Πως είστε;

Σας γράφω από τη γλυκιά και πολύ ζεστή Θεσσαλονίκη. Ουφ.

Να εδώ και το Ίνσμπρουκ από πάνω από τα σύννεφα, όπως το είδα σήμερα το πρωί από το αεροπλάνο.

Πόσο περίεργο και άλλο τόσο λυτρωτικό να βλέπεις ένα μέρος που σε άλλαξε, έτσι από μακριά. Σαν να σε χαιρετάει 🤍

Σας αφήνω να ακούσετε το επεισόδιο και τα λέμε ξανά την…

Read more

πως είστε;

Κάθε μέρα παρέα όλο και λίγο πιο μέσα σε αυτά που μας αγγίζουν. Σαν χάδι ελπίζω να κάθονται όλα μέσα σας, να απαλύνουν τις μέρες σας.

Εχω περίεργη ενέργεια από εχθές, νιώθω μια κούραση και ένα άγχος. Αλλά θα μου περάσει, τα ξέρω αυτά που κάνει ο εαυτός μου, τον έχω μάθει και του χαμογελάω πια.

Κάθε μέρα κατεβαίνουμε στη…

Read more

Πόσα “όταν” βάζουμε σχεδόν ασυναίσθητα μπροστά μας; Το έχετε σκεφτεί ποτέ; Είμαι σίγουρη πως μαζί το έχουμε κάνει.

Πόσα “όταν τελειώσει αυτή η περίοδος” και άλλα πόσα “όταν νιώσω σίγουρος” μετράνε μέσα στην ψυχή μας; Αλλά σήμερα θέλω να πάμε κάπου αλλού.

Δε θέλω να μείνουμε άλλο εκεί, ακριβώς γι’ αυτό άλλωστε είναι αυτό το challenge,…

Read more

Πως είστε;

Καλή εβδομάδα μας εύχομαι. Ελπίζω να φωτίζεστε και να είστε έτοιμοι να μπούμε παρέα στο Σεπτέμβριο. Ξέρετε δώσαμε μια υπόσχεση στην αρχή αυτού του μήνα ότι θα κρατήσουμε την απόλαυση για κάθε μας μήνα και για κάθε μας μέρα. Και κάπως έτσι γεννήθηκε το θέμα αυτού του μήνα.

Τα ροζ που βρίσκουν πάντα τρόπο να με η…

Read more

πως είστε;

Έφτασε κιόλας Κυριακή απόγευμα και εγώ νιώθω πως οι εβδομάδες περνούν τόσο γρήγορα που δεν τις προλαβαίνω. Όλο μέσα σε πράγματα και προγράμματα ψάχνω και ψάχνουμε να βρούμε τη ζωή μας. Διάβασα κάπου, σε αυτά τα δικά μου, τα αγαπημένα τα spiritual πως λέει αλλάζει σιγά σιγά η συνειδητότητα μας και πως πάμε προς ένα κόσμο πο…

Read more

πως είστε;

Σήμερα το espresso shot podcast είναι ένα τσικ μεγαλύτερο, αλλά ξέρετε πιστεύω του άξιζε.

Γλυκιά μια έκλειψη

Και θα σας γράψω εδώ τα «γιατί» του:

Κάτι που κάποτε θέλαμε μετατράπηκε σήμερα σε φυσιολογική ζωή. Και έτσι, με την ηδονική προσαρμογή ο εγκέφαλος μας το συνήθισε. Το ονόμασε νορμαλ. Και αυτο δε σημαίνει πως είμα…

Read more

πως είστε;

Πολύ απολαμβάνω τις απαντήσεις σας και τη γλυκιά μας επικοινωνία με emails, μου θυμίζει πως μπορούμε ακόμη να δίνουμε σημασία στα μεγάλα κείμενα και στα συναισθήματα.

Σας γράφω για να σας πω πως το podcast μολις ανέβηκε και είναι ανοιχτό για όλους:

Ακούστε το στο Spotify 🤍 και στείλτε μου μετά τα γλυκά σας emails να κάνουμε τις συζητήσεις μας

Σήμερα ανακαλύπτουμε παρέα πώς η συνεχής προσπάθεια να καταλάβουμε την ευτυχία, τελικά μας απομακρύνει από αυτή. Μιλάμε για τον έλεγχο μας πάνω στις στιγμές και για το πώς η αυτογνωσία γίνεται τελικά αυτοπαρακολούθηση.

Ανάσα και βουτιά στη λίμνη μας

Βάζουμε τις σκέψεις σε λόγια. Και ξέρετε πως πάντα λέω πως όταν οι σκέψεις αποκτήσουν λόγια, τότε όλα απλοποιούνται, ξεδιαλύνονται.

Ακούστε το, νιώστε το και αν θέλετε να μπείτε πιο μέσα, η διαδρομή αυτού του μήνα σας περιμένει εδώ στο Substack, στο συνδρομητικό.

Μέσα από podcasts, κείμενα και weekly challenges, εξερευνούμε τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους απομακρυνόμαστε από τη ζωή μας και πώς μπορούμε να αρχίσουμε να επιστρέφουμε σε αυτήν.

Μπορείτε να μπείτε οποιαδήποτε στιγμή και να ξεκινήσετε από την αρχή:

Και για σήμερα, σας αφήνω με αυτή την ερώτηση:

Πότε ήταν η τελευταία φορά που πέρασες όμορφα χωρίς να ελέγχεις ταυτόχρονα αν περνάς αρκετά όμορφα;

Σας φιλώ γλυκά,

Αναστασία

πως είστε.

Ξέρετε απολαμβάνω πολύ το ότι είμαστε συνοδοιπόροι σε αυτό το ταξίδι που τόσο μας ταιριάζει. Το πάμε παρέα και αυτή η παρέα μας αλλάζει. Παρέα, με γλύκα και απλότητα.

Μπαίνουμε σιγά σιγά στα βαθύτερα αυτού του ταξιδιού και ξέρετε είμαι βέβαιη πως θα μας δώσει όλα όσα στο σήμερα μας κάνουν να ανασαίνουμε ελεύθε…

Read more

εχθές ξεκινήσαμε αυτή τη διαδρομή που θα μας κρατήσει παρέα με τη σκέψη πως ίσως η ζωή συμβαίνει και εμείς την περιμένουμε.

Σήμερα, θα πάμε ένα βήμα παρακάτω, σε αυτό που λέει πως τελικά ίσως επικεντρώνομαι τόσο πολύ στο αν κάτι με ευχαριστεί ή όχι, που ξεχνάω να είμαι στο παρόν. Ξυπνάω το πρωί, σηκώνομαι από το κρεβάτι, ετοιμάζω κα…

Read more

πως σας βρίσκω;

Είμαι εδώ, στο σπιτάκι μου, μετά από μια μεγάλη μέρα στη δουλειά, κάπως κουρασμένη και απόλυτα έτοιμη για το φθινόπωρο που έρχεται. Ξέρω, θα λέτε πως βιάζομαι και πως έχουμε πολύ καλοκαίρι μπροστά μας, αλλά η αλήθεια είναι πως ενθουσιάζομαι με την ιδέα της νέας σχολικής χρονιάς. Λες και είμαι ξανά παιδί, λες και μέσα μου έχουν κάνει καταγραφές αιώνων οι νέες αρχές, με την υπόσχεση ότι αυτή τη χρονιά θα πάω στην επόμενη τάξη και θα μάθω περισσότερα. Σαν να μεγαλώνω τους Σεπτέμβριους, έτσι το νιώθω.

Οι κυρίες στο απογευματινό τους μπάνιο

Και κάπως έτσι αποφάσισα πως η διαδρομή του substack για αυτό το μήνα θα είναι η απόλαυση. Πως κολλάει; Εγώ το κόλλησα. Γιατί θέλω οι καινούργιες μας αρχές να μας βρούν παρέα με αυτήν. Δε θέλω να γυρίσουμε πίσω στις ζωές μας και να ξεγελαστούμε, τάχα πως η απόλαυση είναι προνόμιο της καλοκαιρινής ανεμελιάς. Όχι, θέλω να την πάρουμε μαζί μας και θέλω να δούμε γιατί ξεχάσαμε να απολαμβάνουμε αυτά που κάποτε θέλαμε. Γιατί στα αλήθεια δε μας έμαθε κανείς πως η απόλαυση είναι δικαίωμα.

Και μπορείτε φυσικά να ακούσετε και αυτό το podcast στο Spotify που σας τα λέω όπως τα σκέφτομαι:

Και αν κάτι θέλω να κρατήσετε από αυτό το μήνα που θα τον πάμε παρέα, όπως και τους προηγούμενους, με 3 podcasts και δύο κείμενα την εβδομάδα, πάνω στη ζωή που συμβαίνει και σε εμένα που την περιμένω, τότε αυτό είναι πως έχω περάσει τεράστιες περιόδους στη ζωή μου που δεν υπογραμμίζονταν από δυστυχία, αλλά που εγώ κάτι περίμενα. Ένιωθα ανολοκήρωτη χωρίς το κάτι. Και άλλοτε αυτό το κάτι ήταν μια σχέση, άλλοτε χρήματα, άλλοτε το ιδανικό σώμα και άλλοτε απλώς μια απόφαση. Πέρασα περιόδους μεγάλες κάνοντας το “μετά” τρόπο ζωής. Και ακόμη το κάνω, και θα σας τα πω με λεπτομέρειες, όπως σας τα ανέλυσα και στο θέμα του προηγούμενου μήνα.

Και από όλα αυτά ξέρετε τι κατάλαβα;

Η ζωή περνάει και εμείς περιμένουμε να ξεκινήσει. Και το μόνο που μου οφείλω είναι να αρχίσω να τη ζω και να σταματήσω να την αντιμετωπίζω σαν μεταβατική φάση.

Και κάπως όλα αυτά μαζί με λόγια και ιστορίες θα τα βάλουμε σε μια σειρά, όπως κάνουμε χρόνια τώρα. Και αν θέλετε να το κάνουμε παρέα, για αυτή τη “διαδρομή” αυτού του μήνα, ελάτε εδώ:

Και αν αυτό το μήνα δεν έχετε όρεξη να ξέρετε πως πάλι θα ανακαλύπτουμε πράγματα παρέα, όπως πάντα. Γιατί εδώ και σε κάθε πλατφόρμα γράφω για να φωτίζουμε παρέα εκείνα τα σημεία, που μέχρι να μπουν σε λέξεις δεν ήξερες καν ότι χρειάζεται να δεις. Δε θα ψάξουμε, λοιπόν, απλώς το γιατί δεν απολαμβάνουμε τη ζωή μας, αλλά θα δούμε πως μπορούμε να απολαύσουμε για αρχή αυτή που ήδη έχουμε και μετά να ξεκινήσουμε με αυτή σαν βάση.

Τι και αν η ζωή που περιμένουμε, έχει αρχίσει ήδη;

Σας φιλώ γλυκά,

Αναστασία

Πως είστε;

Καλώς ας αρχίσουμε παρέα το νέο μήνα. Καλώς ας δούμε όλα όσα έχει παρέα να μας μάθει. Είμαι πολύ χαρούμενη που κάνουμε αυτό το ταξίδι παρέα και ο λόγος που επέλεξα αυτό το θέμα, για αυτό το μήνα είναι ότι στα αλήθεια θέλω να προλάβω αυτή την αίσθηση που μας προκαλεί το φθινόπωρο.

Το σπιτάκι μας προχθές

Θέλω αυτ…

Read more

πως είστε;

Ολοκληρώσαμε μόλις, παρέα, αυτό τον ένα μήνα. Θυμάμαι πως ξεκίνησε και τώρα που κλείνει το καλοκαίρι, κλείνει σιγά σιγά μαζί του. Ξέρω βαθιά μέσα μου την ανάγκη που έχω αυτό το μέρος να είναι ο χώρος που “ακουμπάμε”, που μέσα του μεγαλώνουμε παρέα, με σκέψεις που μας αλλάζουν. Και αυτό θα θέλω πάντα να κάνω.

Όταν ξεκι…

Read more

πως είστε;

Παρασκευούλα και εγώ σας γράφω από το σπίτι. Νιώθω μια μεγάλη κούραση, από τότε που γύρισα πίσω και έχω την ανάγκη για ξεκούραση, ηρεμία και χρόνο. Και εκεί που σκέφτομαι αυτά, σκέφτομαι πως μάλλον αυτό θα είναι κάτι που μόνιμα θα με ακολουθεί. Λες και μεγάλωσα αυτό το καλοκαίρι νιώθω. Λες και κάτι μέσα μου ωρ…

Read more

πως είστε;

Σιγά σιγά κλείνουμε το μήνα μας με αυτό το θέμα. Σαν ταξιδάκι ήταν όλο αυτό που το κάναμε παρέα. Σήμερα, λοιπόν, ήταν για μένα η πρώτη μέρα στη δουλεία μετά από 1.5 μήνα, η πρώτη μέρα κίνηση, η πρώτη μέρα podcasts και τραγούδια στο αμάξι.

Θα σας αφήσω με μια εικόνα από το απογευματινό μας μπάνιο στη λίμνη

Ελπίζω το σημε…

Read more

Ο μήνας κύλησε και εμείς όλο το μήνα κάναμε ερωτήσεις, ποτέ δε μείναμε στις απαντήσεις γιατί στα αλήθεια ο καθένας οφείλει να βρει τις λύσεις του.

Προσπαθήσαμε παρέα να καταλάβουμε τι μας κρατάει στο σήμερα μας, τι προστατεύουμε, τι φοβόμαστε να χάσουμε και τι είναι αυτό που κρύβεται πίσω από τις επιλογές μας. Και μετά κάναμε χώ…

Read more

πως είστε;

Επιστροφή πίσω στο σπιτάκι μας σήμερα και ο καιρός το πρωί με υποδέχτηκε με βροχή. Πόσο μου είχε λείψει. Ξέρετε, όταν οι πτήσεις είναι τόσο πρωινές, κάπως όλη η μέρα μοιάζει να πηγαίνει στο αυτόματο και κάπως έτσι την πήγα και εγώ. Θα ακούσετε να σας τα λέω και στο podcast.

Η πρωινή βροχή 🤍

Φτάσαμε ήδη στην τελευταία ε…

Read more

πως είστε;

Εγώ περνάω την τελευταία μου μέρα εδώ καθώς αύριο πρωί επιστρέφω σπιτάκι μου. Ούτε που θα το περίμενα μερικά χρόνια πριν πως για φέτος θα έφτανε στο “είναι” μου απλώς να κοιτάει τη θάλασσα και να διαβάζει το βιβλίο του. Σαν να χωράει όλη η ζωή μέσα σε αυτή την εβδομάδα ήταν, έτσι το ένιωσα. Σαν να ηρεμούν τα βάθη μου.

…

Read more

πως είστε;

Σας γράφω από μια ξαπλώστρα εδώ στο ξενοδοχείο. Γύρω γύρω υπάρχει η απόλυτη ησυχία και μέσα μου νιώθω πως το συναίσθημα ταιριάζει με το τοπίο. Σαν να είμαι ξεκούραστη και σαν να έφυγαν από μέσα μου όλα νιώθω. Μετά από τόσο καιρό μακριά από τις συνήθειες μου, σαν να με γνωρίζω ξανά στο σήμερα.

Ακούω τα τζιτζίκια και δί…

Read more

πως είστε;

Σας γράφω ακόμη από τη Χαλκιδική και οι μέρες μου εδώ περνάνε με δουλειά, ζέστη, ηρεμία και απογευματινές βουτιές. Σαν να είμαι ένα βήμα πριν τη σύνταξη ή πριν την ανασύνταξη. Ξέρετε, νιώθω όλο και περισσότερο πως χρειάζομαι ηρεμία και ησυχία για να υπάρξω. Σαν ο εαυτός μου πλέον να το ζητάει, σαν μια νέα μορφή ύπαρξης…

Read more

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες προσπαθήσαμε να καταλάβουμε γιατί μένουμε εκεί που είμαστε. Για αυτή την εβδομάδα τα είπαμε από την αρχή πως δεν θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε κάτι ακόμη. Αντιθέτως θα δοκιμάσουμε. Θα δοκιμαστούμε.

Θέλω να φανταστείς για λίγα λεπτά την εκδοχή του εαυτού σου που εμπιστεύεται λίγο περισσότερο τη ζωή.…

Read more