İnsan yalnızlıktan, hayatsızlıktan, kederden aslında binlerce defa ölür. Bazen kendimizi toprağa biz gömeriz.

Biz aslında her gün ölüp tekrar diriliyoruz. Tüm hücrelerimiz ile inançlarımız ile öldüğümüz gecelerin sabahı tekrar diriliyoruz.

Ruhen bir kere ölünmez, binlerce kez ölünür. Bazen karakterimiz ölür, bazen isa inançlarımız. Bizi biz yapan karakterimiz ve inançlarımız, bizi diğer insanlardan farklı kılan şeyler parmak izi gibi fiziksel özelliklerimiz değil. Hayata dair tavırlarımız.

Her yaşadığımız olaydan bir ders çıkarırız, eğer ki çıkmazsak hayat bizi ruhen binlerce defa öldürür. Siz daha farklı dirilmeyene kadar tekrar kaybeden taraf olursunuz.

Bazen ise insan ölüm tarihi ile ölmez, onu en son hatırlayan kişi ile birlikte ölür.

Ölüm bizim kapımızı bir defa değil binlerce defa çalıyor. Sadece bunu anlayamıyoruz veya farketmiyoruz. Ölüm bizim için sadece bedensel bir durum olmamalı. Evren bizi her zaman ölüm ve diriliş arasında ince bir ipte oynatıyor.

Bazen kendinizi sisteme karsı yetersiz hissedersiniz. Bu hisleriniz bile aslında sistemin bir parçasıdır.

21.Yüzyıla kadar geldik ve insanlara iradesi olan canlılar deniliyor fakat gerçek bir iradeye gerçekten sahip miyiz?

Bu zamanda her hareketimiz, davranışımız kaydediliyor ve izleniyor. İleride bu davranıslarımız hem geleceğimizi hemde hayatımızı ele alıyor.

Eğer ki bir protestoya katılırsanız ve devletiniz doğru yaptığınız hareketi yanlış ilan ederse kaybedersiniz. Çünkü neyin doğru ve yanlış oldugu karar verilmiştir bile.

Devletinizin savaşa destek vermesini istemezseniz sizi hain ilan ederler çünkü bu zamanda doğruya doğru demek artık yanlış.

Meclisler bu zamanlarda milletinin halkının vekili degil paranın kulu oluyor yanlış anlamayın bu durum bir ülkeye asla özgü değil etrafınıza ve dünyaya baktığımızda Avrupa olsun, Asya,Afrika herkes dahil. Herkes sonucu suçluyor fakat kimse icraat yapmıyor.

Veya başka bir örnek verelim değil mi bu olaylara binlerce örnek verebiliriz sonuçta

Mesela sevdiginiz bir sanatçının vatanınızı bölmek için darbe yapan insanları savunduğunu düşünelim, ne kadar üzücü değil mi?? Veya savaşa destek veren markaların, hayvanları deney malzemesi olarak kullanan firmaları.

Bence kimse bu tür olayları desteklemez değil mi fakat etrafımıza baktığımızda toplum maalesef bu şekilde düşünmüyor.

“Bu ürünü en iyi bu firma yapıyor ama”

“Biz almazsak ne olucak sanki”

“Ama o şarkıcı/ünlü yapmaz ki”

Şeklinde cevaplar çıkıyor ve gerçekten toplumun iyice aptallaşmasi ve yetersizlik hissinin tam beynine yerleştiğini anlayabiliyoruz. Çünkü bazen ben yapsam ne olucak ki demek bile ümitsizliktir. Bu zamandaki yaşlı veya genç olsun herkes bu fikirlere öyle bir kapılmış ki kimse doğruya doğru demiyor ve haklının hakkını savunmuyor maalesef.

Toplum kendi sınırlarına öyle bir duvar inşa etmiş ki duvarın diğer tarafında ne olduğunu görmek bile istemiyor.

Ve sistem bizi öyle değersiz hissettirmiş ki bu zamanda şirketlere, firmalara, haksız insanlara karşı gelebilme cesaretine kimse sahip değil.

Bazen iradeye sahip olmak bizi özgür kılmaz, bazen iradeyi zorlamak bizi sağlam kılar.

Fakat öğrenciler matematik ismini bile duyunca neden geri çekiliyor?

1)Temel Kavramları Ögrenememek

Aslında matematik bir bina gibidir, tıpkı diğer bilim dalları gibi fakat matematik diğer bilimlerinde temelidir. Matematik için sağlam bir temel atmadığınız sürece bu binanın yıkılma oranı yükselir.

Öğrencilerin bir kısmı binanın temelini sağlam atamadıkları zaman her yeni bir katta daha çok sarsılırlar ve bu onlara kaygı,stres olarak dönebilir.

Matematiğin içinde cok fazla dal olmasından dolayı da her yolun tekrar matematiğe çıkması da panik haline getirebilir.

2) Psikolojik Olarak

Bunun henüz bilimsel araştırması var mı bilmiyorum ama ben psikolojik olarak düşününce bir neden daha olabilir dedim.

Birey sonsuz bir yolculukta kimi zaman sıkılır ve kimi zaman bitmesini ister, matematik hayatımızın parçası olucağı için ve onu iyi bilmemiz gerektiğini bilme hissi bizi panik haline sokabilir.

Ayrıca matematik sonsuz bir çukur gibi olması öğrendiğin seyleri bir türlü bitirememek, matematigi sevmeyen biri için işkenceye dönüşebilir.

Bu zamanda çogu mesleklerde matematiğin olması, bu çağda artık bilek ve el gücünün değil zekanın konuştuğu zaman olmasından dolayı birçok yeni meslekler matematik ile bağlantılı kalıyor.

Ayrıca matematigi sevmeyen biriyseniz daha çok zorlanırsınız, temel atıp atmamanız bile matematik seviyenizi belirlemez. Kendi zihninizde matematiği kabullenmediğiniz sürece o problemler sorular size iki kat zor gelebilir.

İşin aslı tamamen psikolojik olarak kabullenmekte ve sevmeye çalışmaktan geliyor. Bence bizi tedirgin eden şey matematiğin zor olması değil her meslek için şart olması oluyor.

1) Sokrates Dörtlemesi

Euthyphron (Mahkeme Öncesi) -

Sokrates’in Savunması (Mahkeme Anı) -

Kriton (Hapishane ve Kaçış Reddi) -

Phaidon (Baldıran Zehri ve Ruhun Ölümsüzlüğü).

Bu dörtlemeyi okudum ve hepsini bir kitapta bütün okudum başta bilmiyordum bölümlerin ayrı satıldığını falan neyse gerçekten felsefeye bir merakınız varsa başlangıc için çok iyi bir kitap olabilir. Bende bir dönüm noktası kesinlikle oldu. Ve bazı felsefe düşüncelerini okuyunca baya bir aydınlancaksınız. Yani ben bilmiyorum ama bu kitap beni inancıma daha yakın kıldı diyebiliriz.

Benim için etkisi çok büyük bir kitap diyebilirim yani zaten onun için ayrı bir yazı ve sınavımda da onun için yazı bile yazdım, cümleleri hala aklımın bir köşesinde bile kaldı.

2) Dava

Herkesin dönüşüm ile başlarken ben yanlışlıkla davaya başlamıştım ve kitabı okumam çok uzun sürdü. Yanlışlıkla olma sebebi çok saçma ama bir dönüm noktası daha diyebiliriz. Başta telefon ile yakalanmamak icin elime almıştım. Sonrasında okudukça okumaya başladım. (Bundan önce hiç kitap okumazdım ve nefret ederdim.)

Fakat kitap aşırı uzun sürdü. 2 3 ay diyebiliriz çünkü çok boğucu ve kötü bir havası vardı yani okurken kitap sizi boğuyordu. Çok şaşırmıştım yani kitap olaydan çok okuyucuyu kitaba hapis ediyordu. Bence olayı çok hızlı ilerlemiyor ama kitap size gercekten birseyler yasatsin istiyorsanız kesinlikle Dava derim. Yani ortalarda sürükleyici kitap değil günde 20 25 sayfa okumanız imkansız hale geliyordu. Basta çok hızlı ilerliyorsunuz fakat bir kisimdan sonra isteseniz de bugün çok fazla sayfa okuyayım diyemiyorsunuz.

3) Yeraltından Notlar

Daha Suç ve Ceza veya Karamozov Kardeşleri okumadım. Tek tek ilerliyorum ve ağır kitapları daha sonra okumayı planlıyorum.

Fakat Yeraltından Notlar hem arkaplanda yazılma nedeni olsun hemde konusu olsun çok güzel bir kitap. Sizi bilemem ama kesinlikle psikoloji ile ilgilenmek istiyorsanız derin bir kitap diyebilirim. Hem içsel çatışması olsun hem yeraltı adamının hayatı olsun çok güzel incelenmesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Zaten bu kitap hakkında bir yazı yazdım fakat incelemesi uzun oldugu için daha ilk bölümünu yazabildim 😔

Çok uzun olduğu için diğer iki kitabı başka bir yazıda anlatırım. Umarım yardımcı olabilmişimdir 💜

Semboller bize tek bir anlamı ve cevabı vermez. Bir yandan ölümü temsil edebilirken diğer yandan doğumu temsil edebilir.

Bazı semboller içinde binlerce yıllık tarih barındırır. Sembollere baktığımızda sadece bir anlam değil aynı zamanda geçmişten gelen tavsiyeleri ve mesajları anlarız. Tarihsel olarak sembollerin geçmisi ve derinliği çok önemlidir.

Peki Ya Biz Sembolleri Nasıl İçsellestiriyoruz?

İnsanlar bir sembolü sectiğinde sadece değer verdikleri bir değeri değil aynı zamanda hayatlarını, ruh halini, iç dünyalarını da anlatmış olur. Bu semboller aslında bir nevi totem gibidir, bazen anlatamadığımız duygularımızı, inandığımız değerleri görselleştirir.

Bazı insanlar ise sembollerini kendisi seçmez sembolleri kendilerini seçer.

Polina başlarda Aleksay'a kibirli, alaycı ve küçümser şekilde davranıyordu yani biz öyle sanıyorduk.

Aleksay kendisini sevmediğini Fransız ile ilişkisi olduğunu düşünüyordu fakat bunu da mantık dışı buluyordu. Aleksay, Polinanın hem Fransızdan nefret ettiğini kısmen biliyordu. Ama Polina hiçbirşeyi tamamen itiraf etmiyordu o yüzden kafasında hep bir soru işareti kalıyordu.

Fakat Polina ve Aleksay için kırılma anı Büyükannenin tüm parayı rulete harcaması ve Generale hiç para bırakmayacağını söyledikten sonra başlıyor.

Önce Matmazel Blanche Generali terk ediyor ve daha sonrasında ailenin borçlu olduğu Fransız parayı ödeyemeyeceklerini anlıyor ve Polinadan ayrılmak için bir mektup yazıyor.

Fransız mektuba 50 bin frank koyuyor ve bunu Polina'ya bir lütuf, “sadaka" gibi verdiğini söylüyor.

Polina tüm herşeyi ile nefret ettiği adam tarafından gururunun çiğnenmesi onun için bir ölüm gibiydi. Özellikle Polina gibi aşırı gururlu, boyun eğmez birisinin bu sadakayı kabul etmesi felaket bir durumdu. De Grieux resmen onu küçük düşürmüştü.

Polina bu parayı kabul etmisti. Sevdiği adam ile bir çıkış yoku bulabilmek ve borçlardan kurtarabilmek için bir para uğruna gururunu ezdirmişti. Bu parayı aldıktan sonra bir gece yarısı Aleksay'ın yanına gitti.

Fakat Polina ondan istediği şeyi dile getiremeden Aleksay parayı alıp odadan bir çözüm yolu bulacağını söyleyip çıktı.

Aleksay geri döndüğünde kumardan çok daha para kazanıp döndü ve Polinaya bir kahraman gibi yaklaştı fakat Polina o an enkazdan çıkmadı, o enkazda daha çok ezildi.

Tekrar kendini satın alınmış gibi hissetti, "Ben sırf senin için Fransız'ın sadakasını kabul edip gururumu çiğnedim, sense gittin kumardan kazandığın parayla bana caka satıyorsun, beni satın almaya çalışıyorsun" diye düşündü.

O gece Polina bir kere yıkılmadı hem sevdiği hemde nefret ettiği adam onun gururunu çiğnemişti.

Polina parayı Aleksey’e verecek, "Al bu parayı, De Grieux’nün suratına fırlat ve beni bu adamdan, bu aşağılanmadan kurtar" diyecekti. Kendisini tamamen Aleksey’in merhametine ve sevgisine teslim etmişti.

Fakat Aleksay ne onu anladı ne de dinledi. Aleksay tüm meseleyi para sanmıştı fakat onun için mesele gururunu ezdirmesiydi.

Polina Aleksayı o kadar sevmesine rağmen Aleksay'ın da onu çok sevdiğini bilmesine rağmen anlaşılmadığını hissetmesi onun için zaten bir belaydı.

Polina bu yüzden dengesini kaybetti, hayatta onu anlayan değil sadece kullanan veya anlamayan insanlar olduğu için kaybetti.

Adem'in yaratılması ile ilk isyanı başladı. Kendisini üstün gördügü için onun üstünlüğünü reddetti ve herşey böyle başladı.

İnsanlar yavaş yavaş kibir ve kıskançlık duygularını miras aldığında vicdan taşlaşır.

1) Kendini Kandırmak

İnsan bazen kaybedeceğini bile bile bunu hazmedemez ve kabullenmez. Bu gurur değil, daha çok kibirdir. Kendini yenilmez zannetme ile kibir kaybediceğini varsaymaz.

Kibirli insanlar da seytan gibidir. Zeka, güc, mevki gibi gördüğü geçici avantajları ile kendisini üstün sanar. Fakat karakter ve vicdan gibi cevherleri kibirliğinden farketmez ve yavaş yavaş kaybeder.

2) İntikamın Mantıksızlığı

Seytan Tanrıya karşı kaybedeceğini herkesten çok iyi biliyordu. Fakat sadece kendisinin değil Adem'in soyunuda yanında sürüklemek adına ant içti.

Saf kıskançlık ve haset insanı öyle bir boyuta getirir ki, kişi sırf karşısındakine zarar verebilmek için kendi hayatını ve geleceğini yakmayı bile göze alır. "Ben battım, o da batsın" düşüncesinin çıkış noktası burasıdır.

3) Kibir ve Kıskançlığın “İlk Günah Oluşu"

Cinayet,hırsızlık veya yalan bildiğiniz tüm yalanların anaları kibir ve kıskançlıktan doğar. Şeytan ortada hiçbir günah veya kötülük yokken zihnindeki kibir ve kalpteki kıskançlık yüzünden düşmüş oldu.

Kişi günahını ilk önce zihni ile işler daha sonra bunu eylem haline getirir.

Şeytanın evlatlarını tanımak için karanlık ritüellere ya da efsanelere bakmaya gerek yoktur. Onlar, insanın kendi türüne duyduğu merhameti yitirdiği her yerde, kibrin ve kıskançlığın taht kurduğu her zihinde arz-ı endam ederler. İblis’in mirası kanla değil, seçilmiş bir kötülükle devredilir.

İnsan ve hayatı boyunca işlediği günahlar. Bu günahların en büyüğü Tanrısından uzak kalmasıydı. Onunla içten vakit geçirmemek, onu anmamak ve nimetlerimize şükretmemek en büyük günahlarımızdı.

İnsanoğlu değil miyiz? Hepimiz nankörüz. Bizi sevene, sayana, değer verene hep nankör davrandık.

"Çabanın İnsanileştirilmesi"

Çaba diyince sizde bir çelişki oluşmuş olabilir. Fakat benim bahsettiğim çaba kavramı fiziksel bir süreç yerine sevgiden doğan bir emek gibidir.

Tanrının çabası, kendi mutlak gücünü kısıtlaması ile insana alan ve kendini tanıması için ona süreç vermesidir.

“Kusuruz Bir Varlığın Kusurlu ve İnatçı Varlıkla Bağ Kurma Israrı”

İnsana verilen irade ile Tanrı insana seçimler sunar. Onu görür ve ne yaptığını her zaman farkındadır. Fakat isteseydi hepimizi robot gibi emirlere uyan ve iradeye sahip olmayan bir şekilde yaratabilirdi.

Bu yüzden Tanrının çabası burda başlar; O insanı yönlendirmeye ve eğitmeye çalışır, İşte o an insana verdiği “özgür irade” ile sabır teması ortaya çıkar.

“Sessizlik ve Görünmezlik Çabası”

Eğer Tanrı her gün gökyüzünde mucizeler yaratsaydı. İnanc kavramı anlamını yitirirdi. İnsanların da inanmaktan başka çaresi kalmazdı. Fakat gerçek inanç görmeden onun varlığını hissetmektir. Bu yüzden Tanrı sessizliği ve görünmezliği ile insana kendi çabası ile inanma fırsatını verir.

Sonsuz güce sahip bir iradenin “çabasından” söz etmek ilk bakışta bir çelişki gibi görünebilir. Ancak buradaki çaba, bir imkânsızlığı zorlamak değil, özgür bıraktığı yaratımın kendi yıkımına gitmesini izlerken ona müdahale etmeden rehberlik edebilme sabrıdır. Tanrı’nın çabası, gücünü sergilemekte değil, o gücü insanın özgürlüğü adına dizginlemesinde saklıdır.

1) Kütüphane Oda

Seni cok istiyorum…

O kadar güzel ki valla ölsem bile cocuklarima veya gelecek nesil kim varsa bedavaya veririm miras olarak yeter ki evimin 3te 1i sana feda olsun.Söz hepsini okurum.

2) Asçı

Gerçekten ev işlerini yapan birisiyim temizlik falan ama mutfakta yemek yapamıyorum o yüzden instagramda yemek yapan ablalardan birisinu tutarım. Onlara o kadr güveniyorum ki tariflerde ama 25 yaş üstü olucak onlar daha tecrübeli

3)Piyano

Yani hayatımda hiç enstürmana dokunmadım. Müzik dersinden bir ara 1 bile aldım. Müzik ile aram yoktur. Ama o kadar güzel duruyor ki yaşım kaç olursa olsun öğrenirdim.

4)Üniversite okurdum( 4 5 defa)

Ben iş seçmekte çok kararsızım. Param olsaydı her üniversiteden okurdum o bölümü sonra her işi denerdim. Belki param yeter ama ömrüm yetmez. Kimya mühendisliği sonra psikoloji, mülkiye, uluslararası ilişkiler, Fransızca Dili ve Edebiyatı veya Çince fakat hepsine 4 dessk en az 20 yilimi hepsinde 1 yil caliscam desem 5 yilimi toplamda 25 yilimi falan alir yani en az o yüzden bilmiorm.

5)İkinci El Dükkanı

Yemin ederim hem param hemde milleti dolandirma utancim olmasaydi tam güzel iş. Sadece desteğe ihtiyacı olanlara acır kıyak yapardim.

1) LEGALLY BLONDE

İzlediğim en güzel filmlerden olabilir. Zaten yorum olarak yazdım fakat her kızın izlemesi gereken bir film kesinlikle.

2) 10 THİNGS ABOUT YOU

Bu filmi izleyeli baya oldu, bir ara baya popülerdi 2025’in ortalarında galiba o zamanlar ilk defa izlemistim fakat 26’da uygulamada yeni olduğum için sonradan yazmıştım.Fakat etkisini iyi bırakan bir film gerçekten.

3)CONFESSİONS OF A SHOPAHOLIC

Ya bu filmi sevmeyen kisiler biraz daha fazla pek sevilmesede popüler bir filmdi. Fakat ben izlediğimde çok beğenmiştim yani yine etki bırakan samimi bir film.

4) 13 GOING ON 30

Bu filme dayanadım gercekten ve üzerinden kaç ay gecmesine rağmen devam etme çabasina bile girmedim. Herkes severek izlemiş fakat benim uykumu getirdi sağolsn.

Fakat genel olarak 2000 yılların filmlerini gerçekten izlemenizi tavsiye ederim. Bu söylediklerim herkesin bir ara konustuğu filmler, aslında baya vardı fakat ben bu 4’lüyü almak istedim listeye.

Açıklamak bana zor geliyor fakat anlatmak isterim ki çoğu zaman insanlar gölgeleri ile yüzleşmekten kaçınırlar. Etrafımda bulunan en komik,alaycı insanlar aslında her durumun farkında olan insanlardır. Zihinleri kendileri ile yüzleşme konusunda çok sert ve ciddidir fakat insan doğası gereği gerçeklerden kaçmak için çoğunlukla her durumu şakaya bağlama veya ortamda ciddi olmaktan kaçınırlar.

Bu yansıma olayının (psikolojide nasıl bir anlamı var bilmiyorum fakat ben yansıma demek istiyorum.) bireylerin kendilerini genel olarak herkese kanıtlama çabasından dolayı kaynaklandığını düşünüyorum. Örneğin aşağılık kompleksine sahip bir insan kendini yeterisiz hissettiği için ortamlarda daha ön planda veya daha saygı değer konuma ulaşma çabasındadır.

Bu konuya en güzel örnek aslında Dostoyevski'nin yazmış olduğu “Yeraltından Notlar” kitabın konusu tamamen bu değil fakat Yeraltı adamı aşağılık kompleksi ve üstünlük komplesi olarak adlandırdığımız her iki psikolojiksel duruma sahip.Bu olay onu kısır döngüye çekmiş oluyor, maddi olarak konularda daha ezik hissederken, bilgi konularında ego patlaması yaşıyor.

Anlatılması zor fakat ben yansımayı şöyle açıklamak istiyorum; insan aslında kendi karakterini kabul edemediği için (gölgesini diyebiliriz.) Bundan dolayı dışarıya tam tersini yansıtıyor. Örnek olarak kendisini umursamaz diye nitelendirdiğimiz insanlar aslında en kırılgan ruhlara sahip olabiliyor. Bunun sebebi kendilerinin çabuk kırıldığını ve herşeyi umursadığını düşünmemizi istememesidir. Umursamaz görünen birisi kendi gölgesinden yoruldugu için böyle bir savunma uygular.

Aynı şekilde herkes ile iyi anlaşabilen birisi aslında en iki yüzlü insan çıkabiliyor.

Bazen insanları tanımak için sadece onların dışsrıya gösterdiği tavırları anlamak, neden yaptığını sorgulamak. Onlarla yakınlaşmadan tanımanın en iyi ve kolay çözümü oluyor.

Ben bu olayı baya küçükken annem ve babamdan anlamıştım. Bundan dolayı kimin ne olduğu kolay anlaşılıyor. Bu yüzden insanlardan pek hayal kırıklığı yaşamadım, sizle de bunu paylaşmak istedim.

1)Günahların Şahı

Kibir bizi kör eden bir duygudur. Kendimizi en yükseklerde sanıp aşağıdakilere alaycı şekilde bakarız fakat bizden yüksekte olan insanları farketmeyiz.

Kibiri getiren en büyük şey cahilliktir. Kendimizi en iyisi sandığımız konularda aslında cahilliğimiz devreye girer.

İnsanlar kendisinin en iyisi, en bilgini iddia ederken ne kadar kibirli olduklarını anlayabiliriz. Bazı insanlar sahip oldukları egodan bile utanmazlar bunu övünerek bile söylerler. Fakat kibirli bir insan zamanın ezilmiş ve görülmemiş insanlarda oluşur.

2)Gurur ile Kibir Arasındaki İnce Fark

Birey yeri ve zamanında bir tartışmada “Hayır, sen bu konuda bana göre daha az şey biliyorsun” diyebilir kendini savunabilir. Fakat karşıdaki kişiyi aşağılama amacı ile değil kendini savunma ve kendi degerinin farkında olduğu niyeti ile yapmalı.

Gurur karşıdaki insanı aşağılamaz sadece kişi kendine olan saygısını yerini ve sınırını bilir. Kimseden kendisini üstün görmez.

Kibir ise daha yıkıcıdır. Hem kendisini üstün ilan eder. Hemde karşıdaki kişiyi hiç gibi görür. Bu onu kör hale getirir.

Birisi daha yapıcı duygu, diğeri ise daha yıkıcı bir duygudur. Bundan dolayı gururlu biri olabiliriz bunda bir sorun yok fakat kibirli biri olmamız sakıncalıdır.

3)Kibir ile Gelen Sorunlar

Kibir aslında her zaman vardı, soylu insanlarda, zenginlerde, bazı bilgelerde her zaman vardı. Şuan pek değiştiği söylenemez.

Bazı yerlerde okuyorum. Genelde üniversiteye giden öğrenciler bu konudan şikayetçi oluyor ki haklılar.

Profların genelde kendilerini öğrencilerden üstün gördukleri için iyi anlaşamadıklarını falan anlatıyorlardı.

Bence bu zamanlarda aslında en kibirli olan kısım bizden önceki nesil olabiliyor. Bir sonraki nesilde önceki nesil olabilir yani herhangi bir nesilde sorun degil genel bir sorun.

Kişi kendini daha tecrübeli ve deneyimli hissettiği için kendinden küçük veya yeni öğrenen birisini aşağılama ve üstelenme peşinde oluyorlar.

Kibirli insanlar bazen zengin bazen ise bilgi sahibi insanlar olabiliyor. Fakat bazi insanlar hiçbirşeyi bile yokken kibirli biri olabiliyor.

4)Maskelenmiş Kibir (Mükemmeliyetçilik ve Elestirililemezlik)

Kibir her zaman karşımıza börbörlenmek ile çıkmaz. Bazen hatalarımızı kabul etmemek egomuzdan gelir. Kendisinin en iyisi oldugu icin kibirli insan ne hatayı kabullenirkabullenir ne de eleştiriye tahammül edebilir.

“Ben asla hata yapmam", “Senin beni eleştirmeye hakkın bile yok" şeklinde cümleler gizlenmiş bir kibirin göstergesidir.

Unutmayın ki zayıflığı kabul etmek kibirli biri için egosunun zedelenmesidir.

5)Sonuç Olarak?

Kibir için bazen birşeye sahip olmak gerekmez bazen yaşadığımız psikolojik olaylar (zamanında eziklenme) tarzı şeyler yeterli olurken bazen sahip olduğumuz para ve bilgi bizi daha üstün hissettiriyor.

Bazen kibir kendisini en gizlenmiş bir halde bile gösteriyor. Bazen ise birisini ezmeye çalışırken kendisini belli ediyor.

1) İtiraf Edilemeyen Günah

7 Ölümcül Günahta insanlar egosunu, öfkesini veya tembelliğini gururla ve rahatça anlatır. Kıskanç bir insan asla ben kıskanç bir insanım demez.Bunu saklar, çünkü kendisini en iyi o bilidigi için insanların onun kendisinde bir yetersizlik hissine sahip olduğunu anlayacaktır.

Kıskançlık insana haz veya rahatlatma vermez, öfke ile insan rahatlayabilir, oburluk ile anlık haz yaşayabilir fakat kıskançlık insanın içini yiyip bitiren, en karmaşık ve tehlikeli duygulardan birisidir.

2)Kıskançlık ve İmrenme Arasındaki İnce Fark

Kıskançlık başkasının ışığından rahatsız olmaktır, bir zaman sonra o ışığı söndürmeye çalışmaktır. Fakat imrenme insana motivasyon verebilecek bir duygudur. Daha çok “Bende yoksa onda neden var?” sorusu yerine “Onda varsa bende neden olmasın ki?” sorudur. Kişi başkasının ışığından rahatsız olmaz, kendi eksikliğinin farkına varır.

Ben bir ara bir arkadaşımla konuşurken kendisi bana ben “hiç kıskanç insan değilim ya ne gerek var?” demişti. Tamam burayı kabul edebilirim fakat ona kıskanç olmadığımı fakat imrenme duygusunu yaşadığımı söyledim. Kendisi hemen bu duruma itiraz etti. “Ben asla imrenmem.” dedi.

Arkadaşımın biraz olsun yalan attığını anlamıştım. Biraz da yanlış bir şekilde bildiğini. İmrenmek utanılcak bir duygu değil, bundan korkmayın. Her insan imrenebilir, isteyebilir. Bu doğal olarak bir insanlık halidir.

3) Modern Dünya ve Sosyal Medya Boyutu

Bu zamanlar aslında günahlarımızın daha çok ortaya çıktı ve işlediğimiz zaman. Sosyal medya kıskançlık krizleri geçirmenin en iyi alanı olabilir. İnstagram, tiktok gibi platformlar bize sadece insanların ışığını ve başarılarını yansıtıyor. Bu yansıma sonucu ile insanlar ister istemez kıskançlık yaşıyor.

Bizler aslında kendi isteğimiz ile değil sosyal medya algoritması sayesinde bu günahı yaşıyoruz. Bu gibi platformlar bize sadece yetersizlik hissi ve aşağılık kompleksi aşılıyoraşılıyor. Bunun sonucunda kıskanç bir karaktere bürünüyoruz.

4) Sonuç Olarak?

Bu zamanlarda bu duyguyu aşmamıza sağlayabilcek en iyi ve en güzel şey kendi ışığımızı farketmektir. Kıskançlık sadece bizi yıkmaz, karşı tarafıda yıkmaya başlar. Bu hem kendimize hemde etrafımızdaki insanlara zarar verir. O yüzden başkalarının ışığına odaklanmaktansa kendinizdeki ışığımıza odaklanmak daha önemlidir.

Biz başkasının tabağına bakmayı bıraktıktan sonra kendi tabağımızdaki güzel yemekleri sonunda farkedebiliriz.

İmrenmek bir insanlık halidir fakat kıskançlık bir hastalıktır.

Hayatımda her zaman renklere önem verdim ve bazen nesneleri,renkleri veya sayıları insanlarla bağdaştırmaya çalıştım.

Genelde tiktok veya instagram gibi platformlarda günlerin, derslerin ne renk olabilceği konuşuluyordu.Genel olarak hepimiz düşünmüşüzdür bu soruları fakat ben kendimi bildim bileli gri rengini sevmezdim.

Ne bir bunaltıcılığı ne de rahatlatıcılığı vardı.Hem beyazı hem siyahı andırıyordu fakat onlara benzemiyordu da.

Kendisi temizlenmeye çalışan bir siyah mı yoksa kirlenen bir beyaz mıydı?

Gri sanki kararsızlığı ve tarafsızlığı sembolüyordu. Kendisi ne beyaz ne siyahtı. Bu iki uçurum renginin tarafsızıydı.

Bana kalırsa diziler veya kitaplar bu yüzden bize bazen uzak hissettir. Genelde bir baş kahraman olur. Bu kahramanlar çoğu zaman melek gibidir ve kötü kahraman ise çok acımasız olup şeytana pabucunu ters giydirir. Fakat gerçek hayatta bir insan gerçekten bu zihniyette mi?

Düşünen herkes tabiki hayır diyebilir. Bu benim yazdığım ilk yazı ile benzer konu biraz. Dostoyevski bile insanın değişken varlık olduğundan bahseder. Pek haksız sayılmaz. İnsan her zaman kötü olamaz bu imkansızdır. Kötü insan sırf canı istedigi için iyilik, iyi insanda canı istediği için kötülük bile yapabilir. Hiçkimse bunun garantisini veremez. Sadece onu tetikleyecek iki üç etken yeterli bile olucaktır.

Kötülük ve iyilik değişkendir. Bazı insanlar sevdikleri uğruna her kötülüğü yapar fakat yapmış oldukları kötülükler sevdiklerine yaptıkları iyilikleri değiştirmez. Hiç kimse ne doğuştan kötü ne de doğuştan iyi birisi değil.

Bizi biz yapan şey yaşadığımız hem beyaz anılar hem de siyah olayları yaşamamızdı. Bende bunu düşünüyorum. Gri renginin insanlığı temsil ettirdiğini. İnsan küçükken melek gibidir. Çocuk akılı ile kimse bir canlıya zarar verme niyetine girmemiştir. Fakat yaşadığımız olaylar kimi zaman bir ders niteliğindedir. Beyaz rengi ile karıştırır ve o masumluğu biraz da olsa gün geçtikçe kaybederiz.

Feriha ilk yalanını Emir'den bile önce söyler, aslında Feriha ailesinden veya yaşadığı yoksulluktan çok Feriha yaşadığı diğer kimliğinden utanır.

Feriha’nın birbirinden uzak ve zıt kalan iki hayata sahiptir.Bu iki hayatın birbirine olan keskin uçurumu yüzünden Feriha, birden fazla kimlik oluşturur.

Aile hayatında geleneklere sahip çıkan, ataerkil sisteme sahip bir aile hayatı yaşar. Ne yaparsa yapsın ilkokul terk olan ikizi Mehmet’in bile evde sözü daha çok geçer. Feriha bu sisteme pek ses çıkarmamış, hatta kimi zaman kendisine her zaman kötü,sinirli ve agresif davranan kardeşine ses etmemiştir. Kendisi ataerkil bir aile yapısında kabullenilmek için çaba sarf eden bir kız çocuğudur. Feriha'nın insanlardan sakladığı gölge kimliği herkese boyun eğme ve kanıtlama çabasında olan bir Feriha'dır.

Üniversite hayatı daha farklıdır. Kazandığı üniversite özel okul olduğu için daha çok üst sınıflardan oluşur.Feriha bu insanlara pek uzak değildir. Hayatını daha güzel kılmak ve yaşadığı baskılardan kurtulmak isterken yalanlara istemsizce söyler. Fakat bu yalanlar onu daha mutlu kılmaktansa baskı altında bırakır.

1) “Persona”(Maske) ve Gölge Çatışması

Feriha aslında söylediği yalanlar ile sadece gölgesinden çekinmez ayrı olarak ideal benliğini maske gibi kullanır. Feriha üniversitede daha umursamaz, daha güçlü, kimseye kendisini kanıtlama çabasına girmeyen kişi olurken kapıcı dairesinde ailesi tarafından kabullenme çabasına giren, sessiz, duygusal kimliğe sahiptir. Bu kimlikler arasında sadece sınıfsal fark yoktur. Birbirinden tamamen farklı zıt karakterleri oynar. Bu çatışmalar içerisinde Feriha asla mutlu olmaz. Her iki hayatınıda birbirinden gizler. Fakat bu iki hayatında kendisine uyum sağlamadığını bilen taraf yine Feriha'dır.

Sonuç olarak Feriha ne yalanları ile ne de gerçekleri ile mutluluğuna kavuşabildi

​"Kendi gerçeğinizle yüzleşmekten kaçınmak için insanlar her türlü saçmalığı yapabilirler. İnsan, ışık figürleri hayal ederek değil, karanlığı bilinçli hale getirerek aydınlanır."

Fakat matematik sorularını veya okuma yazma gibi şeyleri öğrenirken o soruların mantığını kavramaya çalışırız. Aslında bireyin en zorlu okul hayatı 1 ve 2. Sınıfta başlar. Okul hayatımızın başlarında ezberden çok mantık ile hareket eder,anlamaya çalışırız.

O ilkokul sıralarımızda çok zorlandık, sadece iki elmanın yanına iki elma daha eklenirse sorusunu cevaplayabilmek için mantığımızı ne kadar zorladık. En sonunda yavaş yavaş cevaplara alıştık.

Fakat ilkokul dönemlerimizi geride bırakalı yıllar oldu. Bu zamanlarda hala o küçük matematik problemlerini çözerken hangi sistem devreye giriyor?

2+2,15+2,19-9 gibi soruların cevaplarını mantığımız ile mi yoksa bu problemler ile sürekli karşılaştığımız için ezber sistemimiz ile mi cevaplıyoruz?

Bu sorunun cevabı iki farklı bakış açısındanda aynıdır. Biz bazı soruları başlarda mantığımız ile kavrarız ve öğreniriz. Kısmen cevabı verirken mantığını bildiğimiz için kolaylıkla cevaplarız. Öğrendiğimiz her bilgiyi kavradığımız her mantığı sürekli tekrarladiktan sonra insan zihni sorgulamayı ve düşünmeyi bırakır ve cevabı hazır bir şekilde sunar. Buna psikolojide “otomatizasyon” denir

Fakat işlem yükü arttıkça hazır cevap vermemiz zorlaşır. 2636 sayısını 4’e bölmek için zihnimiz ezberi kenara bırakır ve kolay problemlerde kullandığı mantık ile çözmeye başlar. İşlem yükünün fazla olduğu ve daha az karşılaştığımız bir probleme denk gelince kişi ezber sisteminden çok mantığı ile yürür.

Öncelikle neden geride kaldığımızı anlayabilmek için en zirve dönemlerimizi incelememiz gerekir. 8. Ve 13. Yüzyıllar arası İslam dünyası bilim,astronomi,felsefenin ve tıbbın merkeziydi.

O dönemlerde İslam Bilim Adamları İslam'ın akılcılık harektine önem verirdi.Bağdat'ta bulunan Beytü-l Hikme gibi yerlerde Aristo ve Platon gibi zamanın bilgelerinin eserlerini okur ve arapçaya çevrilirdi.Bu çeviriler üzerine müslümanlar yabancı bilimleri öğrenirdi.

Orta Çağ Döneminde çoğu bilim adamı hem müslüman hem dindardı.Birunu,Harezmi,İbn-i Sina ve Farabi gibi isimler örnek verilebilir.

Kur'an-ı Kerim’de sorgulamak ve mantıkla hareket etmek daha fazla görülebilir.

• ​"...De ki: Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu? Doğrusu ancak akıl sahipleri bunları hakkıyla düşünür." (Zümer Suresi 9. Ayet)

• ​"...Allah, pisliği (huzursuzluğu, rezilliği) akıllarını kullanmayanların üzerine bırakır."(Yunus Suresi 100. Ayet)

Her iki ayettede Allah akıl etmeyenin(düşünmeyen insanın) her zaman geri kalcağını net şekilde savunur. Bundan dolayı felsefe diger bilimlere göre daha önemli görülürdü. Müslümanlar bu çağrıyı başlarda doğru anlamış olsada ileriki zamanlarda bu mesajlar tamamen yanlış anlaşılacaktı.

2) İçsel Çatışma

İslam Dünyası dışarıdan herhangi bir darbeden değil, bir fikir çatışması ile gerilemeye başlamıştır.

Bu tartışma Aristo'nun bir eserinin çevirisi ile başladı.8. Ve 11. Yüzyıllar arası Aristo,Platon gibi Antik Yunan Filozoflarının eserleri arapçaya çevrilince büyük bir ”Meşşailik" adlı akımı başladı. Bu akımların öncüsü Gazzali ve İbn-i Sina gibi önemli isimlerdi.

Onlar şunu savunuyordu;

Felsefe ile din aynı hakikati savunur. Din gerçeği hikayelerle, olaylarla ulaştırırken, felsefe ise akıl,irade ve düşünme ile ulaştırır.

Gazzali;

“İnsan aklı sınırlıdır,eğer aklı serbest bırakırsan felsefe bataklığına düşer.Evrenin düzenini,Tanrıyı saf aklın ile çözümlemeye çalışırsan hata yaparsın,inancını kaybedersin"

şeklinde düşünürken İbn-i Rüşd;

“Tam tersine, eğer ki fazla sorgulmaz kendi aklımızı kısıtlarsak hakikate ulaşmamız daha zor olur. Gerçek özgürlük akıl özgürlüğüdür. Sorgulamaktan korkmamak gerekir"

Bu düşünceler ile tartışma daha büyüdü ve İbn-i Rüsd, Gazzali'nin yazmış olduğu “Filizofların Tutarsızlığı” adlı kitabı üzerine “Tutarsızlığın Tutarsızlığı” adlı kitap yazmıştır.

Ancak bu durum toplumda bir paniğe sebep oldu. İnsanlar felsefeyi tehlikeli ve dinden uzaklaştırıcak bir ilim gibi görmeye başladı. Bu düşünceler yavaş yavaş yayıldı.Her iki isimde felsefeyi önemli görürken halk bir an yanlış teşhis ile felsefeyi yok etti.

3) Dışsal ve Ekonomik Nedenler (Dünyanın Değişmesi ile)

Bilginin zayıflık sanıldığı zamanlarda Batı Dünyası İslam'ın emrettiklerini (akılcılığı) benimsedi. Bilimde ekonomide ve siyasi olarak öne geçmeleri pek uzun sürmedi. Hatta Batı Dünyası İbn-i Rüsd’ün düşüncelerine önem verdiler ve düşünmenin onları dinden çıkartmayacaklarını savundular.

Daha sonra Batı Dünyası kaynakların bol olduğu yerlere (Afrika,Arap Yarımadası gibi) önemli kaynaklara sahip bölgeleri işgal ettiler. Önce yerel halkın kaynaklarını,topraklarını daha sonra ise insan haklarını ellerinden aldılar.

Şuan müslüman insan sayısı 2 milyar ve bunlardan sadece 600 milyonu çocuk fakat bu 600 milyon çocuktan neredeyse 200 milyon çocuk kesin olarak gitmiyor fakat kesinliği tartışılır değil mi?

10 müslüman çocuktan muhtemelen sadece 3 tanesi normal sartlarda okuyabilirken kimisi kötü sartlarda kimisi ise hiç okuyamıyor neredeyse ve bu yapılan suçtur. Okulların bombalanması, müslüman devletlerin yönetimine el atmak, kız çocuklarını okutmamak, Afrika'da insanları köleleştirmek sadece suçtur. Müslümanlar bu zamanda okumuyor değil, okuyamıyor.Çok uzak değiliz onlarla aramızda mesafe uzaklığı değil, hayat farkı daha çok.

Avrupa'da başlayan Anti-Semitizm ile Yahudiler uzun süreli baskılara dayanamamış,göç etme kararı almıstır.Siyonizm’in temel mantığı Yahudilerin devlet sahibi olmasıdır, fakat Ortodoks Yahudileri bu fikire karşı çıkmıştır.

Bunun sebebi Tevrat'ta yahudilerin siyasi,askeri,ekonomin güce sahip olmaları gerekmiyordu.Kutsal topraklara dönüş ancak Mesih geldiğinde gerçekleşebilceği düşünülüyordu. Ortodoks Yahudileri bu fikiri tamamen reddetmiş, Allah'ın işine karışmayı günah olarak saymışlarıdır.

Siyonizm’in Kurucusu olarak anılan Theodor Herzl ve arkadaşları pek dindar değillerdi. Milletlerinin daha fazla baskı zulüm görmemesi için devlet kurmayı gerekli olarak görmüşlerdir.

1900’LER İLE İLK GİRİŞİMLER

1)Büyük Göç

1882 yılında Rusya’da Çar ll. Aleksandr’ın suikasta uğraması ile yahudilee sorumlu tutuldu ve Yahudilere yönelik baskılar,katliamlar yapıldı.(Bu katliam Pogrom olarak adlandırılıyor)Bu sebeplerden dolayı yaklaşık 25/35 bin arası Yahudi Osmanlı’nın Filistin bölgesine göç etti, 1882-1900'a kadar Osmanlı çatısı altında kaldılar.

Daha sonra Osmanlı Devleti bu plansız göçlerden rahatsız olmuş, yahudilerin belirli bir bölgede toplanmasından şüphelenmiştir. ll. Abdülhamid bölgenin ileride bir isyana sahip olmaması için belirli fermanlar çıkarmıştır. Bu fermanlar Filistin'e topluca yerleşmeyi ve toprak satın almak üzerine yahudiler için belirli yasaklamalar getirmişti.

Fakat fermanlara rağmen yahudiler rüşvetler ve Avrupa’da yaşayan zengin Yahudi Ailelerinin desteği ile (Rothchild ailesi gibi) Araplardan gizlice yüksek paralarla büyük arsalar almışlardır. Ayrıca Osmanlı'nın son dönemleri olduğu için boşluklardan yararlanmışlardır.

2)Osmanlı'dan Toprak Talebi

1900 yıllarında Siyonizm'in başı olan Theoder Herzl, Osmanlı Padişahı olan ll. Abdülhamid’e karşı bir teklif yapar.O dönemlerde çok fazla dış borca sahip olan Osmanlı için yapılan teklifte; Dış Borçlarının ödenmesi vaadiyle Filistin’den özerk bir toprak talep edilir. Fakat ll. Abdülhamid kesin bir dille bu teklifi reddeder.

3) l. Dünya Savaşı ve Osmanlı’nın Parçalanması

Milliyetçilik akımı ile birden fazla imparatorluk zarar görmüştür. Bunlardan birisi Osmanlı İmparatorluğu olmuş, ve çok fazla toprak kaybetmiştir. İngilizlerin,Arapları kışkırtması ile Osmanlı'ya karşı büyük bir isyan başlamıştır.Bu isyan ile birçok toprak kaybedilmiş,Araplar kendi devletlerini kurmuştur.Osmanlı’nın bölgeye olan hakimiyetini kaybetmesi ile Osmanlı geri çekilmiştir. Filistin'de de İngiliz Manda (Sömürge)Yönetimi hakim olmuştur.

4)Balfour Deklarasyonu ve Kitlesel Göçler

(1917-1940)

İngiltere’nin Filistin'de Yahudi Devleti kurulmasını destekleyeceğini resmi olarak açıklaması ile (Balfour Deklarasyonu) Filistin'e olan göçler artmaya başlar.

5) ll. Dünya Savaşı ve BM Paylaşım Konseyi

Avrupa’da gerçekleşen Yahudi Soykırımı (Holokost'un) yaşanması ile Yahudi Devletinin kurulması desteği tamamen zirveye ulaşır. Bununla beraber İngilizler çözümsüz kalmış ve Birleşmiş Milletler’e konuyu devreder.

BM Konsey sonucu olarak Filistin'i ikiye bölüp bir kısımda İsrail Devlet'inin kurulmasını Kudüs'ün ise her iki din için önemli olduğundan Uluslararası Kutsal Bölge olarak tarafsız kısımda kalınması için teklif verilir, Yahudiler bunu kabul ederken, Araplar bu teklifi hakli olarak reddetmiştir.

ISRAIL'İN KURULUŞU

İngilizler'in aradan cekilmesiyle bağımsızlık ilanı ile 1948’de Yahudi Devleti kurulur.Bu durumda Arapların rahatsızlığından savaşlar gercekleşir ve İsrail Devleti galip gelir. İsrail BM’nin verdiği tekliften daha çok toprak gasp/işgal ederek topraklarını daha fazla genişletir.Bundan dolayı birçok Filistinli mülteci konumuna düşer.

Filistin Halkı ve Savaş

1948’den yana Filistin halkı evlerinden silah zoru ile çıkarıldı ve tek gecede tüm varlıklarını kaybettiler.Bu durum sadece günümüzde değil yüzyıldır devam eden bir süreç.İsrail Devletinin sorunu kurulmasından çok işlediği insan hakları suçları ve izlediği politikadır.

KAYNAKÇA

İsrail'in “Yerleşimci” Politikası ve Filistin'e Yansımaları:Gazze Saldırıları (DergiPark) Veysel BABAHANOGLU

Anasay Dergisi; İsrail'in Devletinin Kuruluşunda Theodor Herzl ve Siyonizm (Habip TOKGÖZ)

Mizah insanı güldürmek içindir, bir kesimi güldürüp diğer kesimin hassas noktasına vurmak için değil.

Ne İncil ne de Kur'an aşağılanabilir ben yahudiliği sevmesem bile Tevrat'ın iki üç mizah yapan elemanın ağzında alay konusu olmasını istemem bu bir değerdir, kişi dinini kalbi ile seçer ona önem verdiği için insan ruhu seçtiği din ile bütünleşir, Tanrıya inanmayan birisi düşündüğu tüm fikirleri ile bir ateizmi temsil eder. İslam'a inanan birisi düşünceleri ile ruh hali ile İslamı temsil eder. Aynı şekilde bir Hristiyan veya Yahudi, bu durumun ortak özellikleri birey kendi dini ile bütünleşir,dini ruhu için bir değer taşır.

Bu değerler bir mizah konusu olamaz, tarih bize her zaman inandığımız şeyler için savaşmamızı onlar için cesaretli olmamızı gösterir.

Bu inandığımız değerler her zaman din olması gerekmez kimi zaman cinsiyet eşitliği olur, kimi zaman sınıfsal esitlik.

Mizah toplumu bir arada tutmak için varsa herkesin farklı görüşlere sahip olduğu konular üzerinden şaka yapılmaması gerekir o zaman değil mi?

Ayrıca siyaset üzerinden pek şaka yapılmasını doğru bulmuyorum gerçekten ciddiyet isteyen konular, (siyaset üzerine yapılan şakayı bilmiyorum) fakat aşağılama ve ağır eleştiri içermediği sürece pek sorun olucağını düşünmüyorum.

Fakat ben kim olursa olsun Cumhurbaşkanları ile dalga geçilmesini pek hoş bulmuyorum. Yaptıkları iş gerçekten zor ve ayrıca ne yapılırsa yapılsın belirli bir kesime asla yaranmazlar, tarihe bakarsak fikrim pek yanlış sayılmaz. Şuan geçmişe baktığımda (hangi lider/savaşçı olduğu farketmez) “Ne güzel başarılara sahip neredeyse tüm dönüm ve kırılma noktalarını kendisi başarmış ” diyorum. Fakat dönemin insanları başarılardan çok kendi çıkarlarına göre hareket etmediği için sevmiyorlar. Senaryo tanıdık değil mi? Hala günümüzde bu sorun devam ediyor bu durum kesinlikle Türklere özgü değil kesinlikle evrensel bir sorun.

Ben bu konularda Çin ve Kuzey Kore gibi ülkelere çok hak veriyorum ne kadar diktatör bir düşünce yapılarına sahip olsalarda değerlerine sahip çıkıyorlar.

Konu hiçbir zaman mizah olmadı,sorun mizahın insani değerlere el uzatması. Sizin için bu durumlarda mizah insanı bir arada tutma aracı gibi olabilir fakat bu konular üzerinden mizah yapmak toplumu ayrıştırmak amacıdır.

​Of, bu aralar herkes kendini bir şey sanıyor ve ben dayanamıyorum. İnsanların Regina ve Maddy gibi karakterleri repostlamaları ayrı bir komik. Neyse, bunun gibi repostlara sahip kızların genelde kendi siparişlerini bile adamakıllı söyleyecek cesaretleri olmaz ya; işte anladınız, biraz basit insanlar. Diziyi, filmi sevebilirler, orada sorun yok; fakat zorba insanların yüceltilmesi çok komik.

​2) En son ilkokulda kitap okumuş insan özgüveni

​Lütfen bir konu hakkında ne fikriniz ne de düşünceniz olsun. Genelde okumamış, bilgisiz insan kadar yüksek özgüvenli biri yoktur. Tamam, öznel fikir belirtebilirsin fakat tarih, siyaset gibi belgelere dayanan konularda konuşma 🙏🏿 Yani bilmiyorum, bu insanların özgüveni sinir bozuyor. Daha geçenlerde konuşuyorum; siyaset hakkında beni eleştiren insan sadece ilkokulda kitap okumuş ve bana bir şey bilmediğimi iddia ediyor. 🤔 Hmm tamam kral, haber edersin. Ben zaten okuduğum tüm belgeleri eğlencesine okudum, sırf hobi olsun diye araştırmalar yaptım. Hmm, tamam.

​3) Duygusal zekası düşük insanlar

​Anlatmaya gerek yok; insan olanda vicdan olur fakat bilin bakalım hangi ırkta yok.

​4) Genel egoistler

​Şeytan bir, bunlar iki. Zaten genel olarak ortak özellikleri kibir. Ayrıca bu egoistlerin zeka seviyelerinin yüksek olduğunu da görmedim. Genel olarak yüksek kibir ve ego cahillikten kaynaklanır; ama gerçekten samimi bir ortamınız varsa bu tiplemeler ile çok fena dalga geçilir.

​5) Yahudiler

​Hayatımın tüm sorunlarını onlara borçluyum, teşekkür ederim. Gözüm açık bile olsa güvenmem, öyle bir meselesiniz benim için. 💜

​6) Sınıfsal fark

​Hangi milletvekili orta gelirli veya düşük gelirli bir ailede yaşadı? 🤣 Bir de bizim için karar alma peşindeler. 👏🏿 Çok zekice bir sistem! Allah bu sisteme kısa bir ömür versin inşallah.

​7) Bir insandan nefret edenler veya birisinin arkasından sürekli konuşanlar

​Kardeşim, kendinize sigortalı bir iş bulun ya! Yani evet, kimisinin arkasından bazen konuşmak gerekiyor ama sürekli olmaz. Bir olur, iki olur, tamam; sonra dönersin kendi hayatına.

​8) "Özgüvenliyim" diye saygısızlaşan ve patavatsızlaşan insanlar

​Bu insanlar kadar aşağılık insan görmedim. İçten içe kesinlikle kendilerini insanlara kanıtlama çabasındalar. Hayatınızda bu insanlar asla bulunmasın, varsa da hemen çıkarın. Hiç yaşamadım fakat öyle insanlar tanıdığım için biliyorum. Hiç yakın olmadığım için hayatımda bu sorunu yaşamadım, şükür.

​9) Meraklı olmayan insanlar

​Çok merak ediyorum nasıl yaşadıklarını. Ben asla duramıyorum; “Nasıl, ne için?” diye sormazsam ölürüm. Çok meraklı bir insanım. Genel olarak mesela kimi zaman insanların hayatlarını falan düşünüyorum; ailesi nasıldır acaba ya da sevmediği şeyler nedir, geçmişte neler yaşadı?

​Okulda ayrı dert; düz formül ezberlemek bana imkansız bir olay gibi geliyor. Bazen meraktan, işlediğimiz konuyu çok merak ediyorum. "Kim bulmuş da bu formülü yazmış?" diyerek gidip onun hakkında 10-15 dakika video izliyorum. Gerçekten çok zor. Tarih gibi bir alana merakımdan dolayı da çok araştırma yapıyorum, en büyük hobim olabilir. Yani merak edip düşünmek, araştırmak falan... Bazen boş durmak istiyorum, düşünmek istemiyorum ama genel olarak arkadaşlarımla konuşurken bile kafam "Acaba bu dönemde ne yaşandı?", "Şu savaşta asıl kaybeden kimdi?" diye kayıyor, arkadaşlarımı dinleyemiyorum.

​10) Araplar

​Bu garip olabilir fakat milliyetçilik akımından dolayı Osmanlıdan ayrılmaları beni bile kırdı; fakat onlar da hatalarının farkındalar. Ne kadar tarihlerini beğensem de veya dillerine merakım olsa da keşke yapmasalardı.

Bu arada cok yazim yanlisim vardi geminiye duzelttim hak yemeyim 😭