen.

Dan is er dus misschien nog een weg terug, met andere mensen.

Dat heb ik tijdens mijn optimistische dagen.

Die dagen worden uren.

De uren minuten.

Tot de hoop vervliegt.

Delen

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Beste Femke,

Het amateurisme van jullie, de Nederlandse burgemeesters, begint een beetje pijnlijk te worden.

Jaren geleden had je die Aucke van der Werff in de gemeente Noordoostpolder.

Die verbood journalisten via een noodbevel om binnen een straal van vijf kilometer te komen van een informatieavond over een (tweede) azc in Luttelgeest.

Persbreidel!

Daarna was het de beurt aan de grotere namen.

Jij met cabaretier Hans Teeuwen natuurlijk.

Teeuwen persifleerde jou in een YouTube-filmpje en omdat er een (legaal) luchtdrukpistool op te zien was, besloot je zes man politie op hem af te sturen.

Intimidatie!

Je Utrechtse collega Sharon Dijksma met ‘toetsenbordhelden’.

Dijksma legde, zonder dat daar enige wettelijke basis voor was, een ‘online gebiedsverbod’ op aan burgers die op social media hun mening verkondigden.

Inperking van de vrijheid van meningsuiting!

Deze week kwam daar je Groningse collega Roelien Kamminga bij.

Die legde de burgerjournalist ‘Eppo Tjuchem’ een gebiedsverbod voor de binnenstad van Groningen op, zodat hij geen demonstrerende Palipijpers meer kon vastleggen op beeld.

Aantasting van zijn grondrechten!

En gisteren was jij weer aan de beurt.

Toen werd duidelijk dat je de politie met zwaar geschut had afgestuurd op Bernadette Verheggen, de onderzoekster die het oorspronkelijke Ombudsman-rapport over het Bureau Integriteit in Amsterdam opstelde waarin jij beschuldigd werd van dreigementen en intimidatie.

Intimidatie!

Delen

Waarom ik jullie amateurs noem?

De burgemeester van Noordoostpolder werd door de bezwaarschriftencommissie van de gemeente teruggefloten.

Jij werd (in het geval van Hans Teeuwen) door de publieke opinie teruggefloten.

Sharon Dijksma werd door de Raad van State teruggefloten.

Die van Groningen werd door de rechter teruggefloten.

En jij wordt (in het geval van de onderzoekster) door iedereen uitgelachen.

Zei ik ‘amateurs’?

Prútsers, bedoel ik.

Waarom nemen jullie geen voorbeeld aan jullie collega’s elders in de wereld?

Deze week las ik The Nzeranda Herald, een van de staatscouranten van de bananenrepubliek Rwanda.

Daarin werd uitgebreid beschreven hoe Augustin ‘Gusti’ Mbeki-Kanza, de
burgemeester van de provinciestad Nzeranda, voorkomt dat al te mondige burgers, ambtenaren en journalisten naar bezwaarschriftencommissies of rechters kunnen stappen.

Weet je hoe hij dat doet?

Hij gooit ze gewoon in de pan.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Vakliteratuur!

UPDATE Nee joh, zo is ze helemaal niet! Ze zegt het zelf bij ‘Buitenhof’:

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Je mag me ‘oud’ noemen.

Want 64 is niet jong.

Je mag me ‘man’ noemen.

Want ik heb een piemel*.

Je mag me zelfs ‘wit’ noemen.

Want ik ben blank, dankzij (vermeend) Hongaars bloed ‘s zomers zelfs snel bruin, maar vergeleken met RAL 9005 absoluut wit – en Sylvana-frames zullen me aan mijn reet roesten.

Maar noem me geen bóze, oude witte man.

Ik ben namelijk bijna nooit boos.

Als die boos-zeggers eindelijk hun nest eens uitkomen, heb ik alle rottigheid namelijk al láng van me afgeschreven.

Ik krop niks op, ik gooi het er allemaal meteen uit.

Een heerlijk leven ;-)

*-tje

Abonneer nu

Deel Stukkiestikker te Eesterga

Beste Wierd,

Je doet het erom, hè?

De eerste 66 jaar, 8 maanden en 6 dagen van je leven liet je het rondtoeteren van opiniepeilingen over de Tweede Kamerverkiezingen altijd aan anderen over.

Ongetwijfeld ben je van dezelfde school als mijn podcastmaat Bas Paternotte, bij wie de uitdrukking “Peilingen zijn palingen” in de mond bestorven ligt.

Waar voor mij als voormalig sportjournalist en cijferfetisjist iedere peiling voelt als een engeltje dat op mijn tong piest, halen jullie er laconiek je schouders over op.

Gisteren was dat opeens anders.

Toen deelde je op je Twitter-account wél een peiling van Maurice de Hond.

“PR29” schreef je boven een plaatje waarop de ‘sociaal-conservatieve beweging’ van Mona Keijzer ‘Project 2029’, nieuw binnenkwam met zeven virtuele zetels (waarvan vier van de tegen het kabinet Jetten aanschurkende glijer Joost Eerdmans).

Mensen zoals ik, die jou niet volgen om iedere maandag in een stukkie tegen je aan op te pissen (hoi, Sandertje!), maar juist als interessant opiniemaker, veren dan op.

Zou-ie dan tóch…?

Kijk, het is niet dat de wereld zou vergaan als jij je vanaf 22 december 2026 terugtrekt in de anonimiteit om van een welverdiend pensioen te gaan genieten.

Maar dat zit niet in je karakter, daarvoor heb jij nog veel te veel energie en geldingsdrang en dat laten je pensioenbreuken misschien ook niet toe.

Dus de vraag is: wat gaat Wierd doen?

Zolang je op de loonlijst van De Telegraaf staat, kun je daar niets over zeggen.

Du moment dat bekend zou worden dat je “een sociaal-conservatief media-platform” begint of je aansluit bij “een sociaal-conservatieve beweging die misschien wel een politieke partij wordt”, ontneemt De Telegraaf je je huidige platform.

Dan zetten ze je op non-actief of moet je de laatste maanden van je loondienstleven de puzzelrubriek coördineren.

En dat is een doemscenario voor jou, want dan ben je ook je podium bij ‘Nieuws van de Dag’ kwijt, terwijl je vette schnabbel bij ‘Vandaag Inside’ bij je volgende confrontatie met pogrom-apologeet Johan Derksen óók zomaar tot een abrupt einde kan komen.

Iedereen die jou volgt wéét ondertussen dat jouw pick of the day voor het premierschap Mona Keijzer heet.

Ga je haar in haar jacht op zetels (al dan niet full disclosed) steunen met een sociaal-conservatief media-platform?

Ga je haar in haar jacht op zetels steunen door op haar sociaal-conservatieve kandidatenlijst te gaan en stemmen te trekken?

Eerlijk gezegd zou ik het allebei geweldig leuk vinden om te volgen.

Iemand moet tenslotte het haatmotortje van Volkskrant-columnist Sander Schimmelpenninck en al die andere Duk-geobsedeerden van brandstof blijven voorzien.

Ik heb wel één tip voor je.

Doe bij iedere vrouw met wie je gaat samenwerken nou eens die ‘lelijke vent met puistenkop-test’.

Anders bestaat de kans dat je zo het verkeerde konijnenhol wordt ingetrokken.

Van die nieuwe werelden vol veel te breedsprakige filosofentypes enzo.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Ook zo’n handige test.

UPDATE Wierd doet een belofte:

Delen

Doneren?

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Delen

Beste Geert,

Alle partijleiders van wie Mona Keijzer zetels wil afsnoepen, zwegen haar gisteren rond de presentatie van haar nieuwe beweging dood.

Da’s een beproefde tactiek.

Dilan Yesilgöz, Joost Eerdmans, Lidewij de Vos of haar tijdelijke vervanger Ralf Dekker, Rolo Bontenbal (lééft die eigenlijk nog?), Henk Vermeer, Chris Stoffer en de erven-Omtzigt, ze kozen er allemaal voor om haar volstrekt te negeren.

Wat je aandacht geeft, groeit.

Dus wat je geen aandacht geeft, groeit misschien niet.

Er was één uitzondering.

Jij.

Jij citeerde op Twitter een zin uit het Telegraaf-interview met Mona (“Een Marokkanenprobleem hoor je mij niet zeggen…”) en concludeerde: “CDA 2.0 dus”.

Even je 1.579.911 volgers laten weten dat ze oude wijn in nieuwe zakken gepresenteerd kregen.

Jij wist toen nog niet welke ambities Mona zou gaan uitspreken bij de echte presentatie van haar ‘sociaal-conservatieve beweging’.

Twintig tot dertig zetels (“Want alleen met dat zetelaantal tel je mee in de politiek”) en het premierschap, als eerste vrouw.

Moest je ook lachen?

Alles kan gaan vliegen natuurlijk, dus ook de nieuwe beweging van Mona Keijzer.

Maar daarvoor is toch echt een keiharde voorwaarde dat de Staatsomroepen en de systeemcouranten die bij elke Tweede Kamerverkiezing een darling kiezen die ze op het schild hijsen (zie: Klaver, Kaag, Omtzigt en Jetten) Mona Keijzer gaan helpen.

En dat is uitgesloten.

Want zij is (in tegenstelling tot Klaver, Kaag, Jetten en de meeste journalisten) niet links, maar rechts.

En zij is, in tegenstelling tot Omtzigt, niet het gezicht van de strijd tegen grootschalige overheidsmisdaden, maar iemand die gewoon een stevig rechtse mening heeft.

En een denktank.

En nog geen geld.

En nog geen aansprekende mensen.

Wat slim van Mona is, is dat ze pas over twee maanden beslist of ze van die nieuwe beweging ook een nieuwe politieke partij gaat maken.

Die twintig, dertig zetels, die zijn nu de graadmeter.

Dus als ze in november Maurice de Hond laat peilen hoeveel zetels ze zou halen bij Tweede Kamerverkiezingen en het aantal valt tegen, dan heeft ze voor zichzelf een way out gecreëerd.

Da’s ook geen noviteit.

In 2005 was er ook iemand met grote naamsbekendheid en een monotoon stemgeluid die het een beetje zo aanpakte.

De leider van de Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang.

Peter R. de Vries.

Die zou alleen deelnemen aan de Tweede Kamerverkiezingen van 2007 als op 16 december 2005 uit een opiniepeiling zou blijken dat 41 procent van de kiesgerechtigden hem/zijn partij een aanwinst voor de politiek zou vinden.

Hij bleef steken op 31 procent en zag er vanaf.

Mona Keijzer is een vechter en heeft eergevoel, maar ze is ook niet gek.

Als ze de potentie van haar beweging blijkt te overschatten óf als (net als in 2023 voor Pieter Omtzigts rariteitenkabinet) nieuwe Tweede Kamerverkiezingen te vroeg komen, gaat ze heus niet trekken aan een dood paard.

Ze weet inmiddels dat een rol als eenpitter in de Tweede Kamer niet haar droombaan is.

En dat wist jij natuurlijk ook.

Je had het nieuws kunnen negeren.

Al was het wel lekker dat je Rolo Bontenbal even kon pesten met die tweet waarin je duidelijk maakte dat het CDA steeds verder afglijdt naar links.

Weet Rolo ook eens hoe het voelt om gepest te worden.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Om uit te delen op je fractie.

Delen

Thea's potje

Abonneer nu

Laat een reactie achter

“Maandag bij Jinek: D66-fractievoorzitter Jan Paternotte, D66-minister Rianne Letschert en politiek commentator Wouter de Winther.”

“Maandag bij Jinek: D66-fractievoorzitter Jan Paternotte, D66-oudgediende Kajsa Ollongren en politiek commentator Wouter de Winther.”

“Maandag bij Jinek: D66-fractievoorzitter Jan Paternotte, D66-Kamerlid Wieke Paulusma en politiek commentator Wouter de Winther.”

“Maandag bij Jinek: D66-fractievoorzitter Jan Paternotte, D66-senator Paul van Meenen en politiek commentator Wouter de Winther.”

“Maandag bij Jinek: D66-frac...”

“Ho eens even!”

“Ja?”

“Waarom maandag pas weer?”

“Vrijdag, zaterdag en zondag heeft Eva een vrije dag.”

Delen

Abonneer nu

Lieve Mona,

Ach, welja.

Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!

Vandaag maak je bekend dat je, mits er genoeg euro’s en leden binnenkomen, op 17 maart 2027 met een nieuwe partij gaat deelnemen aan de Provinciale Staten-verkiezingen.

En anders wordt het wel bij de volgende Tweede Kamerverkiezingen – die trouwens ook zomaar éérder dan 17 maart 2027 kunnen worden gehouden.

(Een mens mag toch hopen?)

Hoe dan ook: kiezers die hun heil ‘rechts’ van D66 zoeken, kunnen dan kiezen uit VVD, PVV, FvD, JA21, BBB, SGP, NSC, jouw nieuwe partij en wellicht Groep Markuszower.

Acht of negen – al vereist het veel creativiteit om de VVD sinds de verweking door Rutte ‘rechts’ te noemen.

Natuurlijk ga jij vandaag bij de presentatie van je ‘sociaal-conservatieve beweging’ de vraag krijgen of die verdere versplintering ‘op rechts’ het daadwerkelijk verwezenlijken van idealen niet ontzettend in de weg staat (spoiler: ja, natuurlijk).

Jouw antwoord lazen we al in De Telegraaf.

“Het gaat altijd over versplintering op rechts, maar je hoort niemand over versplintering op links. Daar zijn nóg meer partijen… Dan kom je op acht of negen.”

Ik niet echt.

Nou ja, als ik ChristenUnie, 50PLUS en D66 meetel kom ik met PRO, SP, Partij voor de Dieren, Volt en DENK aan acht.

Al weet ik zeker dat de meeste van die partijen ChristenUnie, 50PLUS en D66 zeker niet ‘links’ noemen.

Die zien de scheidslijn tussen links en rechts zo’n beetje bij wie wel en wie niet met de Palestijnse vlag loopt te zwaaien.

Maar je hebt gelijk, op ‘links’ is de versplintering inderdaad ook groot.

Daardoor kon een globalistisch marketingproduct als Rob Jetten premier worden.

Dat gezegd hebbende: zolang voor PVV en FvD een cordon sanitaire geldt en zolang de VVD niet radicaal terugkeert naar het verkiezingsprogramma van 2010, is iedere kiezer die af wil van de desastreuze asiel- en klimaatindustrieën en de machtsoverdracht aan Brussel, sowieso de lul.

Ik wens je, want zo ben ik, natuurlijk alle succes van de wereld.

En ik hoop voor jou dat je wel snel met betere namen gaat komen dan die je vandaag in De Telegraaf presenteert als je steunpilaren.

Quinten Pluymaekers?

Jan Zwaan?

Bart-Jan Heine?

Gouke Moes?

Dat zijn nou niet echt de kanonnen waarmee je een stevige positie in de volgende Tweede Kamer gaat krijgen.

Ging opiniemaker Wierd Duk binnenkort maar met pensioen, hè? ;-)

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Erg nuttig, ik gebruik het zelf ook (je kunt ook twee jaar wachten, dan komt meester-charlatan Jona van Loenen met de Nederlandse vertaling).

UPDATE Oh, de ambities zijn bescheiden, zo lezen we in het AD:

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Beste Jona,

Ben jij goed met spreekwoorden en gezegden?

‘Eens een dief, altijd een dief’, ken je die?

Bij de gerenommeerde website Geenstijl hebben ze net als ik een hekel aan nepperds.

Vorige week hadden de mannen van Geenstijl weer een stukkie over jou en dat neem ik hier, inclusief alle linkjes, voor het gemak even over.

Komt-ie:

“Even voor de duidelijkheid: “”“econoom”“” Jona van Loenen is twee keer betrapt op het stelen van grappen (1, 2), werd door Elsevier ontslagen vanwege het overschrijven van zichzelf (nog een slecht stuk ook) en komt voortdurend met ‘inzichten’ die mensen die wel Engels kennen al lang ergens anders hadden kunnen lezen. En hij gaat daar, getuige bovenstaande ‘skeet’ van iemand met verstand van zelfhulpboeken, gewoon mee door. Iedere talkshow, krant, of ander medium dat deze boef blijft faciliteren (is ie ook weg bij Trouw, trouwens?) is mede schuldig aan de totale verdomming en verniksing van ons publieke debat. Wij lazen laatst dat LinkedIn door AI gefabuleerde crack van zijn platform wil weren, allemaal leuk en aardig, maar beter tyfen jullie eerst deze charlatan eruit. Gelukkig zijn alle echte economen wel gewoon normaal. Oh nee wacht.”

Tot zover het stukkie van Geenstijl van 19 augustus.

En weet je wat er tussen 19 augustus en vandaag gebeurde?

Wéér betrapt!

Niet door Geenstijl, maar door de kleine, kale Stukkiestikker te Eesterga.

Jij kondigde groots de komst van ‘je’ nieuwe boek ‘De Baby Boomer Biljoenen’ aan.

Dit boek:

En toen vroeg ik me af: die Jona van Loenen staat bekend als een ordinaire jatmoos, zou deze recidivist zo dom zijn om wéér met een boek te komen dat eerder elders op de wereld is verschenen?

Dus ik gooide jouw ronkende promotietekst over je nieuwe boek in ChatGPT met de vraag of je wellicht weer op dievenpad was geweest.

Drie seconden later rolde dit boek eruit:

Volgens ChatGPT was jouw nieuwe boek grotendeels gebaseerd op die internationale bestseller van Eliza Filby, maar dan aangevuld met Nederlandse data.

“Geïnspireerd op”, zeggen schrijvers dan.

En daar komen ze vaak mee weg ook.

Maarrr…

Uitgeverijen (Unieboek/Het Spectrum in jouw geval) sturen vaak lang voor een boek verschijnt de foto van de cover naar inkopers van boekhandels en websites.

En wat blijkt?

Niet alle aanbieders van jouw nieuwe boek hebben de nieuwe cover goed in hun systeem staan.

Eentje heeft de eerdere versie nog.

En niet de kleinste boekhandel, maar Amazon.

Dáár staat jouw nieuwe boek dus nog met een andere, eerdere, titel en ondertitel in de systemen.

En wel zo:

En dan is er dus geen sprake meer van “geïnspireerd op”, maar van ordinair jatwerk.

Zelfde titel als het boek van Eliza Filby.

Vergelijkbare ondertitel als het boek van Eliza Filby.

Hoe ging dat bekende spreekwoord ook alweer?

If it looks like a jatmoos, walks like a jatmoos, and quacks like a jatmoos, then it probably is a jatmoos?

Ik heb zondagavond trouwens in mijn rol als ‘journalist’ een persvraag gestuurd aan uitgeverij Unieboek/Het Spectrum over hún integriteit.

Je moet als uitgever immers maar geassocieerd willen worden met een dief. Sterker: ze bleven na ontdekking van de zwendel (“Verhips, die titel bestaat al!”) gewoon gemene zaken met je doen.

Het is ze niet gelukt om binnen 60 uur antwoord te geven.

Vast te druk met mailtjes naar Amazon om het bewijs te verdoezelen, vermoed ik.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Meteen een tip voor je volgende boek.

UPDATE 02-09-26: Het is uitgeverij Uniekboek/Het Spectrum na anderhalve week nog niet gelukt om het bewijs van dit overduidelijke jatwerk te laten verwijderen door Amazon. Inmiddels heeft EenVandaag de econoom charlatan alweer een keer een podium gegeven om te pleiten voor lagere en kortere WW-uitkeringen.

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter

Delen

Nee, géén verzoek om betaald abonnee te worden of om te doneren.

Iets voor een nog véél betere zaak!

Burgemeester en wethouders van de gemeente De Fryske Marren doen alsof slechts vier 'boze buren' bezwaar maken tegen het volgooien van bovenstaande natuurplas/karperplas in het buurtschap Eesterga met negen hectare zonnepanelen (= 75 procent).

Er is nog maar één kans om de gemeenteraad duidelijk te maken dat er breed verzet bestaat tegen deze industrialisatie en een petitie is er daar één van.

Teken vandaag nog deze petitie op https://behoudnatuurplaseesterga.petities.nl. Als je in De Fryske Marren woont, vermeld dan alsjeblieft je woonplaats, want anders suggereren ze gewoon dat 5194 van de 5198 ondertekenaars die we tot vandaag hadden uit Zuid-Limburg komen. (Net als een PvdA-raadslid zei: “Ik ben er dit weekend nog langs gereden en ik zag geen water” - ik maak géén grap!)

Ook inwoners uit de rest van Nederland kunnen de petitie uiteraard ondertekenen. Graag zelfs. Dolf Jansen en Claudia de Breij gingen je voor ;-)

Morgen om 19.30 uur is een beslissend Petear (= gesprek) met de gemeenteraad in het gemeentehuis in Joure, waar vier personen ‘van ons’ gaan inspreken. Iedereen is welkom om ons daar te ondersteunen.

Teken hier de petitie: https://behoudnatuurplaseesterga.petities.nl
Meer info over deze al zeven jaar durende soap hier: http://natuurplaseesterga.nl

Heel veel dank, mede namens de buren, de recreatiefietsers, de karpervissers en de natuur!

Delen

Voorkom dit:

Teken hier.

Beste Staatsomroep,

Wéér geen Nederlandse deelnemer aan het Eurovisie Songfestival?

Nu de Israëlhaters van AvroTros de organisatie hebben teruggegeven aan de NPO, schijnt het voor jullie moeilijk te zijn om een omroep te vinden die het evenement wil uitzenden én te zorgen voor een Nederlandse deelnemer.

De enige serieuze kandidaat die genoemd wordt, Omroep MAX, ziet het niet zitten.

Volgens omroepbaas Jan Slagter past de teringherrie en het visuele spektakel dat veel deelnemers op de planken brengen niet echt bij de doelgroep van zijn omroep.

“Het is meer uiterlijk vertoon dan dat het om de liedjes gaat”, zei Slagter.

Daar valt veel voor te zeggen.

En de taakomroep NOS, die de uitzending vorig jaar van AvroTros overnam, gaf de organisatie zestien jaar geleden niet voor niets uit handen. De NOS vond toen al dat deelnemen aan een liedjesfestival niet tot haar kerntaken behoort.

Ook daar valt veel voor te zeggen.

Maar betekent dit nu dat Nederland net als vorig jaar niet kan deelnemen?

Is er geen omroep te vinden waar het Eurovisie Songfestival wél bij past?

Nou, zeker wel!

Ik ben de deelnemers van de laatste tien jaar zo eens nagegaan.

In 2016 hadden we Douwe Bob. Die gozer die vorig jaar bij een voetbaltoernooi in Amsterdam weigerde op te treden voor joodse kinderen.

In 2018 hadden we Waylon. Die gozer die in al die filmpjes van ‘m op social media onbegrijpelijke deugkots uitbraakt.

In 2019 hadden we Duncan Laurence. Die gozer die de lhbtiq+-wereld aan zijn voeten kreeg met zijn verhaal over stemmetjes die hij nog steeds in zijn hoofd hoorde omdat hij lang voor hij uit de kast kwam al gepest werd omdat hij homo zou zijn.

In 2021 hadden we Jeangu Macrooy. Die gozer die het slavernijverleden regelmatig in zijn liedjes verwerkte en die nogal pigmentverwend is.

In 2022 hadden we S10. Die meid die een broer had die tot zijn tragische dood in 2025 jarenlang in het criminele circuit zat.

In 2024 hadden we Joost Klein. Die gozer die bij de cursus anger management niet had opgelet en die met allerlei koekwauzen als creative director Gover Meit/Stefano Keizers op de proppen kwam.

In 2025 hadden we Claude. Die gozer die als kind naar Nederland was gevlucht en die een trauma overhield aan zijn deelname aan het Songfestival omdat iedereen een mening over hem had.

Valt het jullie ook op?

Jodenhaat.

Deugkots.

Lhbtiq+.

Herstelbetalingen.

Criminaliteit.

Agressie.

Koekwauzen.

Tere zieltjes.

Als je dat zo op een rijtje ziet, dan kun je toch niet anders besluiten dan omroepdirecteur Akwasi te bellen, een paar miljoen extra belastinggeld zijn kant op te gooien en Omroep ZWART de rol van AvroTros te laten overnemen?

Moeten ze daar eindelijk ook eens een keer werken voor hun centen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor in de directiekamer.

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter

“Jan, dit is ‘m! Je weet toch wel waarom meisjes het graag doen, hè?”

Ik kijk verschrikt op uit mijn boek* en zie mevrouw Dijkgraaf tegenover me zitten met ‘Vrouw’, het wekelijkse magazine dat De Telegraaf op zaterdag ook voor het zwakke geslacht een beetje te hachelen maakt.

Op de voorpagina heeft een vrouw de kop van een paard vast. (jaja, ik weet wel dat ik ‘hoofd’ moet zeggen, maar fuck de regels) De bek van het paard (jaja, de ‘mond’) bevindt zich om likafstand van haar rechterborst. Maar het kan ook op bijtafstand zijn, daar kan ik van waaruit ik zit geen definitief uitsluitsel over geven.

“Wat bedoel je”, vraag ik nog hoopvol, want even eerder hadden we het over shoppen in New York gehad.

“Nou, paardrijden.”

“Ik heb werkelijk geen idee”, antwoord ik. “Sterker: ik vind het de hel, dat weet je zelf ook wel. Maar als het jou gelukkig maakt: vertel!”

Vervolgens begint ze een hele verhandeling over ‘tussen de benen’, ‘beweging’, ‘deinen’, ‘vibratie’, ‘orgasme’ en meer van die niet bepaald gebruikelijke keukentafelpraat op de vroege zaterdagochtend. En net als ik iets minder hard met mijn vingers op mijn oren druk en stop met denkbeeldig “lalalalalala” mantraën, hoor ik haar opeens heel duidelijk afsluiten met: “En als ze het lang doen hebben ze geen gevoel meer daaronder. Niks. Weg.”

Dat ging dus niet over shoppen in New York.

Maar over paardrijden.

En met “Jan, dit is ‘m!” bedoelde ze: een onderwerp waarvoor ik nodig eens op reportage moet, zodat zij met haar luie reet in de zon kan liggen. Want zulke dingen moeten altijd in de buurt van het strand.

Ik moest dus gaan páárdrijden van d’r.

Het secreet.

Want ze weet donders goed dat ik dat niet durf.

Om de achtergrond van mijn angst voor paarden te begrijpen, moeten we een paar decennia terug in de tijd. Naar mijn jeugd. Toentertijd had je jaarlijks in de zomervakantie in Ahoy’ in Rotterdam ‘Jeugdland’. En je was als jochie van 10, 11 geen Rotterdammer als je niet eens per jaar naar ‘Jeugdland’ ging. Ik weet helemaal niets meer van wat er allemaal te doen was op ‘Jeugdland’, maar één ding weet ik nog wel: je mocht een stukje rijden op een paard. En toen ik na ogenschijnlijk úren wachten in de rij werd geroepen door een begeleider om eindelijk op dat beest te klimmen, rende ik in het enthousiasme dat je van mij kent (zo niet: dat is in zo’n geval groot, want ik háát wachten) achter het paard langs in plaats van voorlangs.

Je raadt het al: ik kreeg een trap voor m’n flikker (of donder, zo je wilt) en er ontstond op dat moment een levenslange angst voor paarden.

Alle paarden.

Want paarden zijn net schoonmoeders; als je er een keer pech mee hebt gehad, wil je nooit meer een nieuwe.

Je zou dan – wat paarden betreft, niet qua schoonmoeders - misschien veronderstellen: toen was je 11 jaar, woog je 35 kilo en was je 135 centimeter kort. Daar is in de loop der tijd het nodige aan jaren, kilo’s en centimeters bijgekomen. Dus daar groei je (letterlijk) toch overheen?

Nee dus.

Zo ging het niet.

Alles wat groter is dan een minimaat Shetlandpony (schofthoogte maximaal 86 centimeter) is voor mij nog altijd die reusachtige kutknol uit ‘Jeugdland’ in Rotterdam die me een rotschop verkocht.

En om nou als volwassen vent naar de manege te gaan en te vragen om het kleinste ponytje van stal is ook weer zo wat.

Ze zien me aankomen.

“Ja, hallo, ik moet van mevrouw Dijkgraaf paardrijden en nou wil ik graag uw allerkleinste pony om op te rijden, kan dat?”

“Maar meneer, u bent bijna twee meter lang en u weegt wel 80 kilo! Mevrouw Dijkgraaf kan zo veel willen, maar mijn pony moet nog langer mee dan vandaag. U kunt Furioso krijgen en anders gaat u maar een deurtje verder.”

Mensen die mij persoonlijk kennen hadden het bij die “u bent bijna twee meter lang” al door: dit verhaal speelt zich niet af in Nederland. Daar zeggen ze nooit tegen iemand van 1.77 meter dat-ie “bijna twee meter lang” is. Nee, ik bevind mij – door omstandigheden - in Italië. En Furioso is een Italiaanse hengst. Wiens naam al wel een belletje deed rinkelen, maar omdat ik altijd meer van de klepel dan de klok ben, slinger ik voor de zekerheid Google Translate aan om de exacte betekenis van dat woord te checken. Ja, hoor. Waar ik al bang voor was. ‘Furioso’ betekent ‘Vurig’.

Waarom hadden ze nou geen Tranquillamente (Rustig) beschikbaar? Waarom geen Pigro (Lui)? Of, het allerliefst, een Quasi Morto (Bijna Dood)?

Waarom moest uitgerekend ik worden opgezadeld (sic) met zo’n gigantisch grote druistige donder wiens naam hem vast eer gaat aandoen?

Want het is niet zo dat we hier in Italië even een rondje door een managebak moeten gaan doen en daarna snel weer op het strand mogen gaan liggen hè? De bedoeling is om in zo’n manegebak de grondbeginselen van het paardrijden te leren om daarna in de duinstrook achter het strand serieus als een ware John Wayne toeristen te gaan afknallen.

Of althans: een toer te maken door de vrije natuur. In een rijtje. Achter de instructeur. Met vier andere mannen. Die ook van toeten noch blazen weten. Die ook lijken te hopen dat het allemaal niet kort genoeg kan duren. En een vrouw. Die al (sorry, ik kan het niet anders zeggen) kirt bij de aanblik van haar paard. En dat is dan nog een merrie...

Laat ik met de deur in huis vallen: het viel in die manegebak alles mee. Ik zal het hele verhaaltje vertellen in termen die elke man snapt: autotaal. Al was het maar omdat ik van de stress alle Italiaans/Engelse termen van de instructeur weer vergeten ben en ze noteren in een kladblok even lastig was toen ik op die hengst zat.

Het instappen verloopt zoals dat verloopt in een Ferrari, wanneer je net last hebt van lage rugpijn. Het ziet er niet uit, maar uiteindelijk bereik je het zadel.

Het sturen gebeurt door aan touwtjes te trekken. Aan het linkertouwtje: paard rijdt naar links. Aan het rechtertouwtje: paard rijdt naar rechts.

Gas geef je niet door, wat ik dacht, ‘vort met de geit’ te roepen (want ze verstaan geen Nederlands), maar door zachtjes een zwiepbeweging met beide touwtjes tegelijk te geven. Het kan ook nog door met je linker- of rechterhiel een trapje in de zij van het paard te geven, maar na mijn ‘Jeugdland’-ervaringen wil ik de kat niet op het spek binden en de kans lopen dat ik te hard trap.

Overigens ontdek ik later dat ook niet valt uit te sluiten dat ‘mijn’ Furioso een op afstand bestuurd paard is. Want wat ik tijdens de latere ‘tocht’ door de duinen ook doe: hij sukkelt gewoon blind achter zijn voorganger aan, waarop de instructeur zit.

Schakelen gebeurt, althans bij echte paarden, door snellere zwiepbewegingen met die touwtjes en door (eventueel dus) hardere trapjes in de zij.

Remmen, tenslotte, doe je door aan beide touwtjes tegelijk te trekken.

Een kind kan de was doen.

Of een ‘tocht’ door de duinen te maken.

Want als we eenmaal in die manegebak de grondbeginselen onder de knie hebben, gaan we voor de John Wayne-ervaring. Vertaling voor de iets jongere lezers: voor de Marlboro-man-experience. Vertaling voor de nóg jongere lezers: een paardenmeisje scoren.

Paardenmeisjes...

Die bestaan dus, ook van mijn eigen leeftijd.

Hebben als ze jong zijn posters van Arabieren (de viervoeterversie) aan de muur. En als ze ouder zijn de ‘Horse & Hunk Kalender. Een sinds 2009 verschijnend curiosum, waarvan de foto’s ook los op canvas te bestellen zijn. Vermoedelijk voor de paardenmeisjes bij wie ‘daaronder’ het gevoel nog niet helemaal verdwenen is, na al die keren op de rug van de ‘liefde van hun leven’.

Paardenmeisjes kunnen trouwens ook in therapie bij een paard. I kid you not! Er zijn, ook in Nederland, dames die zich hebben bekwaamd in ‘Natural Horsemanship’, het communiceren met paarden. En die jou dan bij hun paard allerlei opdrachtjes laten doen, waarna het paard jou dingen ‘vertelt’ – die uiteraard vertaald worden naar mensenwoorden door de ‘therapeut’ in kwestie.

Wat mij betreft is sprake van enige kortsluiting ‘daarboven’ als je geld betaalt voor dat soort flauwekul. Maar ik ben de eerste om toe te geven dat ik niet vooraan stond toen het goedgelovigheid & onbenul werden uitgedeeld (en als ik nu mevrouw Dijkgraaf beledig omdat die net een familie-uitje naar de paardentherapeut heeft gepland, dan weet u waarom ik morgen wat later ben met mijn ‘Briefje van Jan’).

Toch nog even over die kortsluiting ‘daarboven’. Ik las ter voorbereiding van dit avontuur in Italië interviews met paardenmeisjes van 30 en ouder. Eentje zei: “In de toekomst komen er misschien nog wel kinderen. Voor nu heb ik heel bewust gekozen voor mijn paard. Zij is een beetje mijn kindje”. Een ander: “Twee eerdere vriendjes moesten het veld ruimen, omdat ze mijn liefde voor mijn paard niet begrepen. Als een man mij dwingt te kiezen, staat-ie op straat”. Een derde: “Ik ging langs een stal om weer even paarden te ruiken”.

Toegegeven: ze gaan minder ver dan Anky van Grunsven. Die liet zelfs haar gebit modelleren naar dat van Bonfire en Salinero en vraagt bij de kapper steevast om een ouderwetse pony voor en ‘pony tale’ achter. Maar een beetje gek vind ik zulke vrouwen wel. Persoonlijk.

Je merkt misschien dat ik een beetje om het avontuur door de duinen heen lul.

Ik zal je uitleggen waarom.

Ik was niet zomaar in Italië, maar op Sardinië. Dat is qua vertier niet alleen een van de saaiste eilanden van Europa (wandelschoenendekking onder toeristen 78 procent), maar qua natuur ook één van de ruigste eilanden. Dus als je dan gaat paardrijden op zo’n plek, dan verwacht je er veel van. ‘Mijn’ manege lag vlakbij een kilometerslang strand, met daarachter een duinenrij en daarachter een binnenmeer. Met flamingo’s. Op de achtergrond: bergen.

Kortom: een ideale setting om na die ‘beginnerscursus’ in de manegebak je paard de sporen te geven en met je knol over dat door God en iedereen verlaten strand te rennen, af en toe over een hekkie te springen en als het allemaal lekker gaat ook nog wat loslopende leeuwen en olifanten te schieten om na een paar uur uitgeput van alle inspanningen bij de manege twintig jaar na je laatste je eerste Marlboro op te steken en een Budweiser of ander Amerikaanse biertje naar binnen te laten glijden.

Dan had ik voor jullie een stoer verhaal gehad.

Van krantenjongen tot miljonair.

Van Jeugdland-mietje tot Marlboro Man.

Maar zo ging het niet helemaal.

We (lees: de paarden) wandelden de manege uit. We wandelden naar de strook achter de duinen. We wandelden een stukje richting die ene berg. We keerden om. We wandelden terug richting manege. We wandelden de manege in. We stapten uit onze Ferrari’s. De Ferrari’s kregen water. Wij moesten het doen met een “Arriverdeci!”

En dat was het.

Heel in de verte meende ik een lach te horen.

Die kwam van een strandbed.

Daarop lag mevrouw Dijkgraaf.

Het goede nieuws: ik kreeg deze keer geen doodschop. Ik ben zelfs niet meer bang voor alle paarden. Maar om nou te zeggen dat ik de ambitie heb om bij de volgende Olympische Spelen te worden opgenomen in de dressuurploeg? Nee.

Sterker, mij krijgen ze met geen zeven paarden nog een keer op een paard.

Ik ben toch meer een kattenmens.

* The Subtle Art of Not Giving a Fuck.

Delen

Doneren

Abonneer nu

Laat een reactie achter