uyuyamadığım uykunun ihtiyacından mı?

omuzlarımın ağrısı masanın başında kambur durmamdan mı

hissetmek için ertelediğim duygulardan mı?

boğazımın ağrısı soğuk soğuk içtiğim sulardan mı

susup yuttuğum, konuşamadığım o cümlelerden mi?

başımın ağrısı dinlediğim müziklerden mi

başkalarının sözlerini kendi düşüncelerim bellememden mi?

bilmiyorum.

şarkı önerisi: citizen soldier - devil inside

(remedios varo ile ilgili olan yazı için tıklayabilirsiniz)

tam adı mary leonora carrington, sürrealist bir ressam ve aynı zamanda yazardı. bunun yanında meksika’daki kadın özgürleşme hareketinin kurucu üyelerinden biriydi. diğer yanlarının yansımalarını görsek de bu yazıda ressam yanıyla ilgileneceğiz.

ailesi katolikti ve gotik tarzı bir malikane olan crookhey hall’da yaşıyorlardı, bu malikane hayal gücünü büyük ölçüde etkilemişti.

ailesinin onun sanat kariyerine olan bakışı farklılıklar içeriyordu. babası carrigton’nın sanat kariyerine karşı çıkıyordu ancak annesi onu bu konuda teşvik ediyordu. hatta annesinin kendisine verdiği herbert read’in “sürrealizm” adlı kitabı sayesinde sürrealizm ile tanışmıştı.

sanatının ana akımı sürrealizm olsa da sadece sürrealizme sıkıştırmak onun sanatına haksızlık olur. onun sanatı kadın, göçmenlik, ruhsal hastalıklar, manevi arayışlar gibi konular çevresinde şekillenmişti.

resimlerine baktığımızda dejavu hissi yaşamanız ya da rahatsızlık hissi duymanız mümkün. bunun nedeni resimlerinde genellikle garip yaratıklar, ıssız mekanlar kullanmasıdır.

bunların yanında carrington’nın mutfaklara ayrı bir ilgisi olduğu biliniyordu, ona göre mutfaklar gizemli ve görünmeyen dünyalara uzanan hikayeler ile dolu bir yerdi. onun için resim yapmak yemek yapmaya da benziyordu aynı zamanda. onun mutfaklara hissettiği hissi biz sanatına bakarken hissediyorduk. gizemlli ve hikayeler ile dolu…

leonora carrington’nın bazı eserleri:

mesela bu resimi varo’nun resimlerine benzettim.

bunu da aynı şekilde benzettim.

bu sanatçımız da bu şekildeydi, umarım okurken keyif almışsınızdır! teşekkürler okuduğunuz için.

kaynakça:

https://www.wikiart.org/en/leonora-carrington/all-works#!#filterName:all-paintings-chronologically,resultType:masonry

https://www.worldofinteriors.com/story/leonora-carrington-surreal-spaces

yukarıdaki resmi gördüm ve çok hoşuma gitti. amacım ressamı tanıtmak değildi aslında sadece eseri anlatmak ve kendimden bir şeyler katmak istiyordum ancak neredeyse hiç kaynak bulamadım -maalesef şaşırmayacağınız üzere- bu esere. o yüzden bu ressamı sizinle paylaşmak istedim. kendisi adına bulduğum kaynaklar yine az ama bulduğum kadarıyla size aktarmak istiyorum. umarım en az benim kadar hoşunuza gider kendisi ve eserleri.

remedios varo 20. yüzyılın ilk yarısında tanınmış bir sürrealist ressamdı. sürrealist eserler genelde göze çarpar ve farklı gelir ama varo’nun eserlerinin ayırt edici özellikleri vardı.

bu ayırt edici özelliklerin en önemlisi kendi o özgün tarzı ile o dönemin erkek egemen sanat dünyasına meydan okumasıydı.

bu özgün tarzının temellerini ise hem çocukluğunda hem de yetişkinliğinde yaptığı sık sık ülke değişimleri, çocukluk ve ergenlik dönemleri, çocukken çokça okuduğu fantastik kitaplar oluşturuyordu.

mühendis olan babası, varo’nun küçük yaşta potansiyelini fark etmişti ve teknik çizim bilgilerini geliştirmesinde öncü olmuştu. annesinin ise dindar olması onun sanatını ve kendisini manevi açıdan etkilemişti. sanatını bu iki yönden harmanlamıştı. sürrealizmi ise iç dünyasını yansıtabilecek bir araç olarak görmüştü.

gizemli varlıklar, ütopik nesneler sanatında bir araya geliyordu. ana tema olarak mistisizmi ve okültizmden besleniyordu. rüya dünyası ile gerçek dünya aynı olduğunu düşüyordu.

bu ana temaların yanında kendisi bir feministi. feminist olması sanatına da yansıyordu. o dönemin erkek egemen dünyasını reddediyordu.

bu bakış açısının bir yansıması olarak eserlerinde sık sık dış dünyadan gizlenmiş, izole mekanlarda bulunan kadın figürleriyle karşılaşırız.

bir başka motif ise hilaldir. bu unsur hem kadın olmasının hem de kendi o içe dönük tarafının bir simgesidir.

bunların yanında varo kendini kediyle özdeştirmişti o yüzden resimlerinde kedi figürünü görmemiz de mümkün.

varo’nun sanatında mistik ögelerin yanında bilimsel ögelerde önemli yer tutuyordu. o sanatında mistik, bilim ve kadını bir araya getiriyordu. bu bir nevi onun imzası niteliğindeydi.

remedios varo’nun bazı eserleri:

umarım beğenmişsinizdir, okuduğunuz için teşekkür ederim!

kaynakça:

https://www.wikiart.org/en/remedios-varo

https://www.christies.com/en/stories/ten-things-to-know-about-remedios-varo-1bd7c9dd53c74b0a88f1c820a74fbfaf

https://www.maramarietta.com/the-arts/painting-drawing-sculpture/artists-p-w/varo/

en azından başta öyleydim

her kutu başta boş olur, değil mi?

ne ile dolduracağın belirler ne kutusu olacağını

ya da değerini

dolmaya başlıyorum farklı şeylerle

ayıramıyorum ne kutusu olduğumu

oyuncak, kıyafet, kitap ve daha birçok kutu

değilim ama bunlardan hiçbiri

hepsinden var bende

içimde her şeyden varsa sanırım bir çöp kutusuyum

çeşitlilik değil karmaşa çünkü içimdekiler

bu beni bir çöp

değerimi de bir hiç yapar

sanırım?

şarkı önerisi: poppy - bruised sky

sonunda toprağa ekildim hatta can suyum da verildi. rahatladım biraz. ama burası çok sessiz. beni yalnız bırakmamak için kafamda sesler belirmeye başladı sanırım. bana diyorlar ki:

-ne tohumu olduğunu biliyor musun?

-hayır, bilmiyorum.

-ya kötü bir meyveysen?

- kötü meyve yoktur ki.

-ya beğenmezsen olacağın meyveyi? sana neden sorulmadı ne istediğin?

duraksıyorum, cevap veremiyorum. sahiden neden bana sorulmadı dahası neden bana söylenmedi ne olduğum? üzülüyorum. büyümek istememeye başlıyorum. bu kadar merak ve heveslenmeye ne olucak?

suyum veriliyor tekrar ama o suyu emmek istemiyorum. en azından bir tohum olduğumu bilerek böyle kalayım diye düşünüyorum. daha kötüsü olma ihtimali varken neden elimdekiyle yetinmeyeyim ki?

bakımımı yapmaya devam ediyorlar. hem de en iyi malzemelerle. hissediyorum etrafımdaki toprak zenginleşiyor, nemleniyor ama işte istemiyorum hiçbirini. aklıma girdi bir kere bu düşünce.

zaman ilerliyor. etrafımdaki su kuruyor. biraz korkuyorum. kafamdaki sesler de sanki beni yalnız bırakmaya başladı.

neler oluyor? kuruyorum, çürüyorum. filiz vermediğim için suyumu vermeyi de kestiler. çürümek istememiştim. sadece ne olduğumu bilerek kalmak istemiştim. bir tohum olarak.

şarkı önerisi: asking alexandria - the lost souls

hissetmiyorum

kızıyorum

ya da hepsini beraber hissediyorum

düşünüyorum

takılıyorum

düşüyorum

ayağa kalkmaya çalışıyorum

seviyorum

sevmiyorum

bilmiyorum

kendimi anlamaya çalışıyorum

şarkı önerisi: nirvana - lithium

on üç-on dört yaşlarında dekoratif sanatlar okuluna gidiyordu. on yedi yaşında bir güzel sanatlar okuluna girmeye çalıştı, üç denemenin sonucunda reddedildi. bunun üzerine ertesi yıl geçimini sağlamak için dekoratif taş ustası olarak çalışmaya başladı.

kız kardeşi marie 1862’de hayata gözlerini yumdu ve bu rodin’i çok etkiledi. bunun üzerine kiliseye katıldı ancak kilisenin kurucusu rodin’in yeteneğini fark etti, kilise için uygunsuzluğunu sezdi ve onu heykeltıraş konusunda teşvik etti.

1864’te rodin, terzi olan rose beuret ile tanıştı. rodin’nin ileride hayat arkadaşı olacaktı fakat rodin’nin ölümünden birkaç hafta önce evlenebildiler.

rodin’nin hayatında önemli bir yere sahip olan başka bir kadın daha vardı. ona ilerde değineceğiz.

rodin heykeltıraş olarak çalışmaya başlamıştı. ilk atölyesini tutmuş ve burada gerçek boyutlu bir insan bedeni çalışması yapmıştı. bu eseri tamamladıktan sonra “age of bronz” adı verdiği bronz heykeline başlamıştı.

eserin gerçekliği büyük bir tepki yaratmış, geleneksel eserlerden farklı olması da dikkat çekmişti. hatta canlı bir modelden kalıp alınarak yapıldığı düşünülmüştü.

bu tartışmalar ve paris’teki salon sergisi’nde sergilenen age of bronz adlı eseri rodin’nin ünlenmesine yol açmıştı.

otuz beş yaşına gelen rodin’nin hala kişisel olarak ifade edici bir üslubu yoktu. italya’ya gitti. michelangelo ve donatello’nun ilhamı, üslubuna katkı sağladı.

bir süre sonra paris’e geri döndü. birçok yarışmayı ve teklifi reddetti ancak paris belediye binası için heykel yapma siparişini kabul etti. bu arada hala kişisel tarzını keşfetmeye devam ediyordu. “saint john the baptist preaching” adlı eseriyle ününü pekiştirdi.

rodin kişisel sanatını daha yeni yeni ortaya çıkarıyordu. bu sırada gelecekteki dekoratif sanatlar müzesi için bronz bir kapı yapması için devletten sipariş aldı. bu bronz kapı en büyük eseri olacaktı. 1884’te sipariş edilmiş olsa da 1917’ye kadar -ölümüne kadar- tamamlanmamış şekilde kaldı. ölümünden sonra devam edildi. temasını dante’nin ilahi komedya’sından esinlenmişti. “the gates of hell” olarak anılmaya başlandı.

meşhur “the thinker” heykelini görmüşsünüzdür. ilk başta kapının üst kısmına yerleştirilmek üzere dante’nin bir portresi olarak tasarlanmıştı.

rodin’nin şöhreti artmaya devam ediyordu. ancak kişisel hayatı sayısız ilişki deneyimiyle tepetaklaktı. önceden bahsettiğim hayatında önemli bir yeri olan kadına burada rastlıyoruz. camille claudel, rodin’nin öğrencisiydi. tutkulu bir aşkın yanında sayısız kavgayla ilerleyen bir ilişkiydi. biliyorum, claudel’i merak ettiniz! burada daha fazla spoiler vermemek için susuyorum ve sizi yazı bitiminde ’un yazısına davet ediyorum. rodin’e devam edelim.

ilişkileri boyunca aşık çiftlerin heykellerini yaptı. bu heykellerden en öne çıkanı “the kiss”di. ancak sanatçıyı birçok skandala maruz bıraktı.

rodin birçok başarısına rağmen sanat akademisi, halk, fransa enstitüsü ile sık sık çatışma halindeydi. önemli çatışmalardan biri de şöyleydi:

fransa’nın büyük adamlarının salonu pantheon için hugo anıtı siparişi almıştı. ancak eserindeki çıplaklık büyük şaşkınlığa neden oldu, projeyi terk etmek zorunda kaldı.

başka bir çatışma ise şöyleydi:

bu sefer de edebiyatçılar derneği için balzac’ı tasvir etme görevi almıştı. birçok kapsamlı araştırmayla bu projeye kendini adadı. eski terzisini bularak romancının vücut ölçülerini elde etti, heykel için uygun duruşu bulmak için birçok deneme yaptı. ancak heykel dernekte bir anlaşmazlığa yol açtı.

rodin heykeller ek olarak kitap illüstrasyonları, kazıma tekniği ile yapışmış gravürler ve sayısız figür çizimi yaptı.

umarım yazımı beğenmişsinizdir. okuduğunuz için teşekkür ederim!

kaynakça:

https://www.tate.org.uk/art/artists/auguste-rodin-1860

https://www.britannica.com/biography/Auguste-Rodin

https://www.arkhesanat.com/auguste-rodin-kimdir/

yeşil renk deyince sanırım çoğu kişinin aklına doğa geliyordur. hatta ben yeşili düşündükçe veya gördükçe derin nefes alasım geliyor sanki ağaçların arasındaymışım gibi.

yeşil renk dengeleyici ve barışçıldır. duygularımızı eğitmemizde yardımcı olur. yeşil renge sevgi duygumuzda da rastlayabiliriz: tabiat sevgisi, hayvan sevgisi, aile sevgisi gibi. bunların yanında güven hissiyatı da uyandırır. bu yüzden ticari markaların sembollerinde karşılaşmanız mümkündür. kısaca yeşil

• uyumlu ve dengeli

• umut verici

• canlandırıcı

• besleyici

• güven verici

bir renktir.

• YEŞİL VE KÜLTÜRLER

uzak doğu geleneklerinde yeşil, baharı ve yenilenmeyi sembolize eder. çin kültüründe ahlaki değerlerle ve dürüstlükle bağlantılıdır, refahı ve bolluğu da temsil eder. batı ülkelerinde doğayla bütünleşmeyle beraber para kavramıyla da ilişkilendirilir. orta doğu ve türk kültüründe yeşil, huzur ve korunma ile bağlantılıdır. türkiye’de yeşil, bereket ve doğa sevgisiyle bağdaştırılır.

kültürel farklara rağmen yeşilin temsil ettikleri genel olarak yazının başında bahsettiklerimizdir.

• YEŞİL VE DİNLER

yeşil en çok islam dininde yer edindiğini söyleyebiliriz. manevi değerlerle özdeştirilmiş, dini mekanlarda da sıklıkça karşılaşabileceğimiz bir renk.

paganizm’de büyümeyi, bereketi ve doğa döngüsünü ifade eder.

hristiyanlık’ta kutsal ruh’un yenileyici gücünü simgeler.

şamanizm gibi eski inançlarda tabiatın hayat döngüsünü sembolize eder.

• YEŞİL VE TARİH

antik mısır’da yaşamın ve yeniden doğuşun sembolüydü. piramit duvar resimleri, heykellerin boyası gibi birçok alanda kullanılıyordu.

orta çağ avrupa’sında soyluların kıyafetlerinde görülüyordu bu yüzden zenginlik göstergesi haline gelmişti.

bunların dışında birçok bayrakta ve sembolde karşılaşmanız da mümkün.

• YEŞİL VE SANAT

eser sanatçının soyut döneminde öne çıkan örneklerinden biri. huzurlu ve yatıştırıcı bir hissin yanında dikkat çekicidir. adından da anlaşılacağı üzere sanki bir müziği resmediyormuş gibi ritmik bir yanı vardır.

eserdeki renk uyumu inkar edilemeyecek kadar hoş duruyor. oradaki sakinliği hissediyoruz. kuşların seslerini duyuyor musunuz?

henri rousseau renkleri ustaca kullanmasıyla biliniyordu. ünlü yağlı boya üreticisi vasari, buradaki yeşil rengi rousseau yeşili olarak tanımlamıştır.

yeşilin farklı tonlarıyla bitki örtüsünü ve kıyı şeridini belli etmiştir. tabloda zariflik ve hareketlilik hissediyor olabilirsiniz.

monet burada japon tarzı köprülerden esinlenmiştir. su zambakları serisi olarak bilinen bir döneminden örnektir. yeşilin farklı tonlarıyla ışıklandırmayı daha iyi ayarlamıştır.

yeşil renk tablolarda karşılaştığımız en sık renk olabilir. sizin favoriniz hangisi?

• YEŞİL VE MÜZİK

bu yazımda şarkılardan birkaç söz de eklemeye karar verdim. böylece size uyup uymadığına daha iyi karar verirsiniz diye düşündüm.

dinlemeniz için link

şarkıdan sözler:

With all you see – there’s nothing real. “Where is hope for the future?”

When all you bleed, when all you feel will be for nothingness

But hope remains – through tears like rain

dinlemeniz için link

şarkıdan sözleri:

Cease to resist, giving my goodbye
Drive my car into the ocean
You'll think I'm dead, but I sail away

dinlemeniz için link

şarkıdan sözleri:

Think my brain is rotting in places
I think my heart is ready to die
I think my body is falling in pieces
I think my blood is passing me by

mitski çok sık dinlemem ama bu şarkısını çok seviyorum. eklemek istedim.

dinlemeniz için link

şarkı sözleri:

Once we had a dream
We once had a dream
This dream is all that I can see

bu kadının şarkıları ve albüm kapakları çok hoş oluyor. yumuşak ve farklı sayılacak bir şeyler duymak istiyorsanız mutlaka bakın derim.

dinlemeniz için link

şarkı sözleri:

Aklım karışık, ner'deyim bilen de yok
Ağlarken mutlu taklidi yapmak da zor
Yabancı bir yüz karşımda
Yorulmuş kaçmaktan tuzaklardan
Kapım açık, girer ayak sesleri içeri, ruhuma

çok çok güzel bir şarkı ve çoğu kişinin beğenebileceğini düşünüyorum.

dinlemeniz için link

şarkı sözleri:

You don’t act like you choose
But I know that you do

On the first of the new year
I’ll meet you there

bu grubun başka şarkısı yok ve bu şarkısının gayet hoş olduğunu düşünüyorum. o yüzden bir şans verebilirsiniz.

dinlemeniz için link

şarkı sözleri:

All the dreams we had
And I wonder why I still live on
All dead, all dead

çok yumuşak bir şarkı. brian may ölen kedisi için yazmış.

uzun bir yazı oldu sanırım. umarım okurken sıkılmamışsınızdır. okuduğunuz için teşekkür ederim!

kaynakça:

https://www.soylentidergi.com/yesilin-agirlikta-oldugu-sanat-eserleri/

https://www.healing-power-of-art.org/many-shades-of-green-in-art-by-member-artists/

https://www.masterclass.com/articles/green-color-meaning

https://www.kisiselgelisim.com/yesil-renk-ve-anlami-yesil-rengi-ve-renklerin-psikolojisi/

beni bulabilirsin hep orada; yağmurda, güneşte...

ama bulduğun ben değişebilir belki

kargalar deşmiş olabilir karnımı

güneşten solmuş olabilir zaten eski olan kıyafetlerim

şikayet edemem, ağzım dikili ince bir iplikle

ya da konuşamam seninle birlikte

ama dinlerim

dinlememin önemi varsa eğer…

şarkı önerisi: mcr - early eunsets over monroeville

perili olmayan bir evde dolaşan

süzülmeyen, yürüyen

şeffaf olmayan ama her şeyi içinden geçiren

bir hayaletim

bir serinliğe sahibim ürperti vermesi gereken

ama sadece su serpiyorum içine insanların

dengeyi sağlamak için kendini ürperten

bir hayaletim

şarkı önerisi: stray kids - ghost

sarı iyimserliği, berraklığı ve enerjiyi temsil eder. bu özelliklerine zıt olarak ihaneti, deliliği, hastalığı ve aldatmayı da çağrıştırabilir.

zihni uyandıran, harekete geçmeyi teşvik eden ve sosyalliği destekleyen bir renktir. ancak çok fazla maruz kalmak sabırsızlık, huzursuzluk hatta kaygı yaratabilir. her şeyde olduğu gibi renklerinde fazlası zararmış sanırım.

• SARI VE KÜLTÜRLER

her kültür kendi yaşayış biçimine göre farklı anlamlar yüklemiş bu renge. batı kültüründe neşe ve yeniliğin; doğu kültüründe kutsallık, bilgeliğin sembolü olmuştur. asya kültüründe imparatorluk ve yüksek statünün göstergesi olarak kullanılmış. afrika kültüründe ise canlılık, bereket ve kutlama ile bağdaştırılmıştır.

antik mısır’da ise güneşin gücünü temsil ediyordu. bu yüzden onların sanatında sarı renk ölümsüz, ebedi anlamlarına geliyordu. bunun önemini kral tutankhamun’un mezarının kazısında bulunan sarı pigmenti içeren küçük bir boya kutusundan anlayabiliriz.

• SARI VE DİNLER

hristiyanlık’ta sarı renk zıtlıklarla beraber bulunuyor. bir yandan isa’nın seçilmiş kişi olmasına, kutsal olmasına atıfta bulunurken bir yandan da yahuda iskariot ve sapkınlarla da ilişkilendirilmiştir.

budizim’de keşişlerin safran rengi kıyafetlerinde bile gözüken sarı renk alçakgönüllülüğü, feragat etmeyi temsil eder.

• SARI VE SANAT

sarı aş boyası insanlar tarafından kullanılan en eski renklerden biridir. lascaux’ta bulunan bir mağara resminde bu renk karşımıza çıkar.

joseph mallord william turner namıdiğer ışığın ustası. eserlerinde sarı rengi kullanmayı çok seviyordu. doğada görülen ışığı kendi yorumuyla harmanlıyordu. eleştirmenler, onun sarı rengini bu kadar çok kullanmasını eleştiriyordu hatta sarı hastalığına yakalandığını söylüyorlardı.

gustav klimt en ünlü eseri olan kiss tablosuyla bilinir ancak onun sarı rengi daha doğrusu altın rengini kullandığı bir sürü eseri vardır hatta bu dönemine “altın dönem” denir.

gelelim van gogh’a. turuncu yazımda söylediğim gibi sarı renk deyip van gogh’u anmamak olmazdı. van gogh’un sarı rengi sanki nostaljinin rengi gibi, öyle bir his veriyor.

paul gauguin bu eserinde sarı ve dinler kısmında değindiğimiz sarı renginin hristiyan anlamı üzerine bir tablo oluşturmuştur.

renkleri kullanmayı çok seven biri olan henri matisse’i sarı renginde görmememiz imkansızdı sanırım.

• SARI VE MÜZİK

daha bu yıl çıkan bir albüm. hem albüm kapağı hem de şarkılarıyla çok güzel bir iş bence. sanatçının hastalığı biraz da hayata karşı kafa karışıklığını hissettiğimiz bir albüm.

dinlemeniz için link

yine grubun hayata bakışını yakalayabileceğiniz bir albüm. belki sizde kendinizden bir parça bulursunuz.

dinlemeniz için link

imgesel sayılabilecek şarkı sözleriyle hem bazı konulara gösterilen tepkiler hem grubun kişisel hayatına dair şeyler bulabileceğiniz bir albüm.

dinlemeniz için link

dinlemeniz için link

dinlemeniz için link

iki tane de türk grup koymak istedim. iki albümü de baştan sona dinleme fırsatım olmadı ama dinlediklerim güzeldi. belki siz de seversiniz.

bugünkü rengimiz de bu şekildeydi. okuduğunuz için teşekkür ederim!

kaynakça: https://shop.zenartsupplies.co/blogs/inspiration/colour-yellow-meaning-how-artists-can-utilise-the-benefits-for-art

https://www.artandobject.com/news/cultural-significance-color-yellow

https://www.soylentidergi.com/sanat-ve-sari-altin-tonlarin-buyusunde-sanat-yolculugu/

*

vücudumun ağırlığı ile düşüncelerimin ağırlığı oradayken yok olacakmış gibi hissediyorum. sadece asılı kalırdım, hiçbir şey hissetmezdim. yok oluşumu izlerdim ve sadece onu hissederdim sanki elimden kayıp gidiyormuş gibi. toz oluyormuş gibi.

**

ama belki öyle dururken yine içim ağırlaşırdı. o yüzden o sessizliğin içerisinde yüzmek isterdim biraz. yüzerdim ve o çok sevdiğim yıldızlara yaklaşırdım. yaklaştıkça onlar son parıldamasını yaşarken ben de ilk parıldamamı yaşadım ve sonra o patlama gerçekleşir ve beraber yok olurduk. belki...

***

sonra da bir kara deliğe dönüşürdüm. kara delik olmanın getirisiyle her şeyi içime çekerdim. şu anki halimden farkı içime çektiğim şeylerin birikmemesi olurdu belki. onları yok etmek için çekerdim içime kara delik olsaydım. şu anki halim ölmek isteyen düşünceleri bile yaşatıyor istemese de.

****

ama ben şu an odamdayım. uzayın karanlığında değil odamın karanlığındayım. uzayın boşluğunda değil odamın o rahatsız edici boşluğundayım.

şarkı önerisi: black star-radiohead

önemi var mı hangisine olduğu peki?

her türlü kendime kusacağım bu siniri.

bana ait olmasa bile.

eritiyor bedenimi sanki.

içime kustuğum için mi sinirimi?

ama önemi yok, ben kimim ki?

eninde sonunda çürüyecek benimle bu sinir .

şarkı önerisi: malice-bad omens

şarkı önerisi: the road-asking alexandria

turuncu rengi genel olarak maceracı bir renktir. sosyal iletişimi simgeler. iyimser ve canlandırıcı bir yanı da vardır bu yüzden hayal kırıklıklarından, umutsuzluklardan kurtulmaya yardımcı bir renktir. o maceracı ve iyimser tarafı ile ruhumuzu özgür bırakmaya iter bizi. saygıyı da temsil ettiğini unutmamak gerek.

• TURUNCU VE KÜLTÜRLER

kültürlerin farklılıkları renklerde de kendini gösteriyor. batı kültüründe genellikle enerji, yaratıcılık ve coşkuyu temsil eden bi renk; doğu kültürüne geldiğinde daha manevi bir renge bürünür. örneğin hindistan’da dini ve kültürel geleneklerde kendini gösterir.

• TURUNCU VE TARİH

genel olarak baktığımızda otorite, statü ve manevi önemin güçlü bir sembolü olarak karşımıza çıkar.

antik roma’da güç ve egemenliği temsil ederdi. avrupa’da orta çağ döneminde sanat ve maneviyatın parçası haline gelmişti.

rönesans ile beraber turuncu daha sık kullanılmaya başlandı. özellikle kurşun-kalay turuncusu sıklıkla tablolarda kullanılıyordu.

tarih öncesi sanatta da kullanılan ilk renklerden biriydi.

• TURUNCU VE DİNLER

genel olarak baktığımızda yeniden doğuş, umut ve ilahi enerji ile bağdaştırılır ama tabi ki farklılıklar mevcut.

hinduizm ve budizim’de maneviyatı, aydınlanmayı ve fedakarlığı temsil eder.

islam’da neşe, heyecan ve manevi bir dinamizmi temsil eder.

hristiyanlık’ta genel olarak tanrı’nın ateşi ve onun mevcudiyetini temsil eder.

• TURUNCU VE SANAT

antik mısır’da mezar taşlarında kullanılan bir renkti.

bereket ve bolluk tanrıçası olan pomona genellikle turuncu tasvir edilirdi,

ingiltere’de turuncu renk pre-raphaelites grubuyla beraber popüler hale geldi. elizabeth siddal’ın turuncu-kızıl saçları bu akımın simgesi haline geldi.

fransız sanatçılarda turuncu rengi farklı bir yöne taşıdı. claude monet aşağıda gözüken tablosu ile beraber sanat dünyasına yeni bir bakış açısı sundu. bu izlenimcilikti.

auguste renoir tekneleri direkt tüpünden aldığı turuncu boyalar ile şerit halinde boyadı.

georgia o’keeffe’in eseri olan bu çiçekler ne kadar gerçekçi gözüksede bu gerçekçiliğin yanında soyutsal bir his de bırakır.

mark rothko’nun bu eserine baktığınızda huzur mu huzursuzluk mu hissediyorsunuz? ya da sizce mutluluğu mu yoksa kaygıyı mı simgeliyor bu eser? bu yaşattığı belirsizlik duygusu aslında onun tam istediği şey.

edouard vuillard bu eserinde sembolizm ve izlenimcilik akımlarını bir nevi birleştirir. turuncunun dokunuşuyla beraber samimi bir ortam yaratır ve çıplak figürü arzu nesnesi olmaktan çıkartarak günlük yaşamın bir parçası olarak yorumlar.

lord fredic leighton tarafından yapılan bu eser antik yunan mitolojisinde sıklıkla görülen uyku ve su perileri temalarını simgeler. sağ üst köşede bulunan zakkum ise ölüm ile uyku arasındaki çizgiye vurgu yapar.

paul klee tarafından yapılan bu eserde yaşlı bir yüz vardır. yüzdeki geometrik şekillerle bir soytarı ya da bir maske olabileceği düşünülmektedir.

bunca ressamdan bahsedip turuncu renginde van gogh’tan bahsetmesek olmazdı. yalnız bu eserinde değil bir çok eserinde bu renkle karşılaşabileceğimiz bir ressam. ancak bu tablosunda bolluk-kıtlık temalarını işlemiştir.

• TURUNCU VE MÜZİK

kırmızı yazısında olduğu gibi bu yazıda da kendi dinlediğim albümlerden koymak istedim.

ilk olarak bu albüm geldi aklıma. en çok dinlediğim şarkısı darkshines olabilir. merak ederseniz: darkshines

merak edenler için: somebody someone

şarkı:my vow

şarkı: porcelain

okuduğunuz için teşekkür ederim.

kaynakça:

https://www.soylentidergi.com/turuncunun-agirlikta-oldugu-sanat-eserleri/

https://www.artsandcollections.com/article/a-history-of-the-colour-orange/

kelimeler, cümleler sanki aklımda yolculuğa çıkmış ve orayı çok beğenmişler o yüzden devamlı turluyorlar gibi. onlarsız eksik bir köşe kalmasın; görmedikleri, kendilerini hissettirmedikleri ufacık bir yer kalmasın istiyorlar. ama aklımın yolları eskidi artık. adım izleri, basılmış çimler… çok sevdikleri yeri kendi elleriyle mahvediyorlar ama farkında değiller. yoksa farkında mı olmak istemiyorlar?

keşke yorulsalar artık, ben yoruldum. durmadan dolanmak yerine kendilerine bir yer belirleseler olmuyor mu? unutmayacağım ben onları, gerçekten. ziyaret edeceğim onları, hatırlayacağım. yeter ki dolanmasınlar aklımda. beni de kendilerini de yormasınlar.

şarkı önerisi:motionless in white - voices

ama senin sözlerin uçmuyor aklımdan

yoksa söz olmaktan çıkıp

kazındılar mı aklıma

yazı kalır söz uçar derler

ama hatırımda bütün sözlerin

keşke uçsalar, özgür kalsalar

esir aldım onları

aklıma kazıdım istemeden

bu sıralar çoğu şeye olduğu gibi yazı yazmaya karşı da bir isteksizlik besliyorum. bunu kırmak için bir anda renkleri araştırmaya karar verdim. öğrendiğim, anladığım kadarıyla da yazmaya karar verdim. umarım hoşunuza gider.

öncelikle kırmızı rengine yüklenen anlamlara bakalım isterseniz. kırmızı kanın rengi de olmakla beraber tarih boyunca fedakârlık, tehlike ve cesaretle ilişkilendirilmiş. aynı zamanda öfke, aşk, cinsellik ile de ilişkilendirilir. çin, hindistan ve birçok asya ülkesinde şansın sembolü olarak da görülmüş.

• KIRMIZI VE DİNLER

hristiyanlık da kırmızı, isa’nın ve hristiyan şehitlerin kanını temsil eder.

ancak reform ile beraber kırmızı renk insanlar tarafından ahlaksız olarak görülmeye başlar ve günahı da temsil etmeye başlar.

islam dininde fedakârlık ve cesareti temsil eder.

budist estetiğinde ise “thangka” olarak bilinen resim türünde kırmızıya rastlarız. güçlü ritüellerin rengidir.

• KIRMIZI VE SANAT

tarih öncesi sanatta kullanılan ilk renklerden biri kırmızıydı. mağara resimlerinde sıkça kullanılan bir renkti.

antik romalılarında sık kullandığı bir renkti. özellikle roma villalarında dekor amacıyla kullanılıyordu.

italyan ressam titian kırmızı katmanlarıyla ünlüydü.

van gogh’un burada kullandığı kırmızı tonu “sülyen” diye geçer. van gogh’un bu tonu çok sevdiği bilinir. ancak bu renk ışığa maruz kaldıkça renginin solmasına sebep oluyordu.

kırmızı renk minyatürlerde de sıklıkça kullanılıyordu.

20. yüzyılın başlarında “kadmiyum” kırmızısı ünlenmeye başlamıştı. özellikle henri matisse’in eserlerinde sıklıkça karşılaşıyoruz.

buradaki kırmızı bir uyarandan çok rahatlatıcı olarak kullanılmıştır. masa örtüsünde bulunan bitkiler ile beraber tabloda sıcak bir ortam oluşturur.

matisse’in kırmızısı aksine burada kullanılan kırmızı daha soğuk alt tonludur. “kan” kırmızısı diye de geçer. ikinci dünya savaşından sonra yapılan bu eser dünyanın korkunçluğuna değinir.

• KIRMIZI VE MÜZİK

bu bölümde bahsedeceğim albüm kapaklarındaki kırmızı kullanımı kasıtlı mı seçildiğini veya hangi anlamları taşıdığını tam anlamıyla bilmiyorum ama kendi dinlediğim şarkılarda dikkatimi çekenleri koymak istedim. belki biz kurarız kırmızı ve albüm arasındaki ilişkiyi.

bu albüm genel olarak ayrılık, aşkta başarısızlığı anlatıyor. kırmızının aşkla bağdaştırıldığını düşününce belki halsey’de bu anlamda kullanmıştır!

bu albümde kırmızının öfkesiyle karşılaşıyoruz bence.

bu albümde ise genel olarak huzursuzluk hissi hakim. bazı şarkılarda aşk ile ilgili hisleri de hissedebiliyoruz.

bu albümde de yine ayrılık, aşk ve huzur kaybı temalarını görebiliyoruz.

bu yazıda hayatımızın çoğu yerinde olan kırmızıya farklı bir bakış açısı sunmaya çalıştım. kırmızın uyandırdığı hisler sosyal hayattan sanata kadar uzandığını görmüş olduk. sonraki yazıda görüşmek üzere.

albümleri merak ettiyseniz her albümden bir şarkı koyarak hazırladığım playliste bakabilirsiniz: playlist

kaynakça:

https://www.sanatlaart.com/kirmizinin-tarihcesi/

https://en.wikipedia.org/wiki/Red

https://shop.zenartsupplies.co/blogs/inspiration/colour-red-meaning-how-artists-can-utilise-the-benefits-for-art

bir bulut olsaydım eğer çabuk dağılırdım. belki diğer bulutlardan daha büyük olurdum, gökyüzünü kaplardım ama en ufak bir rüzgarda dağılırdım.

bir defter olsaydım eğer sayfalarım kopar, dağılırdı. sayfalarımda çok şey yazardı belki ama sayfalarım koptukça kaybolurdu. içindeki yazıların bir değeri kalmazdı. nasıl bir defter olduğumu unuturdum.

ancak bir insanım ben. ait hissetmek için köklerimin mi olması gerekirdi? ama bir ağaçken de pek işe yaramadı sanırım o kökler. var hissetmek için bir bulut gibi gökyüzünü mü kaplamalıydım? ama bulutken de dağılıvermiştim. hatırlamak için bir defter mi olmalıydım? ama defterken bile hatıralarım koptu, dağıldı her yere.

şarkı önerisi: asking alexandria - find myself

bu tablo hakkında konuşmak istedim nedense. oldum olası sevmişimdir bu tabloyu.

tamamen kendi fikirlerimi belirteceğim o yüzden söyleyeceklerim tablonun yorumuna uymuyor olabilir ama kendi yorumumuzun daha önemli ve değerli olduğunu düşünüyorum böyle şeylerde.

bu tabloya ne zaman baksam o jokey benmişim gibi hissediyorum. atıma binmişim, kaçıyorum. gerçeklikten kaçıyorum. arkamda bırakıyorum bütün düşünceleri. bu korkaklık mı? bilmiyorum ama verdiği rahatlık hissi tarif edilemez.

kaçıyorum, evet. arkama baktığımda her şey anlamsızlaşmaya başlıyor, siliniyor. ileriye baktığımdaysa anlam veremiyorum, göremiyorum ama bu beni endişelendirmiyor.

bilinmezliğe, belirsizliğe doğru ilerliyorum. halbuki belirsizlikten nefret ederim ama ilk defa belirsizlik beni rahatsız etmiyor. çünkü seçeneklerim de kayboluyorlar hatta yok oluyorlar. endişelenip, gerileceğim seçenekler…

ilerliyorum. yok olmuyorum belki ama kayboluyorum. ölmüyorum belki ama varlığım hissedilmiyor. nasıl da iyi hissettiriyor ama…

atım yorulana kadar kaybolmaya devam edeceğim. arkada bıraktıklarım da yok olmaya devam edecek. atım yorulduğunda ise ineceğim sırtından. o bir süre sonra ilerlemeye devam edecek. bu sefer o beni arkasında bırakacağı için ben anlamsızlaşmaya başlayacağım, silineceğim. ben ileri giden atıma baktığımda ise anlam verememeye başlayacağım en sonunda da göremeyeceğim ve bu sefer o kendi gerçekliğinden kaçıp kaybolacak.

şarkı önerisi: radiohead - how to disappear completely