Boobies

Lykele Muus — Mon, 24 Aug 2026 17:42:32 GMT

Als iemand mij vraagt: ben jij een borsten- of een billenman - dit is trouwens meestal een man die graag over seks wil praten - dan denk ik aan het sproetenstelsel van A., de dunne gouden kettingen van L., die als dwarrelende slingers in de gleuf tussen haar borsten verdwenen, de zachte haartjes van AW. rond haar tepelhof, de structuur van huid, de duizenden kleuren van tepels, zo uniek als vingerafdrukken, het gevoel in je hand en de smaak van pareltjes zweet, en eerlijk gezegd toch ook aan het deinen en het dansen tijdens het neuken, als hula-girls op je hoedenplank, of liggend als pudding op een schoteltje - en dan aan mannen die over borsten schrijven, zoals ik nu doe, en de passage die ik ooit ergens las: Cassandra woke up to the rays of the sun streaming through the slats on her blinds, cascading over her naked chest. She stretched, her breasts lifting with her arms as she greeted the sun. She rolled out of bed and put on a shirt, her nipples prominently showing through the thin fabric. She breasted boobily to the stairs, and titted downwards - en dan moet ik lachen omdat dit zó waar is, we kunnen onze geilheid niet verbergen, omdat onze fantasie explodeert van alles dat verborgen blijft, misschien wel het mooiste moment van het spel der liefde is de onthulling van een nieuw paar borsten, al die ingeloste mystiek en al die details, het mag niet altijd, maar je raakt niet uitgekeken, je voelt overal blijdschap, en als dat niet wenselijk is denk ik aan mijn moeder, ja natuurlijk, en dan ook aan de borsten van mijn beste vriendin, die spoedig verwijderd zullen worden, de borsten van mijn ex waar mijn dochter uit dronk, voor wie ik ooit bh’s zal kopen, omdat ik een vader wil zijn die ‘dat soort zaken’ niet allemaal aan moeders overlaat, hoe mensen ouder worden en veranderen en ook je lichaam van vorm verandert, hoe je oren maar door blijven groeien en dat er opeens meterslange haren uit je schouders komen, hoe de schoonheid van de jaren zich perfect weerspiegelt in borsten en hoe je de naderende ouderdom juist zo ver mogelijk van je billen vandaan probeert te crossfitten, omdat borsten karakter hebben en karakter geven en alleen bij jou passen en dat een kont toch eigenlijk niet veel meer is dan een draagbare poef, en dan denk ik opeens aan de haren op mijn eigen billen, misschien wel het domste deel van mijn lichaam, het verval na een maand niet sporten, dat vrouwen het misschien net zo goed betreuren dat borsten soms gaan hangen en dat niemand ze er ooit van zal kunnen overtuigen dat borsten daar niet minder mooi van worden en dat er uit borsten tenminste geen scheten komen, en dan wrijf ik over mijn kin, knijp mijn ogen samen alsof ik al maanden geen seks meer heb gehad en antwoord: het hangt heel erg van de persoon af.