Toen ik begon met plantaardig eten dacht ik: alles wat ik lekker vind kan ik niet meer eten. Maar dat bleek achteraf de omgekeerde wereld. Er ging net een heel nieuw universum aan smaken open en als kok voelde dat nog sterker dan als eter. Ik experimenteer nu meer dan ooit met texturen en smaken en grondstoffen.

Van alles wat verdween van mijn bord was de keuze om zuivel te laten vallen de meest doordachte, toch nadat ik me had verdiept in de materie. Zelfs met een nog grotere overtuiging dan vlees. Misschien is dat ook waarom dit stukje me zo blij maakt: kaas maken zonder koe is gewoon een spectaculair hoogstandje in de keuken, maar dan eigenlijk easy peasy

Hoe het werkt
Soyamelk bevat eiwitten die normaal uit elkaar blijven, als magneten die elkaar afstoten. Voeg je een zuur toe (citroensap, azijn, of warmte) dan verdwijnt die afstoting. De eiwitten klitten samen, vangen het water en vet van de melk, en je krijgt vaste wrongel. Exact hetzelfde principe als kaas maken van koemelk, alleen zonder koe.

En trouwens om diezelfde reden schift soyamelk soms in je koffie .

Wat je nodig hebt

1/2 liter ongezoete soyamelk**
1 a 2 eetlepels (appel)azijn

Een kaasdoek — of een oude, versleten theedoek, die doet exact hetzelfde werk

en om op smaak te brengen, naar keuze:
Sap van ingelegde citroenen, naar smaak (optioneel, maar wel mijn favoriet)
Zout naar smaak
Tuinkruiden
Peper
Look

** dit werkt uitsluitend met een sojamelk van goeie kwaliteit. Wat wil zeggen: bio , niet gezoet, maar ook zonder additieven of aroma’s. Check de ingrediënten lijst. Ik gebruik de ongezoete bio soyamelk van Plantn (colruyt). Een pure sojamelk zal je gemakkelijker vinden in een natuurwinkel. De soyamelk van alpro of van het AH huismerk zou ik hier nu niet kiezen ( en dat zeg ik zonder oordeel, gewon afgaande op de ingredienten lijst)

Hoe je het maakt

1. Verwarm de soyamelk en laat een minuut koken.

2. Laat de melk, zonder deksel, enkele minuten afkoelen. ( heb je een thermometer? laat de temperatuur dan zakken tot +- 80 graden)

3. Voeg azijn toe en roer even. Zet het deksel terug op de pot en wacht 8 minuten. Hier gebeurt de magie! De wrongel scheidt zich van de wei.

4. Hang een zeef boven een kom. En drapeer een kaasdoek (of een dunne theedoek) over de zeef. Giet het brokken-geheel in de kaasdoek. Sluit de hoeken van de kaasdoek, eventueel met een elastiek. Je kan ook een gewicht op de kaasdoek leggen, maar dat hoeft niet.

5. Laat 10 munten uitlekken. Hoe langer, hoe steviger de kaas.

6. Viloa! Kaas!

7. Breng op smaak met zout en een sprankeltje sap van ingelegde citroenen. Of peper, citroenzest, bieslook uit de tuin, look. allemaal naar eigen smaak.

8. Zet in de koelkast tot serveren

   

Dit is een van de vele manieren om plantaardige cream cheese of kruidenkaas, te maken. Andere manieren met tofu of met cashewnoten komen hier binnenkort aan bod.

Dit was mijn spectaculairste kwartier deze maand. Heus! :)

Hou dit plekje in de gaten voor meer spektakel.

💜 Liefs, Katja

P.S. Vragen? Shoot! En ben je hier voor het eerst: abonneer je, dan zit je er meteen bij vanaf het begin.

*de mooie beelden van het kruidenplukken zijn van de tuin van mijn buurmannen. Mijn eigen tuin heeft ook kruiden maar is maar half zo spectaculair als hun tuin.

Geniet van de beelden. Alstublieft, graag gedaan. :)

Daar stonden ze. Twee koeien. Ik was een stadsmeisje dat hier kwam wonen voornamelijk omdat ik mijn kat een beter leven wilde geven. Koeien in een wei, dat was gewoon een landelijk decor.

Tot ik op een dag in de ogen keek van de witte koe en besefte dat het ook gewoon maar een levend wezen is, exact zoals mijn kat. Met dit verschil: de ene pamperde ik, de andere at ik elke week op, met frietjes en mayonaise.

En dat éne moment, die blik in mijn ziel, deed heel mijn leven omdraaien. Ik heb sindsdien nooit meer iets dierlijks gegeten en dat is intussen vijftien jaar geleden.

Mis ik het? Niet het wrange gevoel dat ik iets dat wilde leven aan de dood hielp.
Maar de smaak soms wel en daarom kruid ik bijvoorbeeld hier mijn tofu met kippenkruiden. Want kip zelf proeft naar weinig, maar vooral naar de kruiding die we eraan geven.

Deze weide zal me altijd herinneren aan die lieve Banche die mijn hele wezen en professionele leven op zijn kop zette

Een curry die tijdens koudere maanden vaak op het menu staat. Gemakkelijk, warm en troostend. Voor wie bij curry denkt aan nummer 131 in een Chinees restaurant: dit is iets anders.
Deze curry is zacht van smaak, warm en oh zo geurig van specerijen en vol van de kokosmelk. De herfst is in het land, het dekentje is terug de zetel ingesmokkeld en daar past nu eenmaal geen salade bij

Wat je nodig hebt
* Vetstof (ik gebruik koolzaadolie, onze olijfolie van de lage landen)
* 1 ui
* 1 eetlepel oosterse kruidenpasta (ik gebruik Byrjani pasta, zie meer info onderaan)
* Een stukje verse gember
* 1 zoete aardappelen, geschild en in blokjes
* ½ bloemkool in roosjes
* 1 blik/brik tomatenstukjes
* 1 groentebouillonblokje
* ½ blik kokosroom
* Eventueel: handvol verse spinazie
* Eventueel: blikje kikkererwten of witte bonen, maar tofu kan ook.

Hoe je het maakt
Verhit vetstof in een stoof kookpot type creuset. Voeg de kruidenpasta toe en rasp de gember erover en laat even aanbraden, je huis ruikt nu al goed. Voeg de gesnipperde ui toe. En laat enkele minuten aanstoven.

Voeg de blokjes zoete aardappel en de bloemkoolroosjes toe. Roer goed zodat de kruiden zich vermengen met de groenten.

Voeg het blik tomatenstukjes toe, vul het blik nogmaals met water en voeg ook dat toe. Verkruimel het bouillonblokje erboven. Giet de helft van de kokosroom erbij, een vierde van een blik ongeveer.

Laat sudderen onder een gesloten deksel op zacht vuur tot alles gaar is. Af en toe roeren om aanbranden te vermijden.

Is alles gaar? Dan kan je eventueel een handvol spinazie toevoegen. Vuur uit, spinazie eronder roeren, deksel erop en na 1 minuut is de spinazie gaar. Voeg op dit moment ook de kikkererwten of bonen toe als je die gebruikt, die hoeven alleen maar mee op te warmen.

Serveren
Schep de curry in een kom.
Drizzle er een lepel kokosroom over.
Lust je koriander? Dan mag die er zeker over anders laat je die maar liggen om de afwas mee te doen, gezien je dan waarschijnlijk van mening bent dat het naar zeep proeft.
Ik serveer het met pandanrijst want die kleeft zo lekker en daar hou ik van. Maar elke rijst doet het zolang het niet uit een builtje komt. Want, reality check! Een plastiek zakje in kokend water is echt kankerverwekkend als je ‘t mij vraagt. Ga voor losse rijst: 1 deel rijst, 2 delen water, deksel erop en na 8 minuten is ie klaar. ( de gaartijd hangt af van het soort rijst uiteraard)

Over de tofu
Ik eet dit met geraspte gebakken tofu. Niet voor de proteïne, nu ja, dat ook, maar vooral voor de textuur. Een curry is een beetje eentonig van textuur, alles is gaar. Rasp een halve blok vaste/stevige tofu zoals je een wortel zou raspen, recht boven een hete pan met vetstof. Bak al roerend tot het krokant is. Kruid met zout en peper of met kippenkruiden. Ja, kippenkruiden. Leg die twisted gedachte maar naast je neer. :)

Schep de tofu over de dampende curry. Dekentje erbij en geef je over aan de herfst

Over de kruidenpasta
Ik gebruik altijd een kruidenpasta uit de Pakistaanse supermarkt van het merk Patak’s. De byrjani paste, of de mild curry paste, Bali paste of butter chicken paste, afhankelijk van wat ik in huis heb. Die van Patak’s zijn vaak vrij spicy, maar dat staat vermeld op de verpakking.

Geen Pakistaanse supermarkt in de buurt? In de gewone supermarkt of in Oxfam winkels vind je de kruidenpasta’s van Fairtrade Originals, in de wereldkeuken rayon. De Tandoori paste , of de korma paste of de milde curry. Veel minder scherp dan Patak’s, ook daar staat het op de verpakking.

Het zijn geconcentreerde oosterse specerijen-combinaties. ( komijn, paprika, kurkuma, …) Eenmaal geopend nog lang houdbaar in de koelkast. En trouwens: een lepel in een gewone groentesoep en je hebt meteen iets anders.
Onthou dat maar..

Blanche is er allang niet meer. Maar die wei ligt nog altijd achter mijn tuin, en elke keer als ik erlangs loop denk ik nog aan haar. Aan haar blik die besliste wat er al vijftien jaar op mijn bord ligt. En nu, op dit stukje internet.

Dit is het eerste stukje dat ik hier deel. Er komt meer . Recepten, verhalen, en waarschijnlijk Blanche nog wel eens.

Tot de volgende.

💜 Katja
P.S. Vond je dit fijn om te lezen? Laat het gerust weten in de comments.
Ik lees alles. En als je hier bleef hangen: abonneer je, dan komt er een bericht in je mailbox als er een nieuwe post verschijnt.

Subscribe now