Yutmasın diye bu denli telaşım

Çünkü siyah beyazı her zaman yutar,

Siyahtaki beyazı ararım karışmadan

Çoğu zamanda yanılırım

Siyahtaki beyaz ya hiç olmamıştır yada o varken ben yokum

Ya geçim ya denk değil

Kendime bile geçim, denk bile düşmem kendime

Korkumdur görmezden geldiğim siyahım içine almasın beni

Kapılır insan içindeki şeytana

En temizinde varmıdır kirlisi?

Kirlinin bi temizi varsa

O da vardır dimi?

Beyazda siyah varsa,

Siyahta da vardır bi beyaz

Işık olmadan gölge olmaz

Gölge yoksa ışık hiç olmamıştır.

Ben siyahımdan kaçarken

Beyazından varmıdır kaçan?

Beyaz onu yutamazken

Kaçarmı?

Temizim diyebilmek için mi kaçmalı

Kendine kanıtlamak içinmi?

Ben bi tutamına gölgemden kaçarım

O bi tutamına ışık ararmı ki?

Adı yok

Üstü kapalı

İçi taze acı

Bedeni bile kandırır

Oysa ne bitti dediklerimiz bitmiş

Kapandı dediklerimiz kapanmıştır,

Yarayı açan sarmalı,

Başka yaraya sebep olmamalı

Ama yara açmaktan anlayan ne bilsin sarmayı,

Yarayı açanın yerinden çok kanar yarası

Kalp susar

Kalp unutur

Şayet beden yaralıysa,

Kan yoktur

Unutmalı kalp

Ya beden?

Her seste sıcaklığını koruyan yarayı

Beden nası gömsün?

Beden gömülür, toprak gömer

Beden hatırlar, hatırlatır kalbe

Şayet özlerse,

Unutursa yarayı

Yara almaya da açıktır.

Her gelen yarayı açan

Her giden yarayı kapatan

Değildir, doğru

Gelen alırsa sebepsiz yarayı?

Yaraya yâr olurken yara alırsa?

Olmayan kanı kendinden verirken

Alırsa yarayı

Korkunçtur, yarası olanın sebepsize yara olması

Yara olan yara açamaz,

Ama kendini sararken

Dikeni batarsa

Korunayım yaraya yara olmasın

Dikeni yâre yara olursa?

Kalsa, yara

Gitse, kendi yarası gibi birine sebep, sebepsize

Gitmemeli, yara olur

Kalmamalı, yara olur

-Yarayı açanın sizde ettiği yerden çok kanamış yara elbet ben burdayım der,

Sizle yaşar o iz, gelip geçen sorar, kimisi o yara var diye gider, biri gelir o yarayı kaşır, biri daha çıkar izi niye kaldı der üstü kanamasa da içi kanar yaranın sıcaklığı sizde kalır sesinizde çıkmaz görünmüyo, görünürse sorarlar daha çok kanar diye.

Usul usul sıcaklığı da gider kaşıyanda olsa acımaz eskisi gibi bitti dersiniz devam edebilirim, ama unutursunuz ki

Bitti sandığınız yollar bitmemiş, kapandı sandığınız hiç bi yara kapanmamıştır.

Bazı yaraları açan sarmamalı, siz de saramazsınız erişmezsiniz o derinliğe aynı sırtınızın en erişemediğiniz yeri gibi, bazen kaşımak için bi kapı kirişi bi duvarın sivriliğini ararsınız o bile yetemezken, o yarayı ne siz ne de sadece yara olmaktan anlayan sarabilir.

Gün gelip kendinin bile olası yarasını kulak arkası edip sebebi olmadığı yaraya yâr olan biri çıka geldiğinde ne olacak?

Her kalp her kalbe denk gelemez ve en narin kalpler bile yanlış adım atabilir, adımları karışabilir yada sadece fazla dikkat sonucu kırabilir başka bi kalbi, bile bile kıranlardan almamız gerekenler olduğu gibi bu kalplerden de alınmalı, öğrenilmeli bi kaç adım da olsa, belki de kırılmak gerek bazı yolların açılması için kalpte.

Peki, ya sarmaya gelirse o kalp kırmayacağının garantisi yoktur hiç bi kalbin olursa da yalandır, ama ya sararsa benim olmayan yaraya yâr olmaya geldim derse,

Başka bi ananın ölüme terk ettiği yavruyu yeri gelir başka ana kabul etmezken ne diye yarayı başka yâr alsın?

Korkunç bi durumun kanatsız meleği gibi, yarayı sarana bütün dikenler batar en zifirisini görür yaranın, sarılan ise sonrasında çekip gidebilir saranın üstü başı kan diye, oysa kan senin kanın diken senin dikenin de işte sarılan ne bilir gözü gibi gönlü de kapalıydı belki, kanı bile yok sanır yaranın derinliğinden sebep, oysa yarayı saran onu da kendinden verir.

Bir fazla atsa da

Bir eksik atsa da

Durur gibi,

Yavaş ve silik

Atıyor, ama atmıyor

Hızlanırsa toslar

Yavaşlarsa son gibi,

Beklemek düştü payıma

Sonu belli

Ama sona varmamış hasta misali

Uzun bekleyiş

Sonsuz acı

Sona gelse de bitsemi bu çile ?

Bitmelimi

Beklemelimi,

Sonu bile bile

Bekleyişin yarası açılırken

Derinin ölmesini mi beklemeli ?

Kalp bi fazla atarsa

Umut verir can geldi gibi,

Sonra duvara vurur mu ?

Beklemeseydin diye

Peki

Umduğunu bulacak da olsa,

Payımıza düşen bu kalp

Neyi bekler?

Sürece alışık gibi

Sona bi o kadar yabancı

Bi eksik atmayacak kadar canlı

Bi fazla atamayacak kadar cansız

Neyi bekler bu kalp?

Kırılınca çok konuşur aklım

Elime ilişir kalem

Neden sendin sevgilim,

Sevmek ne demek bilemezsin

Sen seni hiç sevmedin

Benden görmedin

Benide görmedin

Sevgim değil sığmayan

Acım sığmıyor şimdi

Sana dair sevgi değil sığmayan

Ben bendekini alamıyorum içeri

Şiiri severim

Senide severdim

Ama sevmeyişini yazdığım

Hep sendin sevgilim

Bu mısralar sevgiyi sığdırır

Acıyı ne bilir

Acıyı saklar mısralar

Sevgiyi dağ taş bilir

Sevdiğim mısralarda sevmediğim

Hep sendin sevgilim

İlk kelebek dans etmeye başlar çevresinde,

Karanlığına ışık olur

İkinci kelebek başlar dans etmeye,

Buz kesmiş kalbini ısıtır

Üçüncü kelebek başlar dansa,

Her seferinde daha içten

Yenilenir kanatları minik yanıklarla,

Dördüncü kelebek

Toplar kendini başlar dönmeye

Her seferinde daha içten

Işığı olur, ısınır kalbi,

Sonra yenilenir kanatları,

Zamanla usul usul yanar

Yok olur ateş uğruna

Her kalbin ateşi farklıdır,

Kimini karanlıktan çıkarır

Kimini mahkûm eder

Kimini ısıtır

Kimini yakar masumca

Ateş uğruna,

Kelebek, bilir yarını yok

"Bari sonum ateşten olsun,

Aman ömrü bitti demeyin

Unutulmasın ne uğruna gittiğim

Çünkü yaşayacak bir günüm bile olsaydı

Yine bu uğurda yanardım."

Söndürme o ışığı

O loş karanlığa

O mumun ışığına muhtaçtır belki

Kendi kendini yakan ışığıdır tek çaresi

Tek nefeste gidecek

Tek ışığıdır

Yanına bi mum yakmayacaksan ne sebeptir

Rüzgarınla girmen

Dağıtıp çıkman

Yanıp kül olsa her bi yer

Yarar sanarsın

Artık heryer aydın diye

Yanan benim ona bile körsün bu aydınlıkta

Yarar sanarsın yarasın sadece

Mum elbet bitecekti

Ama zamanında

Kendi ışığında

Kendi karanlığına kalıcaktı

Ama yarasız

Yarar olmadığın yere yara vermekse tek yanın

Işığın olmamalı

Yarar olmamalı sana

Yara olmayı bilmem

Işığı olmamaktır tek ezberim

Nasıl yaşarım orda?

Adalet yoktur,

Kalbin iyi olsun diye kalbim tehlikede

Bende güvendesin diyemi bu kibir?

Ya sende olan?

Laik değil, kim olursam olayım almaz beni,

Benim diye

Eşit değiliz belli ki

İki kalp eşit gelirken birbirine, nasıl eşit olmaz birbirine aitken?

Yok say diye mi geleyim?

Sırt çevirdiğin, yok diye sesimiz kesildi,

Ya kendi seçtiğim yol bana mezarsa?

Nasıl yaşarım orda?

Yurdum dediğim yerde yaşayamıyoken,

Kalp vatandır, senin vatanının Atası yok,

Atasız vatanda atan kalp ne uğruna atar ki,

Senin ki atsın?

Cidden, atıyomu kalbin?

Vatan uğruna kan dökmeyecek kalp pompalıyomu kanı?

O kalp benim için neden fazladan atsın?

Atmaz bilirim,

Vatan uğruna kan dökmeyen benim içinde yaş dökmesin,

Varsın fazladan atsın lüzum yok...

Kıl gibi yarığı takip et sonuç yakın oysa

Duvarı örüyosun zamanla

Bağ kopmasın ama banada batmasın

Ör o duvarı,

Bak bakalım kimde bi sonraki tuğla?

İstediğin kadar bakma

Sağırdın çatırtıya

Şimdi kör ol

Yardım onun ki de

Kop ondan diye

Ördüğün duvarı onun sevdigi renge boya şimdi,

Duvarı yazılarınla destekliyosun yıkmaz belki diye

Tuğlasını onun verdiği duvarı elbet yıkacak dünya gibi,

Fragmana kördün finale sağır ol,

Son, fragman ile aynı...

Yine ha bu gün ha yarın kanar,

Başka kalbe kandığı gibi

Usul usul,

Ilık ılık,

Can yanmıyor gibi

Yakmamış gibi

Açmamalı mı?

Sevmekti, kalbini açtığının eline bıçağı vermek

Vurmayacağını bilerek, kanarak,

Yaralarını göstermek sevmektir

Usul usul sardığın kabukları

Verdiğin bıçakla kesmeyeceğini koruyacağını bilerek,

kanarak, sanarak

Açmamalı mı?

Kanar diye,

Açtı diye kanatmalı mı ?

Kanamak değil acıtan

Kanatan acımadı

Kan kaybından ölsem öldüm dememeli

Kanatanı

O'ydu

Nedenimde...

Sevmezken gerçek olursun belki

Seven sevdiğine sevdiği için yalancıdır ,

Sevmeyen gerçektir sevmediğine

Hatta belli ki, sevmeyenler ile yanlış yolda denk düştük,

Yoksa ne diye sevmediğime şair olayım

Fazla anlamlı mısralar anlamsızlığına,

Ne diye sevdiğine şiir olursun

Her satırımın sonundaki virgül olamazken.

Abone Ol

Sahi… karanlığını görseler kaçarlarmıydı yada, daha da zifiri toprağınamı gömerlerdi seni..

Derinliğine bu denli inmişken,

Çekip çıkarada bilirlerdi oysa dimi?

Çıkarmak daha da kolayken ne diye gömerki zifiriye

Çıkarsa can bulursunuz zifiriden uzak ışıklar içinde,

Şimdi ikinizde ölünüsünüz içinde,

Bir yanda sen içi dışı bir bi zifiri

Diğer yanda ışığına alışık biri…

Kısaca iç dökmem bitti bay 👋

Ne güzel kanatların var değerini bilsene diyolar

Yarına çıkamam diyorum

Ne çirkin böceksin diyolar

Ölüyorum diyorum

Kanatların iyi güzelde keşke şu renk olsaydı diyolar

Dinleyin beni yarın yokum diyorum

Kocaman kanatların var istediğin yere uçabilirsin diyolar

Ölüyorum duyorum

Aslında daha yükseklere uçarsında denemiyosun korkaksın diyolar

öldüm

18/07/25

Kilini kıpırdatmadan girdiğin o yerdeyim

Yakan sen

Öylece bırakan sen

Kalan küllaer ile başbaşa kalan ben

Seni kovan ben

Merak etme

Kapiyi kilitledim

Küllerimle başbaşayım

Girmek isteyene

Çaba az kalir

Kapiyi kirsa senden farksız

Kapida sabahlasa

O zamanda rol yapiyo sanarik sanirim

Hersey sanmaktan ibaret sonuçta

Sen gibi

22/0725

Yazıları bizzat okumak isteyenler olursa eğer 👉 @Sarisinnn07

-Kalbimizin en güzel yerini kalbinin önünden bile geçemediklerimize ayırmışız, onlar evsiz kalsa bi yurdu, bizim ise çatısız derme çatma evimiz

-Kalbini kıranlar kadar bile değerim olmamış gözünde, özür dilerim bilseydim cımbızla seçmezdim cümlelerimi :)

-Anılarınızı ve içinde bulunan insanları sevin, onlar bugünlerinizi inşa eder, yarınlarınızı çıkardığınız dersler ile siz inşa edersiniz.

-İnsanlık yaptığıma yanarım, karşımdakinin bana olan uzaklığını umursamadan yarasını görmeye çalıştığıma yanar yüreğim, belki buna aptallık derler ama ben düşmüş kimsenin kim olduğuna bakmam, kaldıranı olmayacağını bilmek gözümü boyar

-Görülmemeye o kadar alışmış ki,

Biri onu fark ettiğinde,

Görmek istediğini zannediyor,

Çok seviniyordu

Oysa ne çığlıklarını duyuyordu

Ne de bakmak ile görmek arasındaki farkı

Biliyordu

-Gözünüz zirvede olursa adımlarınız karışır düşmemek için başkalarını düşürürsünüz ama çıktığınız o basamaklara sağlam basarsanız, gözünüz zirvede değil her bi adımda saklı püf noktada olur üstelik olası bi takılıp düşmede o basamakları tekrar çıkmanız kolay olur.

-Bin yanlış sonucunu, bir doğru gördüğü sebebine bağlarmış o insan...

Ama kör,

Ama değil...

-Aramda duvarlar olan biri ile dört duvar arasında kalamazdım zaten.

-Hayatımızdan, gelip geçen insanlar kimi zaman içinizde bi çukur bırakarak gider, tam o çukur kapanacakken geri gelir ve sizi yoklar, siz tekrar o çukura göz göre göre düşecekmisiniz, yoksa yanından gelip geçecekmisiniz, ve bu döngü siz düşmeyene kadar devam edecek.

-İçinizde özel bir yeri olan,

yokluğunda dahi o boşluğu dolduramadığınız kişinin kapısında sabahlamaktır, 𝘀𝗮𝗻𝗺𝗮𝗸

-Koca bi boş kağıt inci gibi yazıyla doldurmuşum her satırını mürekkep damladı, yırtıp attım... Düşünmedim bi an bile acaba üzerini kapatabilecek kadar güzel şeyler yazabilirmiyim diye, daha güzelini yazabilirdim...

Ve tabiki konu ne inciler,

ne de bi kaç paragraf yazı

-Ay çicegi gibi; 🌻

Adim geceden

gönlümden gitmeyen sevdigim ise günes,

o varken ben yokum,

ben varken o zaten batmis...

-Bi döngüden çıkamadığınızda sadece yaptıgınız seçımleri gözden geçirin, çünkü bi kavşaktan çıkmanın tek yolu zıttı yöne gitmektir.

-Evim ol dedin bana,

Evin kalbi de sendin

Katilide :)

-Aile, ya sıkar nefes alamazsınız yada bırakır nefesi nerede alacağınızı bilemezsiniz, sonuç olarak yine nefese hasret kalırsınız...

Ve ben nefes alamıyorum

-Evet her zaman yaslanabilirsin yaninda kimse kalmasada orda olurum ama üzgünüm yaraladığın duvara yaslanmamalısın yıkılırsa bunun suçlusu duvar değil.

Ruh ölü

Görmüyolar,

Beden nefes alınca yaşıyor oluyoruz

Ruh ölü

Beden de ölürse eğer görebilirlermiydi?

Çok geç olurdu

Ama görürlerdi

Yada zorunda kalırlardı,

Görmüyolar,

Her bi kırık bi duvar

Duvarlarda yazılar

Kırıldıkça, duvarlar labirent olur

Anlayarak ilerle,

Kör de olsan duvarlara çarpmazsın

Rehber olurlar,

Görmeden okursun,

Anladıkça gözün açılır

Gözün kapalıyken hissedersin, görür gibi

Yol biter,

Anlatamazsın ama kaçıncı sokaktan sola döndûğünü

Ezberden gidene her sokak kapı duvar bende

Boşver bilmesin kimse papatyalarımın hikâyesini

"Seviyor, sevmiyor" Falının kölesi ederler,

Sevmek nedir bilmeden...

Beden temas ederken, kalp birbirini tamamlar

Sen bunu bilmezsin

Kırıldıkça sivrilliyorum bilmiyosun

Yeri geliyo batıyorum insanlara

Ben bu değilim oysa

Temizliği şaşırtıyo kalbimin

Ve basıp geçiyolar sadece

Herkese yetecek yer var oysa

Sen basıp geçme diye yolu gösterdim

Farkın yok, ama bari sen yapma diye

Bilirsen yapmazsın belki

Denemiştim

O kadar aynıydı ki adımların

Canımı yakan tanıdık niyetinin kokusu burnumu yaktı

Sana saygımdan elimin tersi ile ittim

Uçan kuşa olan saygım saygısızlığını bile kapatti, bilmiyosun

Ezbere bildiğim o yol

Belki farkli kapıya çıkar dedim

Yazılarımın arasında olma diye

Sarf ettiğim çabayı bilmiyosun

Yaptıklarından bi o kadar emindin

Camdan bir ev misali

Bi yerde barınamazsın

Sende herkese yer var

Ama o kadar tuz olmussun ki dertten

Heryere barınabilirsin

Her gelen kırıp çıkmış

Bazılarını kesmiş

Sebep oldukları kırıklar

Kanı yine sen yok etmişsin

Şimdi her yerdesin

Var ama yok

Kırıkların bulunduğun yeri deşmez artık

Rüzgar esse

Olan sana olur toz olursun

Olsun bi kerede birileri bizi var etmeye çalışsın

Kalp çarpıntılarının ritmi bile bizi yok edebilecekken